It's Electrifying
Tekst: Ed Smits
Fotografie: Zero
De toekomst begint hier
“Ik leg het je tijdens het rijden wel effe uit, want we kunnen gewoon met elkaar praten. Immers, geen geluid”, zegt de man van Zero tegen mij als vanuit het centrum van het Belgische Wetteren met de FX koers richting het bosrijke buitengebied wordt gezet. “Je kunt de FX het best vergelijken met iets als bijvoorbeeld een CRF250L, maar dan met elektrische aandrijftrein. Het vermogen lijkt met 44 pk misschien niet indrukwekkend, 
Op het oog is de FX een Enduro annex Offroad als elke andere
maar dan met 't verschil dat onderhuids een elektrische aandrijving huist
Qua design niks op aan te merken, toch?
Instelbare vering, uiteraard
Het grote voordeel is dat je aan het eind van je enduro-rit niet nog een uur bezig bent met reinigen. Stekkeren en 'ie is de volgende ochtend klaar voor een nieuw avontuurmaar vergeet niet dat hij wel een koppel van meer dan 100 Nm heeft dat direct en continue beschikbaar is. Je zult ‘m dus anders moeten rijden dan die CRF. Als je daarmee bochtuit vol op ’t gas gaat is er niks aan de hand omdat hij z’n vermogen nog moet opbouwen.Doe dat echter met deze FX en hij zet direct langs achteren een flinke stap opzij omdat hij meteen 100+ Nm koppel voor z’n kiezen krijgt. Je zult dus zelf voorzichtig het gas moeten doseren.”
Tot zover de uitleg. Bij de FX valt er te kiezen uit twee rijmodi, Sport en Eco, waarbij in die laatste modus het maximale uit de batterij wordt gehaald. Volgens Zero is Eco offroad de fijnere stand, maar eigenwijs als we zijn laten we ‘m mooi in de sportstand staan. We zijn de straat nog niet uit of er zijn me al een aantal dingen opgevallen. Te beginnen met het geluid, dat wel degelijk aanwezig is maar grotendeels door de Continental TKC80 noppenbanden wordt veroorzaakt. Grappig, want op een gewone enduro was me dat nog nooit opgevallen. Dat rolgeluid van de banden is trouwens ook alleen maar op straat, zodra het onverharde wordt ingestuurd is het volledig gedempt. Het tweede dat opvalt is hoe gemakkelijk en lichtvoetig de FX aanvoelt. De combinatie noppen en lage bandenspanningmaakt dat sturen op asfalt in het begin onwennig is, maar dat is een compromis dat zich straks in het onverharde dik en dubbel uitbetaalt.
Als vijf minuten later via een extreem smal pad, dat zelfs een doorsnee mountainbiker nog als best pittig zal ervaren, koers richting de bossen wordt gezet twijfel ik even of ik er niet slimmer aan had gedaan dit niet zelf maar door Peter te laten doen die echt een bak aan offroad ervaring heeft, maar het gemak waarmee de FX zich laat rijden is ongekend en zorgt ervoor dat die twijfel binnen no-time verdwenen is. Vanuit het pad word ik een veld ingestuurd waar het gras meer dan een meter hoog staat en je dus geen ondergrond kunt zien ("ja, doe maar wat, dan maak ik daar ondertussen wel foto's van"), maar dat deert de FX helemaal niets. 
Best lastig dat TomTom offroad routes niet echt snapt. Iemand een idee welke kant 't opgaat?Net als de vogeltjes die vrolijk in de bomen blijven zingen en fluiten, alsof we niet aanwezig zijn. Maar zijn we dat ook niet? Als niemand je hoort, ben je dan wel aanwezig?
Vanuit het veld gaan we verder over een pad dat zoals gezegd normaal gesproken door wandelaars en mountainbikers wordt gebruikt en waar je als motorrijder - normaal gesproken - direct wordt verketterd, maar niet vandaag op deze Zero FX. “Het is nu de vijfde keer dat we dit doen, in verband met de corona toestanden hebben we gekozen voor een een-op-een strategie met telkens slechts één journalist en we zijn hier nog geen enkele keer door iemand aangesproken”, vertelt onze Belgische voorrijder. “Alleen de eerste keer kwam een vrouwtje dat hier woont naar ons toegelopen,maar toen ze doorhad dat wij geen geluid maken en geen uitlaatgassen de lucht inblazen was het oké. Sindsdien heb ik haar niet meer gezien en ik rijd de route inmiddels 
Zolang we geen bordje wolkom yn Ljouwert tegenkomen gaat 't wel goedbest vaak. Sterker, als ik tegenwoordig even offroad stoom af wil blazen dan pak ik negen van de tien keer de Zero, omdat ik dan niemand tot overlast ben en ik weer op plekken kan komen waar ik met de CRF meteen wordt weggejaagd.”
Hoe dieper we de bossen rond Wetteren induiken, hoe meer ik tot de ontdekking kom dat ik me echt kostelijk aan het vermaken ben. Bij elektrisch rijden mis je misschien het geluid dat onmiskenbaar met motorrijden verbonden is, maar dat wordt meer dan gecompenseerd door een aandrijfkracht waar een verbrandingsmotor alleen van dromen kan. Ongekend soepel en vanaf het laagste toerental het maximale koppel tot je beschikking. Wat zich vertaalt naar een motor die met speels gemak over de moeilijkste paden te sturen is. Met speels gemak, omdat je ‘m nooit in de verkeerde versnelling hebt staan en nooit met de koppeling hoeft te klooien. Hoofdstuk 1 uit het boek ‘Endurorijden voor Dummies’: pak een elektrische motorfiets.
