Eerste indruk Kawasaki Ninja 1000SX

We hadden het eerlijk gezegd bij de vorige generatie al verwacht, dat Kawasaki het beestje een nieuwe zou hebben gegeven. Per slot van rekening is 2017 ook het jaar geweest dat de naam ER-6n en ER-6f werd vervangen door Z650 en Ninja 650, om ze meer in lijn te brengen met de naakte Z en gestroomlijnde Ninja familie. Een Ninja 1000SX zou toen eigenlijk al een vele logischere naam zijn geweest.

Zeker omdat de Z1000SX in 2017 een behoorlijke metamorfose was ondergaan. Natuurlijk, het was nog steeds overduidelijk een SX, maar dan met een design dat echt veel dichter bij de Ninja Supersport modellen stond en technisch gezien flink aangepakt met toevoeging van IMU elektronica, een extra balansas om die trillingen die 'm vanaf het begin hadden geplaagd te elimineren en eindelijk een zadel waar je 't wel een hele dag op vol kon houden.

Voor ons was 'ie vanaf dat moment eigelijk al perfect, hoewel er altijd wel wat te wensen blijven valt. Ja, cruise control zou mooi zijn geweest, net als een TFT kleurenscherm en smartphone connectiviteit, en laten dat nou precies de belangrijkste punten zijn die Kawasaki bij deze vierde generatie heeft aangepakt. 

Kawasaki heeft echter nog veel meer gedaan. Het design is opgefrist, de ruit is vernieuwd en nu in 4 standen instelbaar, het zadel heeft nu nog meer comfort en standaard is nu een quickshifter met autoblipper voor het terugschakelen voorzien. 

En oh ja, bij het uitlaatsysteem heeft een van de twee forse einddempers het veld geruimd, wat je lekker knaken bespaart wanneer je toch voor een Akra wilt gaan. Bijkomend voordeel van de enkele einddemper is dat 'ie volgens Kawa in combinatie met de herziene katalysator nu schonere uitlaatgassen heeft. 

Da's nog steeds niet alles: de rijmodi zijn aangepast en uitgebreid en de gasrespons is verbeterd, waardoor de gasrespons in alle drie de rijmodi zijdezacht te noemen is. Zo zijdezacht dat we het grootste deel van de twee dagen in de Sport modus hebben gereden. 

Dat sturen hebben we trouwens in de meest uiteenlopende omstandigheden gedaan, variërend van 'van-dik-hout' tot lekker toeristisch en alles daar tussenin, over de meest uiteenlopende wegen, van vloeiende wegen door het uitgestrekte heuvellandschap rond Cordoba tot een 40 kilometer lange smalle weg door de bergen waar het continue van het ene op het andere oor leggen was.

En dat variërend van dikke mist in de ochtend tot een stralende hemel precies op het moment dat we bij de fotolocatie zijn gearriveerd. Betere omstandigheden had Kawasaki niet kunnen verzinnen om ons ervan te overtuigen dat de Ninja 1000SX het beste van beide werelden inderdaad nog eens heeft weten te verbeteren. 

Een uitgebreide test zal binnenkort online worden gezet.