15 december 2008

Vergelijk: Bandit 1250 vs FZ1 Fazer

Grand Touring lijkt tegenwoordig het sleutelwoord voor wat accessoire-pakketten betreft.
Bandit vs FZ1

GT in het kwadraat

Voor veel – zoniet de meeste – motorfietsen zijn accessoires verkrijgbaar. Je kan het zo gek niet bedenken of je komt het tegen in een motorzaak of catalogus. Er zijn bedrijven die zich speciaal hebben toegelegd op deze ‘after-market’, maar de motorfabrikanten zelf hebben vaak zelf ook een arsenaal aan accessoires. Soms speciaal gemaakt voor een bepaald model, soms gewoon van zo’n after-market bedrijf ‘overgenomen’ met de zekerheid dat het past. Een motorfiets is op die manier met originele accessoires naar eigen smaak aan te passen of uit te breiden. Heeft een motorfabrikant zelf een accessoirelijn bij een model, dan wil het ook nog wel eens voorkomen dat ze al een speciale uitvoering op de markt brengen. Bij zo’n uitvoering heeft de fabrikant alvast voor jouw een aantal accessoires voor jouw uitgekozen met als voordeel dat je zelf niet meer hoeft te kiezen en meestal ook net even wat goedkoper uit bent dan wanneer je zelf de accessoires achteraf koopt.

Zowel Yamaha als Suzuki zijn een voorbeeld van motormerken die zelf al van bovengenoemde speciale uitvoeringen op de markt brengen. En laat beide nou ook nog eens een bijna zelfde toevoeging gebruiken. Zo heeft de Yamaha bijvoorbeeld de FZ1 Grand Tour ABS en Suzuki de Bandit 1250S Grand Touring. Beide dus een ‘GT’. Niet dat wij zonodig een speciale reden nodig hebben om twee motorfietsen naast elkaar te zetten – zonder speciale aanleiding doen we dat immers ook – maar de ‘GT’ insteek gaf wel genoeg aanleiding om met deze twee Grand Tours een klein uitstapje naar onze oosterburen in te plannen.

Bandit vs FZ1
Tekst: Edwin Loos / Arco van Akkeren
Foto's: Vincent Burger

2: Pakezel

Pakezel 

Bandit GT vs FZ1 GT
De Bandit en de Fazer zijn motorfietsen die zonder de ‘GT’ al goed naast elkaar zijn te plaatsen. Beide zijn ze behoorlijk populair en worden geplaatst in de toersport categorie. In 2006 hebben we ze – samen met de Honda CBF1000 – al onderling vergeleken in een multitest. Destijds kwam al aardig nog voren dat Suzuki een hele andere insteek hanteert dan ze bij Yamaha met hun toersport voor ogen hebben. Zowel de FZ1 Fazer als de Bandit 1250 hebben ondertussen al een update gehad. Zal de insteek en filosofie van de ‘speciale’ uitvoeringen ook zo verschillen? Dat wordt weer samen op pad – wederom richting onze Oosterburen - om dat te vergelijken.

Alhoewel… samen? Arco had op de dag van vertrek nog andere verplichting. De ‘little tour’ naar de Duitse Eifel zou dus aanvangen zonder de FZ1 GT. De Bandit 1250 GT hoefde echter niet bang te zijn alleen af te moeten reizen, op het Bandit GT vs FZ1 GTmoment van de test was er nog een combinatie van Yamaha en Suzuki in ons testpark voor een supersport vergelijk. Zij zullen niet hebben gerouwd dat ze een Grand Touring op sleeptouw moesten meenemen. Een van de accessoires van de Bandit 1250 GT is namelijk een zijkofferset. En zodra je over bagagecapaciteit beschikt bij Motorfreaks, wordt je gebombardeerd als pakezel. Resultaat: twee supersportjes zonder bagage en Bandit waar de koffers zo vol zitten met camera’s en zooi van 3 man, dat er nog een tanktas aan te pas moet komen. Ach ja… zo lijkt het toch nog op een lang uitstapje in plaats van een paar dagen.