Enduro voor Dummies
“Ik zal soms omkijken, om te zien of je nog achter me zit. Ik kan je niet horen hè”, zei de voorrijder die echt een bak meer offroad ervaring heeft dan ik, maar bij wie ik vandaag verrassend gemakkelijk in het spoor kan blijven. Ongetwijfeld omdat hij zijn tempo op dat van mij heeft aangepast, maar het onderstreept ook maar eens het kinderlijk gemak waarmee de FX offroad te sturen is. Gemakkelijker dan welke Enduro of Offroad met verbrandingsmotor. 
Doe hier maar wat, je weet wel, voor de beeldspraak... dat 'ie groen is enzo...Natuurlijk, ten opzichte van een hardcore machine komt de FX met name op het gebied van vering te kort, maar dat is meteen het enige vlak waarop deze Zero het hoofd zal moeten buigen. En dan nog in handen van een echte piloot die er knetterhard mee kan gaan. Het veringpakket daargelaten, dat voor recreatief offroad rijden meer dan voldoende is zolang je niet de kortste ‘route’ dwars door onherbergzame gebieden nemen wilt, doet de FX het offroad opvallend goed. Om de motor slank te houden is slechts een 7,2 kWh accupakket voorzien, waardoor ook het rijklaargewicht met 131 kilo lekker licht te noemen is. Bovendien zit het gewicht mooi rond het zwaartepunt gecentreerd, waardoor de FX supergemakkelijk van richting te veranderen is en als een ‘normale’ Enduro / offroad aanvoelt.
Dat we niemand tot overlast zijn blijkt als niet veel later een man met z’n twee kinderen ons pad in de bossen kruist.In plaats van een opgestoken middelvinger wordt ons door de beste man een fijne dag toegewenst. Vanuit het bos rijden we dwars de landerijen van een paardenfokkerij, waar ook niemand acht neemt op die twee Enduro rijders. 
Hoop niet dat we hier zometeen mountainbikers of wandelaars tegenkomen. Best krap hierNiet de boer die in de stallen aan het werken is, niet de paarden in de wei en ook niet het veulentje dat bij het moederpaard melk aan het drinken is. “Als je hier met een normale Enduro zou komen wordt je meteen afgeschoten”, zegt onze Belg. “Maar nu zijn we niemand tot overlast en dus hebben ze er geen enkele moeite mee.”
Precies dat is de rode draad door dit elektrische offroad avontuur. Zelfs in een beschermd natuurgebied dat wordt doorkruist is er niemand die zich aan onze aanwezigheid stoort en worden we met een ongekende vriendelijkheid en gastvrijheid benaderd. Wat niet veel later op een onverharde weg nog eens wordt bevestigd. De weg is wegens werkzaamheden precies vandaag afgesloten voor alle verkeer, maar we besluiten het risico te nemen enrijden door. Omkeren en een andere route nemen kan nog altijd. Na een kleine kilometer wordt de weg door twee grote trekkers geblokkeerd, maar de berm is breed genoeg om er 
Je helemaal uitleven en echt niemand die 't stoort. langs te kunnen gaan. De twee wegwerkers kijken even op, om daarna weer verder met werken te gaan en ons een prettige dag te wensen. Da’s nog eens andere koek dan dat je wordt gesommeerd om te keren, vaak niet op een bepaald vriendelijke manier. Twee bochten later liggen gesnoeide takken over de weg verspreidt, maar ook de boswachter heeft geen problemen met onze aanwezigheid en knoopt zelfs nog even een praatje aan. “Ik heb daar wel eens naar zitten kijken, naar die Zero’s. Het is wel de toekomst, he mannen, rijdt dat nou een beetje? En hoe lang doe je nou met een batterij?” Die van mij geeft op dat moment nog 66% acculading aan, wat gezien de tijdsduur dat we aan het rijden me helemaal niet tegenvalt. Volgens Zero moet je met het 7,2 kWh accupakket in stadsverkeer 146 kilometer ver kunnen komen, wat qua belasting wel vergelijkbaar is met wat we nu aan het doen zijn, wat betekent dat je je offroad zeker wel een halve dag uitleven kunt. Met stops meegeteld waarschijnlijk wel een hele dag, als je dat zelf volhouden kunt.
Morgen weer?
Als aan het eind van de ochtend langs de Schelde onder het genot van een heerlijk Belgisch stokbrood de balans wordt opgemaakt ben ik wel overtuigd. Als er één ding is dat deze FX Experience mij vandaag heeft geleerd, dan is dat wel dat elektrisch geen bedreiging voor motorrijden is, maar juist aan de toekomst bijdraagt. Elektrisch rijden geeft een totaal nieuwe en unieke dimensie aan motorrijden omdat je op elk toerental over het maximum koppel beschikt, maar wat 't extra aantrekkelijk maakt is dat je volop kunt genieten zonder daarbij een ander tot overlast te zijn. En dat is in een tijd waarin we vanwege (geluids)overlast steeds vaker met gebiedsverboden worden geconfronteerd best wel een verademing.
En die accuduur? Terug bij de basis heb ik nog 55% lading op het 7,2 kWh accupakket, meer dan genoeg om dit rondje zonder laden nog eens te doen. Zullen we?
