Dat Lorenzo niet de persoon is die van zijn hart een moordkuil maakt was recent te zien op de Britse tv-zender BT Sports, dat een exclusief interview met de naar Honda overgestapte vijfvoudig wereldkampioen uitzond. Lorenzo sprak openhartig over waarom hij na drie wereldtitels met Yamaha de overstap maakte naar Ducati en hoe het hem daar de afgelopen twee jaar verging.
"Ik geloof dat het in het leven altijd om uitdagingen gaat, om beter te worden. Je moet altijd blijven leren. Bij Yamaha kreeg ik op een gegeven moment het gevoel dat ik niets meer te leren had. Ik was wereldkampioen geworden, waarmee mijn jeugddroom was uitgekomen," zegt Lorenzo. "Ik ben met Yamaha drie keer MotoGP wereldkampioen geworden, ik zag geen nieuwe uitdaging meer. Ja, en ik merkte dat ik mijn motivatie aan het verliezen was."
Hoewel Lorenzo het niet met woorden zegt zal bij zijn beslissing over te stappen naar Ducati ongetwijfeld hebben meegespeeld dat Valentino Rossi de lieveling bij Yamaha was en dat veel mensen bij Yamaha in 2015 Rossi de wereldtitel meer hadden gegund dan Lorenzo, die ook bij de Yamaha fans in de schaduw van Rossi stond. Dat en de cheque van € 25 miljoen die hij voor zijn tweejarig contract van Ducati kreeg.
"Ik was mijn motivatie kwijt en heb daarom besloten eind 2016 naar Ducati over te stappen. Die switch was echter veel moeilijker dan verwacht. Toen ik de machine voor het eerst in Valencia reed was dat een grote shock. Ik moest mijn rijstijl compleet veranderen, ik had dus veel werk te verrichten. De resultaten waren in het begin ook niet bemoedigend voor wat betreft mijn zelfvertrouwen te behouden en in mezelf te blijven geloven. Ik heb er echter alles aan gedaan om dat te voorkomen. Ik heb hard aan de mentale voorbereiding gewerkt, positief gedacht en verder aan mezelf gewerkt, mezelf sterk gemaakt. In Mugello 2018 heeft dat in een prachtige overwinning geresulteerd."
Gevraagd naar het hoogtepunt van het 2018 seizoen hoeft Jorge Lorenzo niet lang na te denken. "Er is niets dat belangrijker is voor Ducati dan een overwinning in Italië. Een geluksgevoel dat alleen nog maar kan worden versterkt wanneer dat door een Italiaan wordt gedaan. Er speelden grote emoties die dag..."
Voor de overwinning in Mugello zat Jorge Lorenzo lange tijd in een diep dal, na een eerste gewenningsjaar begon zijn tweede seizoen voor Ducati desastreus. Zijn beste resultaat tot dat moment was een zesde plaats in Le Mans en met twee DNF's in Qatar en Jerez had de vijfvoudig wereldkampioen op dat moment nog maar 16 punten vergaard, waarmee hij op de 14e plaats in het kampioenschap stond. Na Le Mans maakte Ducati bekend het contract met Lorenzo niet te verlengen, waarna in de media volop werd gespeculeerd op een switch naar het ophanden zijnde Petronas Yamaha team.
Jorge, voor de GP van Mugello ging het gerucht dat je in 2019 naar het nieuwe Petronas-Yamaha klantenteam zou overstappen. Er werd zelfs gespeculeerd dat je zou gaan stoppen, omdat Ducati in jouw plaats de goedkopere Petrucci naar het fabrieksteam wilde halen.
Ik raakte toen bijna in een depressie. Toen ik werd geconfronteerd met het feit dat ik mogelijk mijn carrière zou moeten beëindigen ging er namelijk van alles door mijn hoofd. Ik werd depressief, ik was teneergeslagen.
Normaal gesproken heb ik eerder een gevoel van verlichting, wanneer ik over mijn carrière-einde nadenk. Ik wordt daar op een of andere manier vrolijk van, omdat dan de druk van mijn schouders valt en het gevaar van letsel. Het kwam daarom ook totaal onverwacht, dat ik ineens bij de gedachte mijn carrière te beëindigen depressief werd. Het was echter zo.
Ik stond echt op het punt om te stoppen. Ja, het klopt, ik had nog een andere optie, ik had kunnen overstappen naar het nieuwe Yamaha klantenteam. Dat was een goede optie geweest, maar niet datgene wat ik me had voorgesteld.
Tot je overwinning in Mugello leek je geen andere opties te hebben?