Het valt wel gauw op dat een volgepakte Bandit anders rijdt dan we tijdens de introductie van de Bandit 1250SA hebben ervaren. Rechtuit is er weinig verschil te merken en bij het wegrijden cq accelereren – met de berg koppel die onderin al tot je beschikking staat -  is er nog weinig te merken van enig verschil door het toegenomen gewicht en gewijzigde zwaartepunt. Anders wordt het wanneer het op sturen aan komt. Het valt dan snel op dat het extra gewicht de Bandit minder stabiel maken dan we van haar gewend waren. Een kwestie van wennen en mogelijk aanpassen van de vering, want de Bandit is zowel voor als achter instelbaar. Wij hadden echter te weinig tijd om daar aandacht aan te besteden en daarnaast wen je er ook gauw aan dat ze iets nerveuzer reageert.

Terugkomend op de berg koppel waar de Bandit over beschikt, zorgde trouwens nog wel voor een leuke ervaring. De supersportjes zaten ook in een onderling vergelijk en aangezien de Fazer nog niet mee was, kon er eens worden gekeken wat de Bandit in petto heeft als zij een acceleratietest uitvoerde. En het is dan erg lachen als blijkt dat je met de Bandit gewoon in de remmen moet als zij 1, 2 of meer versnellingen te hoog zitten. De Bandit – volgepakt met bagage maar tevens met bepakt 108 Nm bij al 3700 toeren – heeft geen moeite om de supersportmotoren dan bij te houden of zelfs achter zich te laten. Natuurlijk alleen de eerste meters, maar toch. Het zal niet het enige moment zijn dat de supersportjes verrast worden tijdens dit tripje, maar daarover later meer.

Op de Duitse Autobahn blijkt de Bandit – ondanks dat ze als pakezel dienst doet – toch nog een respectabele 240 km/u op de teller te zetten en koersvast te blijven. Eenmaal de snelweg te zijn afgedraaid, komt toch ze toch wat meer in haar eigen niche. De Bandit mag dan wel iets nerveuzer en stabiel aanvoelen bij het sturen dan we gewend zijn, maar zonder moeite is ze door de bochtencombinaties heen te krijgen. Een versnelling (of 2) te hoog zitten is geen enkel probleem, want er blijft genoeg trekkracht over om de bocht uit te komen. Oftewel heerlijk relaxed rijden zonder hard na te denken of je wel in de goede versnelling zit. En als je toch gaat schakelen doet ze wat je van haar verwacht zonder te morren. De remmen zijn niet bijterig of blinken er boven uit, maar geven voldoende remvertraging passend bij het geheel van de Bandit: op alle fronten (ruim) voldoen zonder ergens echt in uit te blinken. Tenzij je dat laatste natuurlijk als uitblinken ziet.

Bandit GT vs FZ1 GT

3: Renpaard

Bandit GT vs FZ1 GT
Een ander accessoire van de Bandit GT is een vario-scherm. Dit accessoire hebben we al vaker gezien en ervaren bij Suzuki. Onder andere de V-Strom Adventure is ermee uitgerust. Op het windscherm wordt een tweede – verstelbaar – schermpje geplaatst. Het verschil lijkt maar klein, maar het maakt – natuurlijk wel afhankelijk van je eigen lichaamslengte – een wereld van verschil. Met 240km/u op de Duitse Autobahn zit je dan nog gewoon lekker relaxed, maar je kan net zo gemakkelijk hem in de laagste stand zetten dat er geen verschil is met de originele ruit.

De kofferset en het vario-scherm zijn twee toegevoegde accessoires welke vooral zijn toegespitst op een praktische toevoeging. Het zijn niet de enige extra’s van de Grand Touring uitvoering. De andere extra’s zijn meer van een cosmetische Bandit GT vs FZ1 GTaard. De geïntegreerde kuip geeft een heel andere – vollere – aanblik aan de Bandit 1250S terwijl een ‘Bandit’ tankpad een finishing touch geeft aan de tank en tevens deze beschermt tegen krassen.  

