Dossier Suzuki GSX-8S – deel 1: de straat

Na in een zonovergoten, maar wel ijs-en-ijskoud Parc du Verdon in het zuiden van Frankrijk met de nieuwe GSX-8S kennis te hebben gemaakt konden we niet wachten om met Suzuki’s nieuwe middenklasse naked in eigen land onder betere omstandigheden op pad te gaan. Als in: aangenamere temperaturen, want wat sturen betreft krijg je het niet veel beter dan die Zuid-Franse regio. Of welke andere bergachtige regio dan ook. Dus terug in Nederland bij de importeur direct het verzoek ingediend en daarbij meteen maar de stoute schoenen aangetrokken. Of we ‘m niet wat langer tot onze beschikking zouden kunnen hebben, zodat we d’r meerdere dingen mee kunnen doen. “Dat valt wel te regelen. Het duurt nog even voordat ze in den lande zijn, maar we kunnen er wel eentje voor je blokken”, is de reactie van B.V. Nimag, importeur van Suzuki in Nederland. “Hoe lang willen jullie ‘m hebben?” “Nou erm… voor altijd?” “Hahaha, tot eind van het jaar ook goed?”

Tekst & fotografie: Ed Smits

Street Extreme

Wanneer we ons begin juni in Vianen melden voor de GSX-8S, wordt ons enthousiast verteld dat ze ‘m voor ons nog wat extra hebben aangekleed met onderdelen uit het Street Xtreme pakket. Het enige dat ontbreekt ten opzichte van dat pakket is een flyscreen, dat trouwens in verschillende variaties, in de kleur van de motor, leverbaar is, maar echt rouwig kunnen we daar niet om zijn. D’r gaat nu eenmaal niets boven naakt, het heet niet voor niets het naked segment Snap best dat Ed hier in Frankrijk zo enthousiast over was. Wat een superlekker ding, die GSXen windschermpjes zijn voor mietjes (mag je dat anno 2023 zo nog zeggen?).

Naast een flyscreen krijg je voor de introductieprijs van 799 euro een LED knipperlicht-set, die echt veel fraaier is dan de oubollige standaard knipperlichten, design spiegels die niet alleen veel mooier zijn, maar ook nog eens een veel beter beeld naar achteren blijken te hebben én beter in te stellen zijn, een afdekkap voor de duozit, Bobbins om de motor op te bokken voor wanneer je bandenwarmers wilt omleggen en een korte kentekenplaathouder, die de achterkant echt1000 keer fraaier maakt dan die lelijke standaard taartschep. Hoewel dat Suzuki niet mag worden aangerekend, het is de schuld van die malloten in Brussel die dit verplicht hebben gesteld.  

Minstens zo vrolijk worden we echter van de kleurstelling. Van de drie kleuren waarin de GSX-8S leverbaar is – Black, Pearl Cosmic Blue en Pearl Tech White – is die laatste in onze ogen toch wel de allermooiste kleur. Met dank aan de blauwe accenten – de wielen, het subframe en de stickers op de zijpanelen van de tank – die ‘m een zeer frisse en aantrekkelijke uitstraling geven. Al tijdens onze eerste rit ontdekken we niet de enigen te zijn die wit/blauwe kleurcombinatie weten te waarderen. Meer dan eens krijgen we een duimpje omhoog in het verkeer en van de mensen die ons aanspreken – en neem van ons aan, dat gebeurde best vaak en is niet handig wanneer denkt nog even vlug een boodschap te kunnen doen – vindt de overgrote meerderheid ‘m supergaaf. 

Nu zijn er uiteraard ook gasten die het duidelijk niet met ons eens zijn, maar het valt ons wel op dat men ‘m ófwel supergaaf, ófwel spuuglelijk vindt en dát kunnen wij wel waarderen. Liever een uitsproken ontwerp, dan een 12-in-een-dozijn saaier dan saai zoutloos ontwerp dat vlees noch vis is. Of je vindt het helemaal geweldig, of je vindt het helemaal niets. Punt. Opmerkelijk is ook dat diegenen die ‘m niet mooi vinden wel unaniem hetzelfde punt aanhalen: de vanuit de tank naar voren lopende zijpanelen, die als slachttanden van een olifant naar voren steken.
Anders en zeker niet verkeerd, dat neusje. TFT-display is echt super

Serieus, zo simpel kan het dus zijn met schakelaars aan het stuur

Korte kentekenplaathouder uit het Street Xtreme pakket, evenals de afdekkap van de duozit. Maakt 'm echt af De koplampunit met gestapelde LED-projectielampen (eentje voor dimlicht en eentje voor groot licht) en verticaal speels gevormde dagrijverlichting vinden de meesten nog wel vet, net als het strakke kontje met zeer fraai vakwerkbuis-subframe, maar die zijpanelen… neen, dankuwelzeerbeleefd. 