Ja, dat was onvoorstelbaar. Men zegt dat je marktwaarde in de motorsport afhankelijk is van je laatst behaalde resultaat. En mijn laatste races voor Mugello waren verschrikkelijk geweest. Ik ben in Jerez gevallen, in Le Mans werd ik slechts zesde. 
Je bent 2018 de eerste vier wedstrijden begonnen met twee DNF's en slechts zes WK punten. Voor Mugello stond je slechts 14e met 16 punten.
Ja, het was dramatisch. Dat was voor mij mentaal een zeer moeilijke periode. Ik had namelijk meer gewerkt en meer getraind dan ooit daarvoor, maar de resultaten lieten te wensen over. Ik wist echter, dat de machine steeds beter werd.
Het was me duidelijk: we komen in steeds dichter in de buurt goede resultaten te behalen, of zelfs een overwinning. Maar de mensen hebben niet meer in mij geloofd. Ze hadden mij afgeschreven, ik had bijna anderhalf jaar lang nog geen race met Ducati gewonnen.
Mijn vertrouwen groeide echter, omdat ik al meermaals wedstrijden vanaf het begin had geleid, voor vijf of tien ronden, soms wel twaalf, waarna ik dan terugviel. Maar er ontbrak op een of andere manier nog iets kleins. Ik wist wat ik mistte, maar het team had in deze fase misschien het vertrouwen in Jorge Lorenzo verloren.
In Mugello kreeg je dan van Ducati een nieuw gevormde tank om je benen beter af te kunnen zetten?
Er is veel over deze nieuwe tank gesproken. Alsof dat de een wondermiddel is geweest.
Dat was echter het laatste puzzelstukje dat ontbrak, want dit was het laatste deel in een lange ontwikkelingstijd samen met de Ducati engineers. Werk dat begon op het moment dat ik naar Ducati ging.
Ik kreeg destijds een zeer nerveuze machine. De initiële gasrespons, de eerste beweging van het gashandvat, was in het begin zeer agressief en de motor liet zich niet de bocht insturen...
Ducati heeft ook stap voor stap nieuwe versies van het chassis gebouwd. Daarvoor kwamen ze vaak maar een keer per jaar met een nieuw chassis. Daarbij hebben we de gasrespons verbeterd, het hele rijgedrag, om de motor vriendelijker en rijdbaarder te maken.
In 2017 was ik in de laatste races al sterker aan het worden. De race in Misano had ik zelfs bijna gewonnen, maar ik ben helaas met een voorsprong van 4 seconden onderuit gegaan. In Sepang had ik ook kunnen winnen (hij kreeg teamorders Dovizioso voor te laten gaan, red.).
Voor 2018 had Ducati echter de machine veranderd. De tank was kleiner, waardoor ik met remmen niet genoeg ondersteuning had. Ik raakte daardoor snel vermoeid. Ik heb dit aspect meermaals bij de engineers aangekaart. Ze hebben me echter niet begrepen. Of hebben mijn kritiekpunten niet geloofd. Daarom heeft het zolang geduurd voordat het laatste puzzelstukje kon worden gelegd.
Toen het nieuwe materiaal voor Mugello eindelijk beschikbaar was, heeft dat niet zozeer een positief effect op mijn snelheid, want die had ik in het begin van het seizoen al laten zien. Op z'n minst in het begin van de wedstrijden. Dankzij de nieuwe tank raakte ik echter niet meer vermoeid en kon daardoor in Mugello mijn tempo tot het eind van de race volhouden.
Het komende seizoen maakt Lorenzo de overstap naar Honda, als teamgenoot van Marc Marquez, maar mag daar contractueel nog geen uitspraken over doen. Zijn eerste resultaten in beide wintertrainingen in Valencia en Jerez zijn echter bemoedigend: in Valencia werd hij 12e op 0.827 seconden van Vinales, in Jerez zette hij een 5e tijd, op 0.160 seconden van Nakagami en 0.135 seconden van Marquez.
Geen slecht resultaat, zeker niet wanneer je in ogenschouw neemt dat Lorenzo tijdens de wintertesten nog veel last ondervond van zijn in Thailand ernstig geblesseerde voet, waaraan hij recent is geopereerd. "Het gaat nu goed met mij, ik ben een paar dagen geleden geopereerd. Er was op een of andere manier een stukje bot in mijn voet gaan zweven, als ik loop voel ik de pijn. Dat stukje bot moest daarom worden verwijderd. Aan het eind van de week kunnen de hechtingen eruit, daarna kan ik mijn training gaan hervatten. Maar alles bij elkaar gaat het uitstekend met mij. Ik ben gelukkig."