Na een dag op pad te zijn geweest, zouden we bijna vergeten dat we eigenlijk de GT eigenschappen van de Bandit naast de FZ1 wilden zetten. Niet dat de aanwezige supersportjes zulk slecht reisgezelschap voor de Bandit zijn, maar het gaat uiteindelijk om Grand Touring. Al zou de  FZ1 GT geen slecht gezelschap zijn om juist met de sportievelingen op te trekken. De rijeigenschappen en het karakter van de Yamaha hebben een veel sportievere insteek dan de Suzuki heeft meegekregen. Niet zo vreemd met een donarhart van een R1 - weliswaar teruggeschroefd – maar altijd nog 150 pk tot de beschikking. En dat is maarliefst 1,5 keer zoveel als de Bandit uit het motorblok perst. Terwijl het koppel zo goed als gelijk is. Belangrijk detail met betrekking tot het koppel is wel dat de Bandit ruim minder dan de helft van de toeren hoeft te maken om de ruim 100 Nm te halen.

Voor de GT uitvoering van de FZ1 Fazer kiest Yamaha bijna voor de identieke accessoires. De FZ1 heeft een volle kuip, een ander ruitje - welke hoger is en voor meer windbescherming en comfort moet zorgen – en er zit een tankpad op de tank. Tevens heeft de GT uitvoering valblokken. Het benadrukt zeker de sportieve aspiraties en het is wel zo fijn dat – wanneer je onbedoeld het asfalt van dichtbij inspecteert –onder andere de volle kuip minder snel beschadigt. Maar in tegenstelling tot de Bandit heeft de FZ1 GT geen koffers meegekregen.

En het is niet omdat Yamaha geen koffers als accessoire voor de FZ1 familie heeft. Integendeel zelfs. Bij de introductie van de huidige FZ1 in 2007 was er ook een FZ1 volledig uitgerust met allerlei accessoires – en dus ook koffers - meegereisd naar het Spaanse Almeria. En onze ‘Ed’ was zelfs zeer te spreken over deze uitvoering en zag in de ‘bekofferde’ FZ1 een gat in de markt, zonder echt te moeten inleveren op de modellen zonder koffers. Door het gebrek aan koffers – en dus bagageruimte – was Arco genoodzaakt om een tanktas mee te nemen om ‘gewone’ kleren en zijn tandenborstel mee te kunnen nemen. Wel zo eerlijk ten opzichte van de Bandit zullen we maar zeggen, want die had er tevens één nodig om alle zooi mee te kunnen nemen.

De afspraak was om nog 's-avonds af te reizen naar Stefan, waar drie mederedacteuren eerder op de dag al hadden verzameld. Voor de volledigheid, Stefan is de uitbater van een pension in een relatief klein Duits dorp waar wij met enige regelmaat logeren wanneer we voor een test naar de Eifel gaan. Pas rond elf uur draaide ik met de Yamaha FZ1 Grand Tour ABS de snelweg op richting het zuiden om, na een tankstop op de A2, bij het verkeersknooppunt Luik af te buigen naar het Oosten. Voor mij was dit de derde kennismaking met de nieuwe generatie Fazer (FZ1) en de tweede met de versie met herziene mapping en vering, die nu beter voor elkaar zijn. De eerste FZ1 van de nieuwe generatie was nogal eh, nukkig in zijn gasreactie en de vering was behoorlijk hard.

Nog steeds reageert de FZ1 wat bijterig op gasgeven, wat gecombineerd met het niet helemaal vlekkeloos schakelen tussen 1 en 2 in het langzame stadsverkeer ongemakkelijk aanvoelt. De FZ1 doet het gewoon beter als je de stad uit bent en je hem hoger in toeren kunt rijden. De FZ1 Grand Tour is uitgerust met een - bijna - volle kuip en een iets hogere - stijlere - ruit dan op de gewone FZ1 ABS. Deze ruit voldoet bij mijn lengte van 1.77 meter prima maar ben je korter of langer dan gelden er andere wetten. Het viel mij op dat de rit zeer comfortabel en voorspoedig verliep (wat wil je met kruissnelheden tussen 150 - 170 km/u) wat in een hoog gemiddelde geresulteerd zou kunnen hebben. De Fazer blijft onder dergelijke snelheden snaarstrak en gecombineerd met het prima zadel zijn afstanden geen enkel probleem.

