Verslag Intermot 2014

Door Peter Aansorgh

Duitstalig nieuws

KTM 1290 Super Adventure

De meeste aandacht ging dit jaar ongetwijfeld naar de H2R en Scrambler uit, maar de allergrootste klapper, als het aan mij ligt, was toch de KTM 1290 Super Adventure. Een motor die met maar één doel is gemaakt: zorgen dat degene die net een BMW R1200GS Adventure heeft gekocht zich een stom rund voelt. De KTM 1290 Adventure is de ultieme reisenduro, waarbij KTM het woord Enduro ook nog echt serieus neemt. Het geval heeft veerwegen van 200 mm en weegt zonder benzine slechts 229 kg, waarbij het geval op tubeless spaakwielen met een 19 inch voorwiel staat. Met de 30 liter grote tank haal je 500 km met dit reismonster, dat met zijn 160 pk sterke V-twin met gemak de vloer aanveegt met de Beierse concurrent. De 1.301cc metende V-twin is natuurlijk afkomstig uit het stoutste jongetje van de klas: de brute 1290 Super Duke R. Deze twin kreeg nieuwe cilinderkoppen, een andere krukas en andere nokkenassen om de "travelmaster" een soepele sleurkracht vanuit de onderste toerenregionen te geven.

Een en ander wordt natuurlijk begeleid door KTM's Motorcycle Stability Control, dat voorziet in een in diverse standen af te stellen, hellingshoekafhankelijk tractiecontrolesysteem met bochtafhankelijk gecombineerd ABS remsysteem. Beide hebben natuurlijk een offroadstand die driften en sliden mogelijk moet maken. Het is immers een KTM. Maar de elektronische speeltjes zijn daarmee niet op, want de Super Adventure heeft elektronisch regelbare, semi-actieve vering, cruise control, hill assist en een "anti drag torque control" anti-hopsysteem. Een bijzonder nuttige primeur is ook de actieve LED bochtverlichting, die zorgt dat je ook in de bochten nog kunt zien waar je naar toe gaat. De lampen zijn ondergebracht in de tank, ook weer een first. Uiteraard heeft de Super Adventure ook een met één hand verstelbaar windscherm, een in hoogte verstelbaar stuur, verstelbare voetsteunen en een in hoogte verstelbaar zadel, dat net als de handvatten elektrisch verwarmd is. Kortom, ultiem comfort, ultieme veiligheid, ultieme prestaties en een lange neus naar Beieren.

KTM Freeride E-SM

Waar de echte motorliefhebber bij het woord "elektrisch" doorgaans een wee gevoel in zijn maag krijgt, krijgt-ie bij KTM eerder tintelingen van spanning in zijn digestief systeem. Want KTM heeft door dat rijden onder spanning vooral spannend moet blijven. Dat zie je al bij de elektrische Freeride crossers en enduro's. Speelse, gemakkelijk te berijden machines die vooral om rijplezier draaien. Niet geheel onverwacht krijgt die Freeride E een vervolg op het asfalt, met de Freeride SM-E, waarbij SM staat voor Super Motard. Oftewel, een superspeelse, megawendbare enduro met kleverige straatbanden, waarmee je de stad of de dijkwegen in je buurt tot je persoonlijke speeltuin kunt maken. De permanente magneetmotor levert 16 kW (22 pk) uit een 300 Volt accu met 2,6 kWh inhoud en heeft zijn maximum koppel vanuit stilstand beschikbaar, waarbij er niet geschakeld hoeft te worden... Met slechts 110 kg kan dat toch heel spectaculair uitpakken, terwijl je toch genoeg hebt aan een A1 rijbewijs. Niet geheel onbelangrijk is dat de Freeride E-SM met zijn enduro-looks, zijn wilde graphics en zijn prachtige afwerking een schril contrast vormen met andere E-vehicles, die er vaak uitzien alsof ze door accountants zijn ontworpen...

