Verslag Ducati Riding Experience Maurik

Tekst: Peter Aansorgh
Foto’s: Jarno van Osch

Tourbuffels met Dakar-schmink, of...

Tourbuffels met Dakar-schmink, zo noem ik de dikke allroads waarmee de meeste motormerken de avontuur-zucht van de welgestelde motorrijders probeert te bevredigen. Halve verhuiswagens, die qua design veel weg hebben van de lichtvoetige, ranke eencilinders waarmee de Dakar-helden over de hoogvlaktes van Peru en dwars door de meest ontoegankelijke zandduinen ploegen. Maar onderhuids zijn er grote verschillen. De Dakarmachines hebben lichte eenpittertjes in het vooronder, een slanke bouw waardoor je er gemakkelijk op kunt staan en veerwegen van een halve beenlengte, waarmee je moeiteloos over omgevallen Niet gedacht dat ik dit ooit nog eens zou doen. En dat ik het nog leuk zou vinden ook...boomstammen kunt ploffen. De dikke reis-enduro’s hebben dikke twee cilinders, zware frames om de vermogens afgiftes van soms meer dan 150 pk aan te kunnen en zulke korte veerwegen dat de veerpoten al doorslaan als je over een verloren portemonnee heenrijdt. En waar een echte offroad net 110 kg weegt, gaan deze apparaten vaak ver over het dubbele daarvan heen. Kortom, mijns inziens moeten er in je bovenkamer behoorlijk wat draadjes verkeerd zijn vast gesoldeerd wil je met zo’n bakbeest de glad geasfalteerde paden verlaten…

Ducati 1260
Toch zijn er diverse fabrikanten die de klanten proberen te overtuigen van het feit dat hun motor echt geschikt is voor het terrein. Vaak brengen ze dan zelfs een speciale versie uit, die de naam “enduro” meekrijgt. Speciaal gemaakt voor het terrein dus, wat mijn gelijk over de standaard “allroads” meteen bewijst, want die zijn dat blijkbaar niet. Maar goed, kijken we bij Ducati naar de nieuwe Multistrada 1260 Enduro, dan zien we een motorfiets met een maximum vermogen van 158 pk bij 9.500 tpm en een maximum koppel van 128 Nm bij 7.500 tpm, dus genoeg om 1200 kg zware caravan kg de heuvels achter Luik op te trekken. Daarmee moet je in het terrein dus ook best van onderuit een heuveltje op kunnen ploegen. De veerwegen van de elektronisch geregelde Evo Skyhook Suspension mogen met 185 mm voor en achter wel 65 mm boven die van een gewone straatmotor liggen, dat is echter nog altijd 115 mm minder dan mijn KTM EXC 450. Maar voorzien van de gerenommeerde, ruige Metzeler Karoo M&S banden ziet het er ruig uit. Blijft het feit dat het ding volgetankt net iets meer dan een kwart ton op de schaal brengt.

Ducati DRE
De vraag blijft dus of je met zo’n hoogpotige, brede en tamelijk zware reis-enduro echt het terrein in durft, wetend dat je van je € 25.590 niet alles meer terugziet wanneer je hem een paar keer in een zandbak moet neerleggen. Ik zeg nee, Ducati zegt ja. In Italië houden ze bij de Ducati Riding Academy een speciale, driedaagse enduro-cursussen, waar je onder leiding van Dakar-rijder Beppe Gualini kunt leren om je Hij kan mooi lullen, die Beppe, maar ik heb zo m'n twijfels. Maar goed, ik laat me graag overtuigenterrein-angst te overwinnen en met een Multistrada 1260 Enduro te genieten van bos- en rotspaden, zodat je het echte avontuur kunt beleven.

Ducati Riding Experience Maurik
Natuurlijk is het hartstikke gaaf om drie dagen naar Toscane te gaan en ik geloof ook niet dat ik nee zou zeggen als Ducati vroeg of ik dat eens zou willen uitproberen. Maar voorlopig is mijn agenda overvol en kan ik me goed voorstellen dat ook andere mensen niet zomaar de tijd of het budget kunnen of willen vrijmaken voor een dergelijke uitspattingen. Geen nood, want Ducati is net Veronica: ze komen naar je toe deze zomer! Compleet met een serie Multistrada 1260 Enduro’s, voorzien van valbeugels, ruige offroad-banden en ontdaan van het ruitje. Er staan diverse evenementen op het programma, waar je voor € 100 aan deel kunnen nemen. Ik gaf acte de présence op een koele en enigszins natte zaterdagochtend op het eiland Maurik, waar Beppe himself – deelnemer aan maar liefst 65 Afrikaanse rally’s – op ons stond te wachten voor een dubbele experience.

Hup met die luie derriere

Het eerste deel van het evenement is een toertocht over de Gelderse dijken en de Betuwse binnenlanden. Niet op een 1260, maar op een Multistrada 950 S. Ook leuk om daar eens kennis mee te maken. En wat een lekkere, wendbare motor is dat. Je zit er een beetje “in”. In eerste instantie voelt het alsof je benen wat opgevouwen zitten, maar dat went heel snel. Het zit uiterst comfortabel. De tweecilinder trekt als een beer, de quickshifter werkt fantastisch en deze Multistrada stuurt uitermate gemakkelijk. De remmen zijn fantastisch en als er een kritiekpunt is, dan is het dat de in hoogte verstelbare ruit op alle hoogtes verschrikkelijk buldert. Beppe, you know what a broodje kroket is? We have that for lunch I've been toldEcht, ik zou daar onmiddellijk een hogere toerruit op zetten of een betere imitatieruit op knallen, want met deze ruit zou België niet halen. Verder een fantastische motor, als je dat gebulder eruit krijgt is het een wereldfiets!