Met een beetje doorrekenen leek er aardig wat tijdwinst te behalen op het vooraf berekende tijdschema, maar helaas. Na de Oostwaartse afbuiging voerde de rit door de Ardennen, langs 'Franco' - circuit van Francorchamps - en juist daar begon het licht te regenen. Een eindje verder, toen het heuvel op ging, was het net alsof iemand de deur voor mijn neus dicht smeet, bam. Fok, dikke mist! En ineens reed ik nog geen 50 km/u en was het uitkijken geblazen. Met uiterste voorzichtigheid probeerde ik de weg te volgen maar met nog geen vijf (5!) meter zicht viel dat knap tegen. Normaal gesproken zou dat betekend hebben dat ik de snelweg had verlaten en een slaapplek had gezocht, maar toen de weg weer een lichte daling vertoonde was het net of ik, zoals een vliegtuig, uit het wolkendek daalde en werd het zicht weer een stuk beter. Of dat niet genoeg was werd me ook nog eens een 'Detour' (omleiding) voorgeschoteld. Werkzaamheden aan een brug zorgden ervoor dat ik de snelweg moest verlaten en via via wist ik er een stuk verderop weer op te komen. Toen was het natuurlijk wel gedaan met mijn hoge gemiddelde, maar dat lag niet aan de FZ1 Grand Tour want die toonde zich een meer dan trouwe metgezel.

De snelweg ging over in een provinciale weg en de afslag naar ons geliefde dorpje kwam diende zich aan, de laatste kilometers. Maar eerst beleefde ik nog een 'moment' toen een brede, geel kleurige brede streep op de weg - die opdoemde toen een mij tegemoet komende vrachtwagen hem zo mooi verlichtte - niets meer of minder dan een modderstroom afkomstig van de opgeworpen aardenwal aan de kant van de weg bleek te zijn. Maar de FZ1 Grand Tour ABS bleef beheersbaar en op de wielen en ik kwam met de schrik vrij. Niet veel later liet ik, na het smeren van de ketting voor de deur, het eerste gele vocht - getapt in van die mooie hoge glazen - in mijn dorstige keelgat lopen. Uiteindelijk was ik toch nog sneller dan berekend, met dank aan de Yamaha FZ1 Grand Tour ABS. Jammer dat koffers optioneel zijn.

 

Bandit GT vs FZ1 GT

4: Weinig verschil


Bandit GT vs FZ1 GTAls we (uiteindelijk) de volgende dag met de twee GT uitvoeringen samen op pad kunnen gaan, blijkt dat er sinds de toersport test uit 2006 maar weinig veranderd is. Natuurlijk hebben beide motoren in 2007 een update gehad en beide zijn ook op punten verbeterd. Maar het is nog steeds de ‘relaxte’ Bandit tegenover de ‘sportievere’ FZ1. Wel heeft de Bandit wat terreinwinst geboekt ten opzichte van de FZ1. De 1250 is sterker geworden dan de 1200 en heeft de Bandit nu ook 6 versnellingen. Toch blijft het qua rijeigenschappen, karakter en onderling verschil grotendeels een knip en plakwerkje van de multitest uit 2006, maar wel met voor beide modellen de verbeteringen van de 2007 exemplaren erin verwerkt.

Op het onderling vergelijken van de gebruikte accessoires kunnen we eigenlijk al net zo kort zijn. Ze hebben zo goed als hetzelfde. Wel is bij de Bandit het extra gewicht voelbaar. De vraag is natuurlijk wel in hoeverre dit in het vergelijk kan worden meegenomen. De koffers dragen bij aan het ledig gewicht, maar omdat de Bandit tevens dienst doet door diezelfde koffers als pakezel vliegen de kilo’s er bij aan. En het zou ons niet verbazen dat de invloed van het extra gewicht ook nog te compenseren is door de vering anders af te stellen.