BMW R1200R

Beieren was aan zet en pleegde een eigen offensief op basis van de watergekoelde boxer, die eerder debuteerde in de GS, de GS Adventure en de R1200RT. Dit blok levert 92 kW (125 pk) bij 7.750 tpm en 125 Nm bij 6.500 tpm, en doet dat via een natte multiplaatskoppeling en een versnellingsbak die met de motorolie wordt gesmeerd. Dit in tegenstelling tot de oude boxers, die een droge plaat en een separate transmissie hadden. Het blok zit nu ook in de naakte R. Uiteraard is er technisch van alles aangepast om het nieuwe blok en het naakte R-concept met elkaar te verenigen, zoals een andere airbox, andere luchtsnorkels en - natuurlijk - een radiateur. Zoals dat tegenwoordig nodig schijnt te zijn heeft ook deze BMW een in twee modi in te stellen ABS en tractiecontrole. Hellingshoekafhankelijk "dynamic traction control" is evenals Electronic Suspension Adustment als optie verkrijgbaar. Een stalen brugframe met een verbeterde EVO Parallever zorgen samen met een "conventionele" Upside-down voorvork voor de wegligging, wat dus betekent dat BMW bij dit model afstapt van de Telelever voorwielophanging.

BMW R1200RS

De tweede watergekoelde boxer op de noviteitenlijst is wat mij betreft een van de andere klappers van de beurs: de R1200RS. BMW presenteert hiermee weer eens een onvervalste sport-toermachine waarmee je niet alleen comfortabel naar de Alpen blaast, maar daar ook lekker sportief kunt raggen. Een motor met een bijzonder fraai uiterlijk, dat door zijn over elkaar liggende panelen met luchtspleten een licht en dynamisch uiterlijk heeft. De boxer levert net als bij de RT en GS ook 125 pk, maar heeft iets meer koppel in het lagetoerenbereik. ABS en ASC met twee "Fahrmodi" ("regen" en "straat") zijn standaard, DTC is net als ESA optioneel. Opvallend is dat ook de door BMW als ultieme voorwielophanging gepropageerde telelever bij de RS het veld heeft moeten ruimen voor een conventionele Upside-down voorvork, wel voorzien van twee radiale vierzuigerremklauwen. De RS is verder uitgerust met een dashboard met analoge toerenteller en een TFT display met allerhande informatie. Daarboven huist een verstelbaar windscherm. Een leuk feature is dat de RS start middels een keyless systeem, dus waarbij je de sleutel/zender in je zak kunt houden.

BMW S1000RR

Ik hoor het Wim Kan nog zeggen: die Nederlandse politici spelen graag: fluor in het drinkwater en een filtertje op de kraan om het er weer uit te halen. Hetzelfde gevoel krijg ik als ik naar de nieuwe BMW S1000RR krijg: 199 pk aan de krukas en dan tractiecontrole om het vermogen terug te schroeven naar een niveau dat nog grip heeft op het asfalt. En dan 1 versnelling om mee naar de 130 te trekken en vijf om het toerental naar een zuiniger niveau terug te brengen of om je rijbewijs mee kwijt te raken. Maar goed, we praten hier ook niet meer over een wegmotor, maar om een smoes om mee te kunnen doen in het WK Superbike. Wat dat betreft is het dan weer vreemd dat je hem kunt bestellen met cruisecontrole. Er zijn circuits met hele lange rechte stukken, maar toch... Anyway, de S1000RR kan bogen op een waslijst aan veranderingen. Zoals een cilinderkop met beter vormgegeven in- en uitlaatkanalen, een nieuwe inlaatnokkenas en nog lichtere inlaatkleppen. Het geheel wordt van lucht voorzien via een verbeterde airbox en kortere aanzuigkelken. Dat alles heeft een verbeterd koppelverloop tot gevolg. De S1000RR trekt beter vanaf 5.000 tpm en levert zijn maximum koppel van 113 Nm bijna doorlopend tussen 9.500 en 12.000 tpm. Het vermogen is met 4 kW (6pk) gestegen naar 146 kW (199 pk). Uiteraard heeft BMW ook aan de pondjes gedacht. De RR is 4 kg lichter, onder meer door een lichtere accu en een 3 kg lichter uitlaatsysteem, dat geen voordemper meer heeft. Ook lichter is het frame, dat een iets andere geometrie heeft. De RR weegt volgetankt 204 kg, is voorzien van race-ABS en van een verbeterde veerafstemming. Ook de RR kan worden besteld met Dynamic Damping Control. En natuurlijk heeft BMW's Superbike diverse rijmodi, launch control en tractiecontrole, die tegen meerprijs is voorzien van een hellingshoeksensor.