Balanceren
Het tweede agendapunt is hetgeen waar ik het meest naar uitkeek en het meest tegenop zag: offroad met de 254 kg wegende 1260. Beppe legt meteen uit dat je alles wat je van offroad-rijden weet moet vergeten. Niet blijven zitten, je poot uitsteken en de motor opvangen als hij gaat glijden. Dit gewicht houd je niet als het gaat glijden. Als dat gebeurt, kun je het zinkende schip beter verlaten, wegspringen en je vege lijf redden. Bij dit soort motoren blijf je ten allen tijden op de voetsteunen staan. Waar het om gaat is dat je de motor in de bochten onder je laat wegkantelen, terwijl je zelf je luie derrière en bovenlijf in tegenovergestelde richting beweegt zodat het zwaartepunt van de motor/rijder-combinatie ten allen tijden boven het contactvlak van de banden Lijkt best simpel, over een stomme plank rijden, maar probeer 't eens. Valt nog best vet tegen danmet het zand, de modder of de gravel blijft. Op die manier kan er niks gaan glijden en zelfs als het een heel klein beetje glijdt, veroorzaakt het zwaartepunt niet onmiddellijk een kantelmoment waarvan je face-down in het gras beland.

Fitness
Het zadel van de Multistrada 1260 Enduro is comfortabel en zolang ik daarop naar Beppe zit te luisteren is alles prima. Toch komt er zelfs bij deze extraverte Italiaan een punt dat hij niks meer te zeggen heeft en dat we op een grasveld in Maurik tussen een reeks uitgezette pylonen het beluisterde in de praktijk moeten brengen. De groep cursisten rijdt langzaam achter elkaar een slalom, staand op de voetsteunen, de armen strekkend en de kont heen en weer wiegend, als een kudde vrolijke olifanten die de twist doen terwijl ze over de uitgestrekte steppes sloffen. Ik blijk meer spieren te hebben dan ik dacht. Dan heb ik het niet over de kracht, maar het aantal waarvan ik niet wist dat ik ze had. Dat ik die de volgende ochtend ga voelen is mij vrij snel duidelijk, en dat ik een stijve hark ben ook. Dit elke dag en je kunt je abo op de fitnessschool mooi opzeggenBeppe lacht erom en geeft iedereen doorlopend raad om de sta-houding te verbeteren en de gekozen koers te optimaliseren. Het helpt. Het wordt steeds makkelijker en als je dit vaak doet, kun je je abonnement op de fitnessschool ook opzeggen.

Oefening baart kunst
Nadat we staand hebben geprobeerd om over een lange, rechte balk van 1 cm hoog te rijden - wat dan toch weer lastiger is dan het lijkt - zetten we koers naar een ander veld, waar een soort stangenmat op de grond ligt waarvan de zijdelingse hellingshoek af en toe verschilt om de oneffen woestijngronden te imiteren. Beppe legt uit dat het hierbij belangrijk is dat je niet te veel druk op je voorwiel zet, maar een beetje achteroverleunt om het voorwiel licht te maken, zodat het gemakkelijk over de oneffenheden rolt en je niet in een cadans komt waarbij het stuur uiteindelijk tegen de aanslagen klapt en jij in een fraaie boog de afsprong maakt. Dat verschilt dan weer niet van offroad rijden met een lichte enduro en veel moeite heb ik daar dan ook niet mee. Hetzelfde geldt voor een oefening waarbij er balken op een afstand van elkaar liggen, die net langer is dan de wielbasis. Gewicht naar achter, dan rolt het voorwiel eroverheen, gewicht naar voren, dan rolt het achterwiel eroverheen. En dan snel weer naar achteren hellen anders klap je met je tanden op het stuur als je de tweede balk tegenkomt. Zoals zoveel dingen is het eenvoudig als je weet hoe het moet. En oefening baart kunst. Meestal.

Echt offroad

Als kers op de pudding mogen we aan het eind van de ochtend het geoefende in de praktijk brengen met een aantal rondjes over het enduro-parcours van het eiland Maurik. Dat blijkt nu eigenlijk relatief eenvoudig, zelfs als je het tempo iets laat toenemen. Een keer glijdt de dikke enduro ietwat weg, maar omdat ik inderdaad aan de juiste kant van de motorfiets hang is dat gemakkelijk te corrigeren en blijft de gepoetste kant Nooit gedacht dat ik de plank zó mis kon slaan. Altijd geroepen dat offroad met dikke fietsen vooral marketinggeleuter is, maar nu weet ik wel beter. Morgen weer?waar hij hoort. Nog belangrijker: mijn ego blijft intact en ik zie geen reden meer om niet met mijn eigen dikke reis-enduro – want die heb ik ook - echt het terrein in te gaan. En dat na nog maar anderhalf uur oefenen. Kun je nagaan wat je durft als je drie dagen in Toscane hebt meegereden!

Snuffelen
Wil je ook een keer snuffelen aan zo’n Ducati Multistrada Experience, dan heb je dit jaar nog eenmaal de kans, want er wordt er nog een georganiseerd, op 15 en 16 juni bij onze zuiderburen in de buurt van het circuit van Spa-Francorchamps. Meer hierover kun je bij de Belgische Ducati-dealers horen. En wil je direct voor het grote werk gaan, dan moet je het scharlakenrode deel van het internet bezoeken op dre.ducati.it/eng. Daar kun je kiezen tussen de Road Academy, de Racetrack Academy en de Enduro Academy, al gelang je geaardheid!