Beter vergelijkbaar is het ruitje. De FZ1 heeft een hoger en groter ruitje gekregen. Afhankelijk van je eigen voorkeur (en lichaamslengte) kan dit een verbetering zijn. Bij de Bandit is dit beter te zeggen. Zoals de naam het al zegt, is dit windscherm te variëren en zodoende ook beter aan je eigen wensen aan te passen. Dan hebben ze natuurlijk ook Bandit GT vs FZ1 GTnog beide een volle kuip aangemeten. Maar wat moet je daar dan over zeggen? Veel verder dan ‘Ze zien er beide aangekleed (zeer) goed uit’ komen we tijdens ons verblijf in de Eifel niet.

Aangezien we in diezelfde Eifel waren - en ook nog eens met twee supersport motoren - konden we de Ring niet links laten liggen. We wisten al dat de FZ1 zich snel thuis voelt op het circuit met haar sportieve karakter. En Arco rijdt ook nog eens graag een rondje Nordschleife als hij daar de kans voor krijgt. Zowel motor als berijder stonden dan ook snel te trappelen op samen met de supersportjes een rondje te rijden. De Bandit lieten we maar even achter in de stal. De combinatie van een verraderlijke baan door natte plekken, onvoldoende baankennis en de dienstdoende pakezel te zijn, besloot Edwin om samen met de Bandit niet mee te rijden.

Het is niet standaard maar dit keer besloten we dan toch om een ronde op de 'Ring' te rijden. Ingewijden onder jullie zegt het genoeg maar voor de niet-wetenden; de 'Ring' is een afkorting van 'de Nürburgring', de oude. Velen zullen de nieuwe wel kennen (van de Formule 1, en dit jaar ook de World Superbikes) maar de oude is misschien minder bekend. De oude Nürburgring is ooit aangelegd d.m.v. een werkverschaffingsproject en was lange tijd in gebruik als racecircuit, o.a. door de Formule 1. Oud F1 wereldkampioen Nikki Lauda had op deze ruim 20 km lange baan zijn huiveringwekkende ongeluk (in het knikje voor Bergwerk vloog hij uit de bocht) waarbij hij de bekende brandwonden opliep. Als F1 circuit verdween het daarom om veiligheidsredenen na 1976 van het toneel. Tegenwoordig is de 'Ring' (bijnaam; Grüne Hölle, oftewel groene hel) een plek om te zien en gezien te worden én om je uit leven met motor of auto. Door het kopen van een ticket (net als die bij een parkeergarage) kun je je ruim 20 kilometer te goed doen aan 33 linkerbochten en 40 rechter bochten en waanzinnige hoogteverschillen. Wél oppassen voor snellere 'ringers'!

Snelle jongens doen over een ronde op de 'Ring' minder dan 10 minuten, hele snelle jongens rijden onder de 8 minuten! Als je voor het eerst de 'Ring' op gaat lukt je dat niet, maar omdat er lieden zijn die denken dat dat wél kan gaat het ook regelmatig mis. Het kost je tientallen ronden om deze baan - rollercoaster - te leren kennen, en dan nog. De omstandigheden kunnen zomaar veranderen, door het weer of door iets wat net gebeurd is, dus het blijft oppassen. Ik heb er inmiddels heel wat ronden opzitten en weet er aardig de weg, maar was er ook al een tijdje niet geweest. Dus voorzichtigheid geboden. Na een mooie ochtend was het daarna de hele tijd al dreigend en toen we de 'Ring' naderden, regende het. De 'Ring' bleek dan ook gesloten want er hing een gevaarlijke nevel over de baan. Na een gedegen lunch klaarde het, zoals belooft door eén van de 'officials', op en werd besloten om bij 'Breidscheid' de baan op te gaan. Je rijdt dan ongeveer anderhalve ronde. Hoe snel de omstandigheden kunnen veranderen bleek na nog geen uur, toen de baan door een flauw zonnetje al weer aardig opgedroogd was.