Het derde punt waar we zeer vrolijk van worden is het ontwerp van het 5” TFT-kleurendisplay, dat écht tot de verbeelding spreekt. In Hamamatsu mogen ze d’r misschien niet als de kippen bij zijn geweest met het toepassen van TFT, maar ze hebben d’r wel ontzettend goed over nagedacht. Een centrale toerenteller, met daarnaast een prominente snelheidsmeter en versnellingsindicator en daarboven de gekozen setting van tractiecontrole en SDMS – Suzuki Drive Mode Selector, daaronder de brandstofindicator en daar weer onder de tripmeter info, waarbij je de keuze hebt tussen de odometer, trip 1, trip 2, actueel verbruik, gemiddeld verbruik van trip 1 en trip 2 en de restkilometers. De controlelampjes zijn rechts en links van het TFT aangebracht. Het display heeft een dag- en nachtmodus welke automatisch kan worden aangestuurd, maar kan ook fix worden ingesteld. Wij zetten ‘m al snel in de nachtmodus, omdat de zwarte achtergrond rustiger voor de ogen is en ook nog eens veel mooier is.  

Limburgse heuvels

Aan Ron de eer om als eerste met de GSX-8S op pad te gaan. Het Zuid-Limburgse heuvellandschap is ideaal, zeker nu het zo vlak voor het hoogseizoen nog heerlijk rustig is. En de wegen nog niet afgesloten zijn, hoewel dat d’r dit jaar gelukkig ook nog niet van gaat komen. Nog niet. Via de Mergellandroute wordt koers richting het Drielandenpunt gezet, om via de Belgische Ardennen weer naar huis te gaan. Net als begin dit jaar in Zuid-Frankrijk voelt de nieuwe Soes zich ook in het Zuid-Limburgse landschapStuurt als een malle. En die Suzuki trouwens ook als een vis in het water. Met een opgegeven gewicht van 216 rijklaar is de fiets op papier zeker niet het lichtste jongentje van de klas, maar in de praktijk voel je die kilo’s helemaal niet. Sterker, als we ’t hadden moeten schatten, dan hadden we ‘m dik onder de 200 kilo gezet, zo superlicht en wendbaar als ‘ie aanvoelt. 

Hetzelfde geldt voor de zithouding. Suzuki heeft het zadel op 830 mm hoogte geplaatst en dan zou je haast verwachten dat dit voor kleinere motorrijders wel eens aan de hoge kant zou kunnen zijn, maar ook Ed krijgt beide voeten met gemak aan de grond. Met dank aan z’n slanke vorm en langs de voorkant small uitgevoerd zadel, dat ervoor heeft gezorgd dat je benen recht naar beneden steken. Het zadel is bovendien fijn gepolsterd, waardoor je probleemloos urenlang in het zadel kunt verblijven. Da’s handig voor als je besluit om d’r in een ruk mee naar Zuid-Frankrijk te gaan – bijvoorbeeld om zelf aan den lijve te ervaren wat wij begin dit jaar hebben beleefd. Nog z’n pluspunt is de vorm van de tank, die genoeg is uitgesneden om ruimte te bieden aan je knieën. 

Zo heerlijk als de motor zit, zo ge-wel-dig is ook z’n rijgedrag. De motor voelt super lichtvoetig aan, is met speels gemak van richting te veranderen, en is daarbij ook nog eens zeer trefzeker, terwijl dat in snelle bochten niet ten koste van z’n stabiliteit is gegaan. Dit is duidelijk level-up ten opzichte van de Z650 en al helemaal ten opzichte van de MT-07, die vergeleken met dit echt fietspomp-vering heeft. Ook de remmen is op straat helemaal niets af te dingen. De combinatie van een axiale Nissin rempomp met Nissin 4-zuiger remklauwen en 310 mm remschijven staat niet alleen garant voor goede vertragingen, maar ook nog eens voor een lekker gevoel in het remhendel Ben wel benieuwd wat deze op circuit zou doen. Binnenkort zitten we toch op Mettet, dus... wordt vervolgddat een op een met de vertraging is. Je hebt dus nooit het gevoel dat ‘ie minder hard remt dan je had ingeschat, maar ook niet dat je veel harder remt dan je op dat moment lief is. Denk nu niet dat ‘ie net zo goed remt als Brembo Stylema, dat zijn toch echt remmen van de bovenste plank, maar qua gevoel doen deze Nissin remmen niet veel onder. 