Klapperrrrrrs

Kawasaki H2R

Mensen zijn dieren en dus geld wat in het hele dierenrijk geldt: wie de grootste heeft is de baas. En dacht BMW dat ze met 199 pk de alfa-male in de motorwereld waren: Helaas. Bij Kawasaki lachen ze om 200 schamele pk's. De nieuwe H2R heeft niet alleen een 1.000cc viercilindermotor, maar ook een dikke compressor die de prestaties opjaagt naar een verbluffende 300 pk. Een nieuw ontwikkeld buizenframe zorgt voor de nodige stijfheid om dit vermogen aan te kunnen, gecombineerd met de nodige flexibiliteit om ook in bochten een goed wegcontact te waarborgen. Het kuipwerk van Kawasaki's nieuwe image-builder werd in de windtunnel ontworpen voor een lage luchtweerstand en een luchtgeleiding die voor meer stabiliteit op hoge snelheid zorgt. Vandaar de vleugeltjes. Ook zorgt de vormgeving van de carbonfiber kuip voor een maximalisatie van de koelcapaciteit. Het Kawasaki-kanon staat verder op slicks, wat al aangeeft dat Kawasaki dit model niet heeft ontwikkeld voor de openbare weg. Daarvoor komt een speciale straatversie, die naar het gerucht luid over "slechts" 200 pk gaat beschikken. Deze H2 zal op de motorshow van Milaan worden getoond. We wachten in spanning...

Kawasaki Versys 650

Met de nieuwe Versys 650 keert Kawasaki weer terug naar de echte wereld, waarin echte mensen op echte wegen met echt verkeer en echte snelheidslimieten rondrijden. De Versys - wat staat voor Versatile System - is daarin een van de meest praktische en handige motoren die je kunt verzinnen, al zullen velen de 649cc paralleltwin wat te tam vinden. Ook het uiterlijk van de huidige Versys - met de boven elkaar geplaatste koplampen - kan niet iedereen waarderen. Met de nieuwe Versys doet Kawasaki dan ook een gooi naar een breder publiek. De motor heeft een nieuw uiterlijk met twee naast elkaar geplaatste koplampen en kuipwerk dat meer bescherming tegen weer en wind biedt. De krachtbron is iets sterker geworden in het hoge toerengebied voor iets meer "fun" en levert nu 51 kW (69 pk) @ 8.500 tpm, 5 pk meer dan voorheen. Ook de vering is verbeterd, de taken voor in- en uitgaande demping zijn nu tussen de vorkpoten verdeeld, waardoor de instelschroeven ervoor allebei aan de bovenzijde zitten. De achtervering heeft een afstandsbediening voor de veervoorspanning, zodat die gemakkelijker kan worden aangepast. Nieuwe remklauwen zorgen samen met een aangepaste hoofdremcilinder voor meer remkracht aan de voorzijde, aan de achterzijde wordt dat verzorgd door een grotere remschijf. Verder is het toegestane gewicht verhoogd, zodat er meer bagage mee kan. De tankinhoud is gestegen van 19 liter naar 21 liter voor een groter actieradius. Een 60 mm in hoogte verstelbaar windscherm zorgt voor meer comfort. Kortom, meer prestaties en meer comfort voor meer motorplezier.

Kawasaki Versys 1000

Niet alleen de 650, ook de grote broer van de Versys heeft een facelift ondergaan. Het neusje biedt nu eveneens dubbele, naast elkaar geplaatste koplampen, waardoor afkerigen van de unieke cyclops-look wat dat betreft geen reden meer hebben hem niet te kopen. Technisch zijn er lichte aanpassingen aan motor en frame gedaan. De motor kreeg onder meer fijner vernevelende injectoren, een andere injectie- en ontstekingstiming en een verbeterde slipperclutch. Het rijwielgedeelte profiteert van een sterker frame en aangepaste vering. Verder staat de machine nog altijd op 17 inch wielen, waardoor ik nog altijd halsstarrig weiger om het een allroad te noemen. Het is een pure straatmotor, want met 17 inch wielen hobbel je niet over boomstronken en diepe sporen. Maar goed, luxe is hij wel, naast de al bestaande features heeft hij nu ook standaard een middenbok, nieuwe LED mistlampen, nieuwe handkappen en een nieuwe versnellingsindicator, terwijl het windscherm nu een grotere verstelrange van 75 mm heeft.

