£65.550, maar niet onder de hamer
Laten we het belangrijkste misverstand meteen uit de wereld helpen. Iconic Auctioneers vermeldt de definitieve uitslag van lot 401 als “£65,550 incl. premium”. De £65.550 is dus het gepubliceerde verkoopbedrag inclusief koperspremie, niet de kale hamerprijs. Omgerekend tegen de huidige koers van de pond komt dat neer op ongeveer €77.200.
Voor motorfietsen rekende Iconic bij deze veiling 15 procent koperspremie plus btw over die premie, oftewel effectief 18 procent boven op het winnende bod. Teruggerekend zou de hamerprijs rond £55.550 hebben gelegen, maar Iconic publiceert dat bedrag niet afzonderlijk. We houden het daarom netjes bij de officiële uitslag: £65.550 inclusief premie.
Dat is iets anders dan de vooraf gecommuniceerde taxatie van £65.000 tot £75.000. Zo’n schatting en een verkoopbedrag inclusief premie kun je niet één op één naast elkaar leggen, hoe verleidelijk dat voor een lekker spectaculaire kop ook is.
Voor enig perspectief: een Vincent Series C Black Shadow uit 1951 uit de nalatenschap van Alan McCoy bracht tijdens dezelfde veiling £48.300 inclusief premie op. De tien jaar oude Godet zat daar dus ruim boven. Blijkbaar kun je ook zonder zeventig jaar stof een serieus verzamelobject zijn.
Een Vincent met flink grotere longen
De Sport GT werd in 2016 in Normandië gebouwd door Patrick Godet en combineert de uitstraling van een klassieke Vincent met techniek die aanzienlijk bruikbaarder is dan het oorspronkelijke naoorlogse spul. Dat laatste bedoelen we met alle respect, maar een elektrische starter is nu eenmaal een stuk aangenamer dan jezelf voor een volle kroeg uit de naad trappen.
Centraal staat een nieuw opgebouwde V-twin van circa 1.330 cc. Het veilinghuis geeft een vermogen op van 99 bhp aan het achterwiel, in de berichtgeving doorgaans afgerond tot 99 pk. Dat is geen theoretisch krukasgetal, maar een opgegeven achterwielwaarde. Daarachter zit een vijfversnellingsbak.
De motor hangt in een TIG-gelast frame van koudgetrokken CDS-buisstaal. Voor vinden we een Ceriani-vork en een Fontana-achtige trommelrem met vier oplopende remschoenen. Dat laatste oogt alsof schijfremmen nog moesten worden uitgevonden, maar was destijds bloedserieus racespul. Modern waar het moet, traditioneel waar het mooi staat: Godet begreep die balans als weinig anderen.
De Sport GT was bedoeld als het minder radicale alternatief voor Godets laaggestuurde Café Racer. Nog altijd gespierd en bijzonder, maar met een vriendelijkere zit en meer bruikbaarheid. Denk aan de Vincent die de fabriek had kunnen bouwen wanneer die niet in 1955 met motorfietsproductie was gestopt en vervolgens een halve eeuw had mogen doorontwikkelen.
Van Egli naar Godet
De Zwitser Fritz W. Egli maakte in de jaren zestig naam als heuvelklimmer, tuner en framebouwer. Hij vond de Vincent V-twin uitstekend, maar de bijbehorende rijwielgedeelten minder overtuigend zodra er serieus hard mee werd gereden. Zijn oplossing was het kenmerkende stijve centrale-buisframe waarmee de Egli-Vincent ontstond.
De Fransman Patrick Godet was behalve coureur een restaurateur, onderdelenmaker en wandelende vraagbaak op Vincent-gebied. Hij kocht in de jaren zeventig zijn eerste Black Shadow, reed historische races en bouwde vanuit zijn werkplaats bij Rouen uiteindelijk complete Vincent-motorblokken en Egli-geïnspireerde machines. Godet overleed in november 2018, 67 jaar oud.
Belangrijk is dat Godet niet simpelweg een beroemde naam op zijn tank plakte. Fritz Egli gaf hem exclusief toestemming om de aanduiding Egli-Vincent te gebruiken nadat hij zijn werk had beoordeeld. Daarmee werden Godets machines de officieel erkende voortzetting van het concept, in plaats van de zoveelste replica met een handig gekozen sticker. Volgens Iconic bezat Egli zelf eveneens een door Godet gebouwde machine.
Over de productieaantallen doen verschillende cijfers de ronde. Iconic spreekt van circa 250 gebouwde Egli-Vincents in ongeveer 25 jaar, terwijl andere motormedia aantallen rond 280 noemen. Een primair fabrieksregister dat één van beide aantallen definitief bevestigt, hebben we niet kunnen vinden. Hou het dus op enkele honderden, verdeeld over meerdere cilinderinhouden en uitvoeringen. Een Sport GT met 1.330 cc kom je in ieder geval niet elke zondag bij de dijk tegen.
Eerste 1.330, met een kleine kanttekening
Iconic omschrijft de motor in zijn samenvatting als het eerste exemplaar met de destijds nieuwe 1.330cc-V-twin. In de uitgebreidere lotbeschrijving formuleert het veilinghuis het voorzichtiger: het zou de eerste geïmporteerde machine met dat blok zijn. Zonder Godets productiedocumentatie is die laatste omschrijving de veiligste.
De kilometerstand – of beter gezegd mijlenstand – bedroeg bij verkoop circa 2.152 mijl, omgerekend zo’n 3.463 kilometer. Volgens het veilinghuis had de motor kort voor de verkoop een grote heringebruiknamebeurt bij een merkspecialist gehad en verkeerde hij in goed rijdende staat.
De Egli-Vincent is Brits geregistreerd als RX66 EDR en werd aangeboden met een actuele V5C. De MOT loopt volgens de officiële lotpagina tot 26 mei 2027. Bij de motor hoorde verder een bescheiden historiedossier met enkele facturen en oudere MOT-documenten. Ook werden afgebeelde reserveonderdelen meegeleverd die volgens Iconic nodig kunnen zijn voor een Euro 4-conforme MOT-keuring.
Geen jarenlang bijgehouden fabrieksarchief waar een concoursjury spontaan van begint te kwijlen dus, maar wel voldoende papierwerk om de identiteit en recente Britse historie te ondersteunen.
Meer dan een dure special
£65.550 blijft een smak geld voor een motorfiets die op papier pas tien jaar oud is. Alleen koop je hier niet zomaar een moderne retro of een verzameling reproductieonderdelen. Je koopt een machine waarin drie hoofdstukken samenkomen: Vincents legendarische V-twin, Egli’s chassisdenken en Godets bijna obsessieve afwerking.
En hij is nog bedoeld om mee te rijden ook. Dat maakt hem misschien wel aantrekkelijker dan een volledig originele Black Shadow die zijn pensioen vooral op een fluwelen bok doorbrengt. Een 1.330cc-Vincent op elektrische start, met vijf versnellingen en bijna honderd paarden aan het achterwiel? Wij zouden de sleutels in ieder geval niet in een vitrinekast leggen.
