Eindelijk winst voor BMW
Tekst: Alan Cathcart
Fotografie: BMW Group Classic
BMW Group Classic
Corser won de race samen met zijn Oostenrijkse teamgenoot Herbert Schwab op een Supercharged 1929 500cc BMW R57 Kompressor, ingeschreven door de historische voertuig divisie BMW Group Classic van de Duitse fabrikant. Het was de eerste overwinning voor de 
"Wat zeg je, 2006 voor het laatst? Zal eens tijd worden dan..."Australiër sinds maart 2006, toen hij de eerste race van het WK Superbike op zijn thuiscircuit Phillip Island op naam schreef, op de Alstare Corona Suzuki GSX-R1000 waarmee hij het jaar ervoor de wereldtitel had behaald.
“Dat heeft lange tijd geduurd,” zei een uitbundige Troy terwijl hij zijn overwinning op passende wijze vierde door mok Beiers bier achterover te gieten. “Het is de eerste keer sinds ik hier kwam vijf of zes jaar geleden om voor BMW te racen dat we geen topsnelheid te kort kwamen op de Nortons. De jongens hebben geweldig werk verricht om dit jaar wat extra vermogen te vinden – het is alleen dat de handling nog uitdagender wordt naarmate je sneller gaat.” Dat is omdat het race-winnende 89-jaar oude starre frame (geen achtervering) aan de voorkant bladveren had in plaats van de tragere maar beter sturende Manx Norton rivalen met telescoop voorvork. Naast de link voorvork met bladveren had de BMW rechts gepositioneerde 
Hoe je een Beierse overwinning viert? Zo dus...handschakeling voor de drieversnellingsbak, waardoor de Aussie zijn linkerhand over de tank moest reiken om zonder koppeling te schakelen. Dit om zijn rechterhand vol op het gas te kunnen houden. “De voorkant stuitert nogal op en neer, waarschijnlijk omdat ik er veel te hard mee rijd,” zei Corser. “Maar je moet gewoon vasthouden en de motor z’n eigen weg laten zoeken, en op het beste hopen.
De 46-jarige Corser kwam van achteren in de tweede van de twee 25 minuten lange races verreden op het 3,81 km lange GoodWood circuit van de Duke of Richmond, om op en voorbij de voorgaande winnaars van ditzelfde evenement van twee jaar geleden, 23-voudig TT winnaar John McGuinness en teamgenoot Glen English op een door Fred Walmsley getunede 1953 500cc Manx Norton te gaan. Door met een voorsprong van 14,47 seconden de overwinning in race 2 veilig te stellen op de eerbiedwaardige BMW, overkwam Corser de 8,4 seconden achterstand die het BMW duo in de eerste race de dag ervoor had opgelopen, toen hij de motor met de Le Mans start af had laten slaan en na de eerste (van 16) ronde slechts 15evan 30 starters was. Door echter vier seconden per ronde sneller te rijden dan McGuinness en daarbij nieuwe ronderecords te rijden, dankzij de 10 mijl per uur hogere topsnelheid (126 mph vs 116 mph), reed Corser de BMW naar de derde plaats, voordat hij het stuur aan Schwab over gaf. De Oostenrijker, een KTM ontwikkelings engineer wiens vader Paul de motor voor BMW prepareerde in zijn Oostenrijkse werkplaats, hield die plaats 
Weet niet of ze dat bij KTM volgend jaar nog steeds zo'n goed idee vindentot aan de streep, achter het runner-up Norton duo van James Hillier en Ian Bain, wat voor de Oostenrijker zijn eerste podium in zijn eerste jaar op het snelle Britse circuit was.
“Ik moest toestemming krijgen van mijn baas bij KTM om hier naar toe te gaan en een BMW te racen, zelfs een die mijn vader heeft gebouwd,” zei een jubelende Herbert. “Maar hij zei dat het geen probleem was, dus hier sta ik nu op het podium. Ik denk dat m’n vader goed werk heeft verricht!” Het beste was echter voor race 2, waar Schwab vanaf de start de tweede plaats vast wist te houden, achter John McGuinness’ teamgenoot Glen English, voordat hij halverwege de 16-ronde race het stuur aan Troy Corser gaf. De Australiër wist binnen enkele ronden zijn achterstand van 
Geef een Australiër een motor en een pot bier en je krijgt ditmeer dan 10 seconden op John McGuinness dicht te rijden, verbeterde daarbij zijn eigen ronderecord, om voor het oog van 100.000 toeschouwers de Morecambe Missile met een tik op de kont voorbij te gaan.“ Ik wilde hem in z’n kont knijpen, maar kon niet dicht genoeg naast ‘m komen omdat de cilinders bij de BMW uitsteken,” zei Corser na afloop van de race. “En dus gaf ik op plaats daarvan maar een tik!”
Corser won de tweede race, de voorsprong van het duo bedroeg 14,47 seconden, wat genoeg bleek te zijn om in gecombineerde racetijden overall tot winnaar te worden gekroond. Dit was de eerste raceoverwinning voor BMW Group Classic op GoodWood Revival na een decennium lang proberen, met dank aan de bravoure en kunde van beide rijders op de 89-jaar oude BMW, waarvan het van Zoller Supercharger voorziene zijkleps motorblok door Paul Schwab was ontwikkeld en getuned op een topvermogen van 75 pk aan het achterwiel bij 7.500 toeren per minuut (tegen twee derde van dat voor de Manx Norton).
Supercharged
“De winnende motor en dezelfde die door Maria Costello en Claus Classen (11ein beide races) waren van oorsprong BMW R57/63 motoren uit 1928 en 1929, die Paul Schwab jarenlang heeft ontwikkeld en geracet in Oostenrijk, Italië en Duitsland,” zei teammanager Sebastian Gutsch, die zelf op de vierde plaats overall eindigde samen met Klaus Ottljonger op een 1937 atmosferische R5SS. “In 2014 maakten Claus en Maria hun debuut op een 750cc R63 in GoodWood, en realiseerden zich al snel dat de motor te weinig 
Zeg, Duke, dat doen we volgend jaar weervermogen had om de slechte stuureigenschappen en de nadelen van handschakelen te compenseren. Dus kwam Claus op het idee de WR500 opnieuw te bouwen, de fabrieksracer en landsnelheidsrecordhouder uit die tijd, door er net zoals destijds een supercharger op te monteren. Goodwood zei ja, dat kun je doen als er in het verleden zulk een beest is geweest en zolang de gezamenlijke cilinderinhoud niet meer dan de maximaal toegestane 1.000cc is. De 750cc R63 met 500cc supercharger werd het dus niet. In plaats daarvan gebruikten we de 500cc R57 en een kleinere charger met 300cc. In het begin liep de motor voor geen meter, het heeft drie jaar in de werkplaats van Paul in Oostenrijk en honderden dynoruns gekost om de vele problemen op te lossen, maar het is ons uiteindelijk gelukt en Troy en Herbert hebben fantastisch gereden.”
Als iemand die het genoegen had om van dichtbij te observeren hoe het voorwiel van de BMW slechts af en toe contact met het asfalt maakte toen Troy mijn 1952 Manx Norton op weg naar een tiende plaats in race 2 voorbij ging kan ik alleen maar zeggen – zo is het maar net…
[wpcc-iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/yHNZaHcP3eg" frameborder="0" allow="autoplay; encrypted-media"]