De heren Smits en Burger reden respectievelijk met de Yamaha R6 en Suzuki GSX-R600, ondergetekende met de Fazer FZ1 Grand Tour ABS. Ondanks het feit dat we er alle drie al een tijdje niet waren geweest voelde het toch al snel vertrouwd en werd de snelheid opgevoerd. Op het rechte eind, dus in dit geval na een halve ronde, moet je de baan verlaten om er door middel van het insteken van je ticket weer op te mogen. Even wat heen en weer gepraat voordat we verder gingen en waar ik dacht dat onze hoofdredacteur voor zou gaan kwam ik er al snel achter dat het voor hem nog langer geweest moest zijn, dat hij er gereden had, dan voor mij. Net voor Schwedenkreuz besloot ik om er voorbij te gaan en de twee collega's op sleeptouw te nemen. Maar niet te lang want ik besefte mij dat de twee supersports elkaar filmden, en het laatste wat je wilt, nou ja..dat spreekt voor zich. Na 'Klostertal' volgt er een sprintje richting 'Karusel' en daar liet ik de beide supersports onderdoor komen, om direct weer aan te pikken. Dát dan weer wel!

De FZ1 Grand Tour ABS hield zich prima op deze veeleisende baan. Het is geen sportmotor maar doordat de machine je veel vertrouwen geeft had ik nergens een 'moment' tijdens mijn anderhalve ronde op de 'Ring'. Natuurlijk speelt het diecast frame, de prima vering en het beresterke blok een rol. Altijd en overal is er vermogen, vooral als het toerental wat oploopt, en kun je een inschattingsfoutje direct goed maken. De FZ1 Grand Tour ABS is een fijne machine. In het hele korte bochtenwerk komt hij - door de eerder genoemde gasreactie en het schakelen - wat minder uit de verf, maar kies de ruimte en je krijgt er strak stuurwerk en stabiliteit voor terug. Ook het schakelen gaat een stuk makkelijker als het gas er op gaat. De ABS-beveiligde remmen geven je daarnaast een enorm gevoel van vertrouwen. Het gaat allemaal niet vanzelf maar eenmaal een band opgebouwd met deze Fazer is hij een echte vriend.

 

Bandit GT vs FZ1 GT

5: Conclusie

Bandit GT vs FZ1 GT
Van sommige motorfietsen zijn kant en klare ‘speciale’ uitvoeringen verkrijgbaar. Uitgerust met een selectie van de beschikbare, originele accessoires en – niet geheel onbelangrijk – meestal voordeliger dan wanneer je zelf deze extra’s los Bandit GT vs FZ1 GTerbij koopt. Verschillende motormerken brengen op deze manier bijvoorbeeld een tour uitvoering van een bestaand model op de markt en benadrukken dat vaak door het model dan GT te noemen, oftewel Grand Tour.

Zo verschillend als de insteek van Suzuki en Yamaha is voor de ‘standaard’ Bandit 1250SA en de FZ1 Fazer, zo verschillend is tevens de gedachtegang voor de speciale GT uitvoeringen van deze beide motorfietsen. De accessoires die aan de Bandit en FZ1 zijn toegevoegd zijn weliswaar grotendeels identiek, maar op 1 punt verschillen ze en dat is niet het minste. De Suzuki is uitgerust met koffers, terwijl de Yamaha deze heeft thuisgelaten.

Bandit GT vs FZ1 GTDe FZ1 GT heeft ‘in plaats daarvan’ valblokken meegekregen. Een accessoire die zeker past bij de sportieve aspiraties van de Yamaha. Echter het ontbreken van koffers –op een motor in een GT uitvoering – mist naar onze mening juist waar het om draait. Puur kijkend naar de ‘meerwaarde’ van de GT uitvoering heeft de Bandit dan ook meer te bieden en zou je dus ‘winnaar’ van deze speciale uitvoeringen kunnen noemen. Deze meerwaarde – en het verschil erin - komt ook naar voren in euro’s. Bij Yamaha moet je € 500 op de standaardprijs bijleggen, terwijl de Suzuki € 1500 extra voor de GT uitvoering rekent. Maar zelfs dan is de Bandit 1250SA GT altijd nog goedkoper dan een standaard FZ1 Fazer.