Ducati Scrambler

Ducati had het nieuws al enige tijden professioneel laten lekken, maar op de Intermot mochten we hem dan toch eindelijk aanschouwen: de Scrambler. Een machine die refereert aan de motoren die in de jaren zestig en zeventig werden omgebouwd om ook offroad te rijden, met hoger geplaatste uitlaten, meer bodemvrijheid en ruige banden. De eerste allroads, zeg maar. De Ducati Scrambler "Icon" is echter geen ouderwetse retro-bike, maar meer een moderne evolutie ervan. Zo heeft de Scrambler een prachtig gevormde achterbrug van spuitgietaluminium in het stalen frame, waarbij een zijwaarts geplaatste schokdemper voor de vering zorgt. Verder heeft de Scrambler een schitterend gevormde, vlak achter het blok geplaatste uitlaat, een upside-down voorvork en tienspaaks gietwielen, waarin voor een enorme 330 mm schijfrem huist, uiteraard voorzien van ABS. Ook de korte vormgeving van het kontje heeft een hedendaagse twist, waarbij de LED-verlichting en LCD-instrumenten state-of-the-art zijn. Voor de power zorgt een lucht-oliegekoelde, 803cc tweekleps L-twin met desmodromische klepbediening. Het blok is voorzien van aluminium distributieriemcovers en levert 75 pk (55,2 kW) @ 8.250 tpm. De machine weegt slechts 170 kg (droog) en heeft een bescheiden zithoogte van 790 mm. Er komen Naast de Icon nog drie andere versies, de Urban Enduro, Full throttle en Classic, allen met een iets andere aankleding. Prachtige motoren, met "real world" power en een laag gewicht. Toppertjes...

Suzuki GSX-S1000 en GSX-S1000F

Suzuki timmert eindelijk weer eens aan de weg. In Keulen presenteerde het vijf nieuwe modellen, waaronder een 113cc metende scooter, genaamd "Adress", en een MotoGP-replica van de GSX-R1000, dat laatste om het feit te vieren dat Suzuki weer in de hoogste klassen van de racerij te vinden zal zijn. Zeer interessant zijn een tweetal snelle straatmotoren op basis van de supersportieve GSX-R1000. Hiervan werd een naakte GSX-S1000 en een gekuipte GSX-S1000F sport-toermachine geconcipieerd. De basis is bij beide het vloeistofgekoelde 1000cc-motorblok, dat een andere karakteristiek kreeg door een aangepaste kleptiming, verbeterde en dubbele SDTV gaskleppen. De motor ademt door een enkele, zeer korte uitlaat, die grotendeels onder het blok is gebouwd voor een goede massacentralisatie. Het nieuw ontwikkelde frame is voorzien van een fraaie, gebogen aluminium swingarm en een volledig instelbare 43mm KYB voorvork. Uiteraard hebben beide machines tractiecontrole, die in drie standen instelbaar is. Monoblock remmen met ABS zorgen voor de vertraging. Het vermogen en het gewicht van de machines wordt niet opgegeven.

V-Strom 650 XT ABS

De V-Strom-serie van Suzuki wordt in 2015 uitgebreid met de V-Strom 650XT. Dit is een wat ruigere versie van de V-Strom. Dat blijkt onder meer aan de tubeless spaakwielen en het nieuwe uiterlijk. Dat heeft een snavel, net als de DR-Z-modellen waarmee in de jaren tachtig aan de Dakar werd deelgenomen. Boven die snavel is een in drie standen verstelbaar windscherm geplaatst, dat in de windtunnel is ontwikkeld voor een laag geluidsniveau. Achter de 20-litertank is een smallere buddy geplaatst, waardoor je op de XT gemakkelijker met de voeten bij de grond kunt. Ook het dashboard is aangepast, het heeft nu veel extra features - waaronder een vorstindicator - terwijl er tussen de informatiestanden kan geschakeld via een schakelaar op het stuur. Ook heeft de XT starblokkering en ABS. Technisch is er verder niets veranderd, veerwegen zijn nog steeds 150 mm en 159 mm. Een tikje te krap om van een echte allroad te kunnen spreken...

En er was meer...

