XSR900 GP krijgt SP-behandeling
De XSR900 GP SP is opgedoken in Amerikaanse documenten, waarmee het bestaan van het model feitelijk is bevestigd voordat Yamaha het zelf officieel heeft aangekondigd. Daarmee lijkt een presentatie van de nieuwe uitvoering slechts een kwestie van tijd.
De SP-benaming kennen we inmiddels goed van Yamaha. Het merk gebruikt die voor luxer uitgevoerde varianten, waarbij doorgaans vooral het rijwielgedeelte naar een hoger niveau wordt getild. Denk aan hoogwaardiger vering, betere remmen en een afwijkende afwerking.
Wat Yamaha precies voor de XSR900 GP SP in petto heeft, zal bij de officiële onthulling duidelijk moeten worden. Dat Yamaha opnieuw extra geld en energie in de XSR-familie steekt, vinden we echter op zijn zachtst gezegd opmerkelijk.
Het wil maar niet lukken
Want eerlijk is eerlijk: wij hebben de XSR-serie vanaf het begin nooit helemaal begrepen. Niet omdat de afzonderlijke ingrediënten niet deugen. Integendeel. Het probleem zit hem volgens ons juist in de manier waarop Yamaha die ingrediënten bij elkaar heeft gebracht.
Toen we in 2018 in Kopenhagen op bezoek waren bij Nicolas Bech van Wrenchmonkees, kwam het ontwerp van de XSR ter sprake. Wij hadden het voor onszelf al eens als volgt samengevat: de details op zich zijn vet, maar het is alsof Yamaha de verkeerde details bij elkaar heeft geraapt. Er zit geen harmonie in het geheel.
Bech, die als custombouwer toch een aardig oog voor verhoudingen en details heeft, bleek er exact hetzelfde over te denken.
Acht jaar later is dat gevoel eigenlijk niet veranderd. Yamaha heeft de XSR-familie ondertussen verder ontwikkeld en verfijnd, maar de verkopen zijn wereldwijd altijd achtergebleven. Zeker afgezet tegen de enorme populariteit van de MT-modellen waarop een belangrijk deel van de XSR-familie technisch is gebaseerd.
En toch blijft Yamaha investeren.
Techniek is het probleem niet
Daar is technisch natuurlijk helemaal niets mis mee. Sterker nog, een SP-uitvoering kan van een goede motorfiets een nóg betere motorfiets maken. Betere vering, betere remmen en een rijkere uitrusting kunnen het rijgedrag naar een aanzienlijk hoger niveau tillen.
Alleen zit daar volgens ons bij de XSR niet het probleem.
Je kunt er de beste vering en remmen tegenaan schroeven, maar daarmee creëer je nog geen harmonie in het ontwerp. En juist dat is volgens ons vanaf dag één de achilleshiel van de XSR-serie geweest.
Daarom vinden we het ergens bewonderenswaardig dat Yamaha blijft proberen. Niet bewonderenswaardig omdat we ervan overtuigd zijn dat de XSR900 GP SP ineens voor volle showrooms gaat zorgen, maar vanwege de vasthoudendheid waarmee Iwata weigert de handdoek in de ring te gooien.
Misschien bewijst de XSR900 GP SP straks ons ongelijk. Graag zelfs.
Maar zolang het fundamentele probleem niet wordt aangepakt, voelt nóg meer investeren in de XSR voor ons vooral als trekken aan een dood paard.
