Van thuisblijven naar het podium
Nog geen twee weken nadat hij tijdens de Sprint op Phillip Island zijn rechterpols had gebroken, stond Jorge Martin alweer aan de start van de Grand Prix van Qatar. Een prestatie op zich, maar dat de Spanjaard vervolgens ook nog twee keer punten zou scoren, had hij zelf nauwelijks durven hopen.
Sterker nog, maandag en dinsdag overwoog hij serieus om helemaal niet naar Qatar af te reizen.
“Ik ben trots op wat ik heb gedaan, want maandag en dinsdag wilde ik hier eigenlijk niet eens naartoe komen. Uiteindelijk heb ik beide races weten uit te rijden”, vertelde Martin zondagavond tegenover DAZN.
Dat hij zaterdag in de Sprint zelfs als derde over de finish kwam, was ronduit sensationeel. Vanaf de elfde startplaats werkte Martin zich razendsnel naar voren, mede dankzij zijn keuze voor de zachte achterband. Even wist hij zelfs de leiding van Marc Márquez over te nemen, voordat hij uiteindelijk genoegen moest nemen met de derde plaats.
Zondag wachtte een aanzienlijk zwaardere opgave. Niet alleen was de Grand Prix met 22 ronden tweemaal zo lang als de Sprint, ook reden alle coureurs op dezelfde bandencompound. Het voordeel dat Martin zaterdag met zijn bandenkeuze had gehad, was daarmee verdwenen.
“Ik kan niet normaal rijden”
Dat Martin tijdens de trainingen nauwelijks twee snelle ronden achter elkaar wist te rijden, had al duidelijk gemaakt hoezeer zijn blessure hem beperkte. Vooral bij het remmen en de snelle richtingswisselingen kreeg zijn rechterpols het zwaar te verduren.
Na afloop bevestigde Martin dat hij de motor simpelweg niet op de gebruikelijke manier kon besturen.
“Ik kan niet normaal rijden, ik kan niet goed remmen en ik kan de motor niet tot de limiet pushen. Tegen het einde werd het ontzettend zwaar. De laatste drie ronden wilde ik alleen nog maar dat de race voorbij was.”
Desondanks wist Martin zich vanaf de tiende startplaats, na het wegvallen van de geblesseerde Francesco Bagnaia, naar de zevende positie te knokken. Met een achterstand van iets meer dan veertien seconden op winnaar Marco Bezzecchi kwam hij uiteindelijk over de finish.
Volgens Martin was vooral zijn slechte kwalificatie een flinke handicap geweest.
“Er was ontzettend veel risico in de eerste bochten. De kwalificatie was cruciaal, want zo ver naar achteren starten hielp natuurlijk niet.”
“Mijn hand is zo dik als een meloen”
Hoe zwaar de wedstrijd fysiek was geweest, bleek wel uit de toestand van zijn rechterhand na afloop.
“Mijn hand is zo dik als een meloen”, aldus Martin, die desondanks verwacht dat hij over twee weken tijdens de Grand Prix van Portugal vrijwel volledig hersteld zal zijn.
“Ik denk dat ik in Portugal alweer bijna honderd procent fit ben. Ik ben taai en koppig. Er zit iets in me dat me blijft aansporen om te vechten.”
Dat doorzettingsvermogen leverde hem in Qatar zestien WK-punten op: zeven in de Sprint en negen in de Grand Prix. Daarmee wist hij de beslissing in de titelstrijd uit te stellen, al groeide zijn achterstand op Márquez van 44 naar 60 punten.
Titelstrijd nog niet voorbij
Met nog twee Grands Prix te gaan, is de situatie voor Martin bijzonder lastig geworden. Márquez heeft inmiddels een voorsprong van 60 punten en kan komende zaterdag tijdens de Sprint in Portugal al wereldkampioen worden.
Toch weigert Martin de handdoek in de ring te gooien.
“We gaan naar Portugal en maken nog altijd kans. Het wordt steeds moeilijker, maar we zijn er nog.”
Martin heeft bovendien nog veertien punten voorsprong op teamgenoot Marco Bezzecchi, die met zijn overtuigende overwinning in Qatar eveneens zijn theoretische titelkansen in leven hield.
De kans dat Martin dit jaar zijn tweede MotoGP-wereldtitel weet te veroveren, is inmiddels bijzonder klein. Maar na een weekend waarin hij aanvankelijk niet eens wist of hij zou kunnen rijden, heeft hij in Qatar in ieder geval laten zien dat hij niet van plan is zich zonder slag of stoot gewonnen te geven.