Honda VFR800X Crossrunner

Na het modellenbombardement van de afgelopen jaren versterkt Honda de stellingen op de Intermot met maar twee nieuwe modellen. De eerste is een nieuwe Crossrunner. De 90° V4 van deze VFR800X is licht aangepast. Ze kreeg meer trekkracht in het lage en middentoerengebied en een soepeler in- en uitschakelgedrag van het VTEC-systeem, dat de tweede inlaatklep van elke cilinder bij lage toerentallen uitschakelt. De nieuwe uitlaat zorgt behalve voor een efficiënte afvoer van uitlaatgas ook voor een betere massacentralisatie, een nieuwe mapping van het PGM-FI-injectiesysteem verlaagt het brandstofverbruik naar 18,8 km/liter in de WMTC-testen. Verder is de krachtbron voorzien van Honda's "Selectable Torque control", oftewel een in drie standen instelbare tractiecontrole waarvan de derde stand "uit" is, voor mensen dien denken dat ze sneller zijn dan een ECU. Op gebied van het rijwielgedeelte is er ook het nodige geschaafd. Zo is het achtersubframe stijver, datzelfde geldt voor de enkelzijdige swingarm. De voorvork is afkomstig uit het 2014 model VFR800F, maar heeft 25 mm meer veerweg. Achter is dat 28 mm meer. Desondanks is de zithoogte bescheiden, die is instelbaar tussen 815 of 835 mm. De rijder profiteert verder van een nieuw, 683 mm breed stuur, een in vijf standen instelbare handvatverwarming, zelf uitschakelende richtingaanwijzers, volledige LED verlichting en een nieuw LCD dashboard met versnellingsindicator.

Honda CBR300R

's Wereld meest aansprekende supersportmotor, de Honda CBR250R, is nu nog opwindender geworden. Dankzij een extra 37cc inhoud is de trekkracht gestegen naar een immense 27 Nm, terwijl de motor beslist 10 km/uur harder loopt door de op de CBR1000RR geënte styling. Even dacht ik dat Michael van de Mark hiermee aan het WK Superbike deel ging nemen, maar hij koos toch voor 700cc meer. Maar, alle gekheid op een stokje, de CBR250R was een heel leuk machientje, waarmee je onbekommerd en heel sportief kon rijden, ook als je het A2-rijbewijs had. En dat kan met de CBR300R nog steeds. Voor extra lol is het koppel van deze vloeistofgekoelde motor via een 55 naar 63 mm gestegen slag en een dientengevolge naar 286cc gestegen cilinderinhoud van 23,8 Nm naar 27 Nm gegroeid, terwijl het vermogen omhoog spoot van 19,4 kW naar 22,7 kW. Een zwaarder balansas zorgt dat een en ander soepel en trillingsvrij draait. Brandstofverbruik zou lager dan 1 op 30,2 moeten zijn... Lollig en betaalbaar sturen dus!

Yamaha MT-07 Moto Cage.

Yamaha borduurt voort op haar MT-serie met een nieuwe variant van de MT-07. Deze MT-07 "Moto Cage" heeft wildere graphics en is uitgerust met een aantal op stuntrijden geïnspireerde rijwieldelen, zoals motorbeschermbeugels, een carterbescherming, lichtgewicht handprotectoren en radiatorprotectoren. Andere features zijn een instelbaar koplampmasker en een nieuw ontworpen passagierszadel. Diverse componenten zijn in glanzend rood uitgevoerd, wat fraai contrasteert met de mat grijze basiskleur.


Yamaha XJR1300 en XJR1300 Racer

Yamaha's retro naked bike, de XJR1300, is vernieuwd. Hij heeft een geheel nieuwe styling die is gebaseerd op Yamaha's "Yard Built" customizing programma. Het model kenmerkt zich door een slanke, op de racerij geïnspireerde 14,5 litertank, een solo seat, een korter kontje en een 4-in-2-in-1 uitlaatsysteem. Aluminium zijcovers en een taps toelopend stuur maken het beeld af. De luchtgekoelde viercilinder produceert 98 pk en heeft een maximum koppel van 108 Nm. Het dubbele wiegframe wordt aan de voorzijde afgeveerd door een voorvork met frictieverlagende DLC-coating, de achterkant is voorzien van hoogwaardige Öhlins vering. 

De XJR1300Racer is een andere variant op de XJR1300. Zoals de naam al suggereert heeft de XJR hierbij een Café-racer behandeling ondergaan, met een carbonfiber tophalf en een kort carbonfiber voorspatbord. De sportieve solo-seat-look wordt versterkt door een carbonfiber seat-cover. De rijpositie is meer voorover dan bij de standaard XJR1300. Het ziet er echt uit als een mooi uitgevoerd zelfbouwproject. Maar dan af fabriek...