Bandit GT vs FZ1 GTGaat het je niet perse om de koffers, maar wil je wel een volle kuip en andere ruit dan hebben beide GT uitvoeringen allebei een meerwaarde voor een leuk prijsje. Of het dan een Bandit of een FZ1 wordt, ligt weer – net zoals we bij eerdere onderlinge vergelijkingstesten hebben gezien – puur aan je persoonlijke smaak. De FZ1 als je van een sportief karakter houdt en de Bandit als je voorkeur meer bij het all purpose use ligt met een zeer aantrekkelijk prijskaartje.

    Suzuki Bandit 1250SA Grand Touring 
  • Koffers
  • Vermogen onderin
  • Prijs

  • Bochtenstabiliteit
  • Windbescherming
    Yamaha FZ1 Grand Tour ABS 
  • Sportief karakter
  • Vering en remmen
  • Stuureigenschappen

  • Prijs
  • Geen koffers

Meer foto's van deze motoren zijn in onze wallpaper sectie te vinden. 

6: Technische gegevens

Technische gegevens

Bandit GT vs FZ1 GT

 Merk/Model  Bandit 1250S ABS Grand Touring   FZ1 Grand Tour ABS  
 Motor      
  Type     Viercilinder in lijn  Viercilinder in lijn  
  Koelsysteem     Vloeistofgekoeld  Vloeistofgekoeld  
  Cilinderinhoud     1255 cc   998 cc  
  Boring x slag     79,0 x 64,0 mm  77,0 x 53,6 mm  
  Compressieverhouding  10,5:1  11,5:1  
  Klepaandrijving     DOHC 4 kleppen per cilinder   DOHC 5 kleppen per cilinder  
  Ontsteking     Digitaal  Digitaal   
  Starter     Elektrisch  Elektrisch    
  Benzinetoevoer     Injectie 36mm   Injectie  
  Smering     Wet sump  Wet sump   
  Vermogen (opgave)    98 pk @ 7,500 tpm  150 pk @ 10,000 tpm   
  Koppel (opgave)    108,0 Nm @ 3,700 tpm  106 Nm @ 8,000 tpm   
       
  Transmissie        
  Aantal versnellingen     6, constant mesh   6, constant mesh   
  Primaire reductie     Tandwielen  Tandwielen   
  Finale reductie     Ketting  Ketting  
  Koppeling     Nat, meervoudig platen  Nat, meervoudig platen  
     
  Chassis        
  Frame     Stalen wiegframe  Aluminium brugframe  
  Wielbasis     1.480 mm  1.460mm  
  Balhoofdhoek     25º2"  26º   
  Naloop     104 mm  109 mm   
  Vering voor     43 mm telescopisch, veervoorspanning instelbaar  43 mm upside-down, volledig instelbaar  
  Vering achter     Mono link, veervoorspanning en uitgaande demping instelbaar   Monoshock, veervoorspanning en uitgaande demping instelbaar  
  Veerweg voor     130 mm   130 mm   
  Veerweg achter     125 mm  130 mm  
  Voorrem     Dubbele 310 mm schijf, 4-zuiger remklauw   Dubbele 320 mm schijf, 4-zuiger remklauw  
  Achterrem     Enkele 240 mm schijf, 1-zuiger remklauw  Enkele 245 mm schijf, 1-zuiger remklauw  
  Voorband     120/70 17"  120/70 17"   
  Achterband     180/55 17"  190/50 17"   
       
 Afmetingen        
  Lengte     2.130 mm  2.140 mm   
  Breedte     790 mm  770 mm  
  Hoogte     1.235 mm  1.205 mm  
  Zadelhoogte     790 mm / 810 mm  815 mm  
 grondspeling   130 mm  135 mm  
  Drooggewicht   244 kg  210 kg  
  Tankinhoud     19 liter  18 liter   
  Reserve     3,5 liter  3,4 liter  
       
 Algemene gegevens        
  Klein rijbewijs     nee   nee  
  Garantie     2 jaar  2 jaar  
  Adviesprijs NL   € 11.490  € 12.999 
  Adviesprijs BE    € 9.930  n.b.  
  Importeur  NL   B.V. Nimag  Yamaha Motor Nederland   
    tel: 0347-349749  tel: 020-6546000  
       www.suzuki.nl  www.yamaha-motor.nl   

Door:

Motorfreaks

Deel