Next generation V-twin
Met de lancering van de Superquadro is na exact tien jaar een einde gekomen aan het Testastretta motorblok dat door Ducati in 2002 in de 998 werd geintroduceerd. Het motorblok, dat oorspronkelijk een cilinderinhoud van 998cc en en vermogen van 123 pk had, werd bij de lancering van de 1098 flink getuned om het uiteindelijk in de 1198R tot 1198cc en 180pk te brengen. Daarmee was het motorblok echter aan het einde van zijn latijn, evenals het trellis buizenframe dat een compacte bouw van de machine in de weg stond.
Dus moest bij de ontwikkeling van de nieuwe 1199 Panigale het roer compleet om, en kreeg het ontwikkelingsteam carte blanche, zolang de handelskenmerken van Ducati maar overeind zouden blijven staan. Dus werd ingezet op een 90° L-Twin met desmodromische klepaandrijving, waarbij de cilinders 6° verder achterover 
zijn gekanteld en de liggende cilinder nu een hoek van 21° maakt. Hierdoor is ruimte ontstaan om het motorblok 32mm verder naar voren te plaatsen, wat niet alleen gewichtsverdeling ten goede is gekomen maar het bovendien -eindelijk- mogelijk maakt een voor tractie broodnodige lange achterbrug toe te passen.
Het Superquadro motorblok, dat is vernoemd naar haar oververkante boring/slag verhouding van 1.84;1, wat het resultaat is van de ongekende boring x slag van 112mm x 60,8mm (ter vergelijking, bij de huidige 1198 is dat 106mm x 67,9mm). Hierdoor kunnen niet alleen hogere toerentallen worden gerealiseerd, bovendien kunnen grotere kleppen worden toegepast. Zo zijn de inlaatkleppen van 43,5 naar 46,8mm gegroeid, terwijl de uitlaatkleppen met 38,2mm bijna 4mm groter zijn dan de 34,5mm van het huidige Testastretta motorblok. Om het hogere gewicht van de grotere kleppen weer ongedaan te maken zijn deze uit titanium vervaardigd, wat eerder alleen aan de R-modellen was voorbehouden.
En daar is het bij de ontwikkeling van het Superquadro motorblok niet bij gebleven. De nieuwe carters zijn uit magnesium vervaardigd waarbij gebruik is gemaakt van Vacural die-cast technologie om de optimale gewichtsbesparing te garanderen, evenals een constante wanddikte en toegenomen sterkte. Verder zijn de rollagers -eindelijk- vervangen door glijlagers met geforceerde smering, die hogere toerentallen kunnen draaien. Ook kon hierdoor de diameter van de krukas worden vergroot, wat de stijfheid van het geheel weer ten goede is gekomen. Om de zuigers stijf maar toch licht te houden zijn aan de onderkant verstijvingsruggen aangebracht.
De zoektocht naar een nieuw motorblok met meer vermogen en grotere service-intervals heeft er ook toe geleid dat de tandriemaandrijving van de nokkenas, die sinds de introductie van de Pantah in 1979 op alle Ducati's is toegepast, het veld moest ruimen voor een gecombineerde ketting en tandwielaandrijving. De dubbele bovenliggende nokkenassen zijn middels tandwielen met een centraal geplaatst tandwiel verbonden, 
dat op zijn beurt weer middels kettingaandrijving door de krukas wordt aangedreven. Door toepassing van een innovatief systeem met een centrifugaal vliegwiel op de uitlaatnokkenas wordt bij stationair toerental de inlaatklep precies genoeg gelift om als de-compressor te fungeren, waardoor het starten wordt vereenvoudigd.
Onder het motto, nu we toch bezig zijn en carte blanche van de directie hebben gekregen, is ook de versnellingsbak van het Superquadro motorblok compleet nieuw ontworpen, waarbij de hartafstand van de assen is vergroot om grotere tandwielen toe te kunnen passen. Ook is voor het eerst bij de dikke superbike een natte meerplaten koppeling toegepast, die is gebaseerd op de koppeling van de Multistrada 1200 en Diavel. De koppeling is voorzien van een progressief zelf-servo mechanisme dat bij aandrijfkracht de frictieplaten tegen elkaar drukt en de druk op de koppelingsplaten juist verminderd als deze aandrijfkracht is omgekeerd en op dat moment als slipperclutch fungeert.
Het nieuwe Superquadro motorblok, dat volgens Ducati ongeveer 3,3 kilo lichter is, wordt opgegeven voor een vermogen van 195 pk bij 10.750 toeren en een koppel van 132 Nm bij 9.000 toeren per minuut. En dat is een flink stuk meer dan de 180 pk bij 9.750 waar we het bij de 1198R mee moeten doen. Bovendien is het blok voor het eerst van ride-by-wire techniek voorzien, waardoor nu ook door Ducati meerdere mappings worden toegepast.