Best wat nieuws bij Harley-Davidson. Om te beginnen met de Street 750. Deze vorig jaar aangekondigde, vloeistofgekoelde 750cc V-twin zal in 2015 daadwerkelijk leverbaar zijn. Dan is de Harley-Davidson Electra glide Ultra Limited ook in een "Low"- versie leverbaar. Zoals de naam al suggereert heeft die een lagere zithoogte. Verder is Streetglide uit het programma verdwenen ten gunste van de Street Glide Special. Deze is voorzien van het High Output Twin Cam 103 motorblok en een "Boom! Box" infotainment systeem, een Batwing kuip met splitstream ventilatie, dubbele halogeen koplampen, gegoten aluminium "Enforcer" wielen en een gecombineerd remsysteem met ABS.

Ook nieuw is de Road Glide Special, eveneens met het 87 pk sterke "High Output" 103 ci blok. De Road Glide Special is "fully-loaded". Dat betekent dat deze een ventilerende, op het frame gemonteerde kuip heeft, dubbele "Daymaker" LED koplampen, een premium "Boom! Box" infotainmentsysteem, verbeterde vering en een "Reflex" gecombineerd remsysteem met ABS.

Ook Harley-Davidson gaat elektrisch: de Amerikaanse fabrikant presenteert dit onder de projectnaam "Livewire". Het gaat hier om totaal nieuw ontwikkelde motorfietsen, die worden aangedreven door een driefasen wisselstroommotor in een lichtmetalen behuizing. De vermogensafgifte bedraagt 55 kW (75 pk) bij 8.000 tpm en het maximum koppel is 70 Nm. Daarmee accelereert de machine in 4 seconden naar 96,5 km/uur en haalt ze een topsnelheid van 148 km/uur. De energie wordt opgeslagen in een Lithium-Ion accu, die de LiveWire 85 km ver brengt, waarna de accu in 3,5 uur kan worden opgeladen. Wanneer deze LiveWire te koop is blijft voorlopig in het ongewisse.

Indian Scout

De legendarische naam "Scout" - bekend van de "Wall of Death" - krijgt bij Indian nieuw leven in de 2015-range. De nieuwe Scout is een prachtige afgewerkte custom, die mede dankzij zijn hoekige tank en zijn bijzonder gevormde, aluminium frame een zeer moderne uitstraling heeft. Voor de aandrijving zorgt een 100 pk sterke, vloeistofgekoelde 60° V-twin, die zijn maximum koppel van 98 tpm vanaf 5900 tpm ter beschikking heeft. De machine weegt 255kg, wat in zijn genre tamelijk licht is. De rijder neemt plaats op een zadel van "Desert Tan Genuine Leather" dat een zithoogte van 643 mm biedt. De Indian Scout zal begin 2015 bij de dealers staan.

Moto Guzzi en Aprilia

Mij foppen ze niet, dacht ik toen ik onder de Moto Guzzi V7 een bord "wereldpremière" zag. Daar heb ik in mei al mee gereden. Maar nee, de V7 is echt alweer helemaal vernieuwd. En niet zo'n beetje ook. Om te beginnen kreeg de transmissie een zesde versnelling, waardoor het gat tussen de eerste twee versnellingen kon worden verkleind. De koppeling werd en passant ook aangepast voor een betere bediening. Vervolgens kreeg de veelzijdige, kleine V7 een tweekanaals ABS-systeem en een tractiecontrolesysteem. Dan werd de V7 ook een stukje groter: de motor werd 4° voorover gekanteld en 10 mm verlaagd om meer beenruimte te creëren, waarvoor ook de voetsteunen 25 mm werden verlaagd. Hierdoor kon ook de zithoogte verlaagd naar 790 mm. De aansluiting van de cardanas op de cardan werd eveneens 50 mm verlaagd, waardoor de negatieve veerweg groeide. Kortom, het is een totaal nieuwe motorfiets, maar wel leverbaar in dezelfde uitvoeringen: Stone, Special en Racer.

Ruig lijkt het sleutelwoord op de Intermot, want ook Aprilia komt met een ruigere versie van de CapoNord, de CapoNord Rally. Dat deze allroad zijn naam serieus neemt zie je aan de andere wielen: tubeless spaakwielen in plaats van gietwielen, een 19 inch allroadvoorwiel in plaats van een 17 inch kruiwagenwiel, een 170/60-17 achterwiel en geen 180/55-17 achter. Allemaal tekens dat de offroadcapaciteiten iets serieuzer worden genomen. Verder is de "Rally" tamelijk volledig qua uitrusting: hij is standaard voorzien van ADD (semi-actieve vering), een in drie standen instelbare tractiecontrole, ride by wire, cruise control en van uitschakelbaar ABS. Ook tot de standaarduitrusting behoren de fraaie, ruig ogende zijkoffers, handkappen, een hoog en instelbaar windscherm, valbeugels en LED-mistlampen. Ook weer een motor die duidelijk aan de hegemonie van de Beierse boxer knabbelt!

SYM Wolf 300

Sym presenteerde op de Intermot een nieuwe naked bike, de Wolf 300, die eerder al in 125 cc leverbaar was. De Wolf heeft een eencilinder viertaktmotor met een cilinderinhoud van 278.3 cc, voorzien van vier kleppen en een balansas. Het blok haalt daarmee 20,2 kW ( 27,5 pk) bij 8.000 tpm, gekoppeld aan een maximum koppel van 25.5 Nm bij 7.000 tpm. Het blok hangt in een dubbel wiegframe van stalen buis. Met een zithoogte van 790 mm kunnen ook kleine A2-rijders goed uit de voeten. De Wolf wordt leverbaar in twee versies: de "Classic" en de Café-racer. Die laatste heeft een mono seat en een two-tone kleurstelling.
Ander nieuws bij SYM is de Citycom S300i, een nieuwe stadsscooter, voorzien van een 20,8 kW (28,3 pk) sterke, vloeistofgekoelde 278cc eencilindermotor met vier kleppen per cilinder.

Triumph: Special Editions

Triumph liet in Keulen niet het achterste van de tong zien. Althans, dat hoop ik. In Keulen waren wel een aantal leuke "Special Editions" te zien. Zo is er nu een Street Triple Rx, die dankzij nieuwe kleurstellingen een extra agressief uiterlijk heeft. Het zadel is afkomstig van de Daytona, verder kreeg hij een quickshifter, een zadelkap en een flyscreen. Dan was er een Thruxton Ace, een Bonneville T214 Land Speed, een Bonneville Newchurch en een Bonneville Spirit, allen variaties op het thema Bonneville.

En verder...

Zo loop je op de beurs rond en kom je motoren tegen van merken waarvan je nog nooit hebt gehoord, die je waarschijnlijk nooit in Nederland gaat zien en die je ook nooit in Nederland wilt zien. Maar soms kom je ook wat leuks tegen. Neem de Kougar 400R van Shineray, een Chinese motorfabrikant. Een hele leuke allroad met een 20 kW (27,3 pk en dus A2-geschikt) sterke eencilindermotor met balansas en een injectiesysteem. Hij heeft spaakwielen, een 21 inch voorwiel en aluminium koffertjes. Weegt maar 175 kg. Als die voor een Chinees prijsje op de markt komt wil ik er wel een. Gewoon voor erbij... Van dezelfde fabrikant de Mash 500. Zo nieuw dat ze hem niet in hun eigen folder hebben staan. Beetje Yamaha SR500, uit de jaren zeventig. Leuk, net als de classics die we bij Snake zagen staan. Prachtige creaties in de stijl van klassieke racers, voorzien van het welbekende, van de Honda Dax gekopieerde viertakt-eenpitter. Gaaf toch? En wat dacht je van de Veloschmitt. Een moderne, superlichte Messerschmitt met trapaandrijving...

Scomadi

Scowat...? Scomadi. Leuke scootertjes met een Lambretta uitstraling en leuke techniek, zoals instelbare stereo-voorvering. Leverbaar in Nederland via Robert Oltshoorn uit Roelofarendsveen. In het programma zijn - behalve vele kleurstellingen - een 50cc-versie, een 10 pk sterke 125cc-versie en een versie met de welbekende, vloeistofgekoelde Piaggio injectie-eencilindermotor onder de buddy. Die levert 15,8 kW (22 pk) @ 7.500 tpm. De zithoogte is 620 mm, het gewicht 130 kg. Er gaat 10 liter in de tank. Leuk toch?