Positief is ook dat de voorvork onder het geweld van de remmen niet bezwijkt. De 43 mm KYB upside down mag dan niet instelbaar zijn – wat ergens voor een fiets van dit kaliber toch wel als minpunt mag worden gezien – maar is wel goed op z’n taken berust. Wanneer je bruusk de voorrem inknijpt duikt de voorvork weliswaar diep in, maar slaat niet door en houdt dus genoeg reserve om ook dan nog oneffenheden op te vangen. Nu hadden wij daar in Zuid-Frankrijk in eerste instantie (lees: voordat we onze rijstijl aanpasten) meer last van dan, maar da’s het verschil tussen van-dik-hout op bergwegen die je niet kent en van-iets-minder-dik-hout in een heuvelachtige omgeving in je achtertuin, waardoor er van ‘agressief ankeren omdat de weg net effe wat anders liep dan op voorhand ingeschat’ nu geen sprake was. 

Belgische Ardennen

De GSX-8S mag ons in eigen land opnieuw hebben verrast met een blok dat geweldig loopt en een fantastische gasrespons heeft, een rijwielgedeelte dat superfijn stuurt en een voorvork waar we ditmaal veel minder problemen mee hebben, maar het is niet allemaal hosanna in den hoge. Van de achterkant zijn we ditmaal duidelijk iets minder enthousiast. Op strak asfalt is er nog geen vuiltje aan de lucht, maar wanneer Ron vanuit de Mergellandroute koers richting de Belgische Ardennen zet wordt het een ander verhaal. Dan blijkt de highspeed ingaande demping te stug te zijn, wat zich vertaalt in een achterkant die bij hobbels de klappen keihard doorgeeft. Ideaal om je hernia weer op te laten spelen. Opmerkelijk, zeker omdat het Mooi dat Suzuki de kleuren aan m'n helm heeft aangepastons begin dit jaar helemaal niet was opgevallen, terwijl het toen een bak kouder en de olie dus ook dikker was. De high-speed demping issue van de achtershock is echter het enige dat op de GSX-8S is af te dingen en dat alleen wanneer de omstandigheden extreem zijn, maar we zijn er wel van overtuigd dat een bezoekje aan een veringspecialist zeker geen weggegooid geld zal zijn.

Zo enthousiast als we zijn over de stuureigenschappen, zo vrolijk worden we ook van het blok dat in een woord echt fantastisch is. Fan-tas-tisch. De 776cc paralleltwin met 270° kruktap voelt en klinkt als een 90° V-twin, maar daar dan de soepelere versie van. De twin laat zich zelfs in zesde versnelling probleemloos afknijpen tot het stationaire toerental, pakt vervolgens zeer mooi op en loopt in een ruk door tot de begrenzer vlak voor het vijfcijferige gebied een eind aan de pret maakt. Ondanks dat een eindschot ontbreekt voelt de motor zeker niet saai aan, en de vlakke koppelkromme geeft je de keuze om ofwel op het koppel te surfen, ofwel ‘m lekker actief te rijden door de up/down quickshifter intens te gebruiken.

Nu we het daar toch over hebben: de versnellingsbak op zich is niets op aan te merken, het schakelen gaat licht en trefzeker, maar van de quickshifter zijn we op straat iets minder gecharmeerd. Wanneer je ‘m op toeren houdt is er geen vuiltje aan de lucht, maar bij lagere toerentallen en op deellast voelt met name het opschakelen soms wat houterig. Nu is deze GSX-8S daar zeker niet de enige in, we kennen maar weinig up/down quickshifters die op straat onder alle omstandigheden vlekkeloos zijn, dus in dat opzicht is het zeker geen schande. Maar wanneer je ’t over minpunten hebt dan is dit er dus een. Dat neemt niet weg dat zeker bij een sportieve naked als deze GSX-8S een up/down quickshifter echt wel een welkome en aangename optie is. Gewoon je gezond verstand gebruiken en in situaties waar je in het verleden zonder quickshifter de koppeling erbij zou hebben genomen, dat nu gewoon blijven doen.

Superzuinig

Als na ruim tweehonderd kilometer het laatste -rode- blokje van de brandstofindicator begint te knipperen om aan te geven dat het de hoogste tijd is voor een pitstop zijn we in eerste instantie onaangenaam verrast, totdat na exact 238,6 kilometer de GSX-8S wordt afgetankt en de pomp na 10,26 liter afslaat. Da’s een gemiddeld verbruik van 1 op 23,3 (voor onze Zuiderburen: 4,3 liter), wat slechts
Het subframe is superkek, zadel zit prinsheerlijk. Projectiekoplampen geven goed zicht, LED-knippers horen in het Street Xtreme pakket

Die achterbrug, da's toch superfraai. Voorvork gaf veel minder problemen dan in Frankrijk, Nissin remmen zijn super

Nogmaals het strakke kontje, vanuit een ander perspectief. Street Xtreme spiegels zijn én mooier, én beter instelbaar, én geven een beter beeld naar achteren een fractie meer is dan de 1 op 23,8 (4,2 liter) die Suzuki zelf claimt volgens de WMTC meetmethode, terwijl er toch echt niet langzaam is gereden. In combinatie met de 14 liter tank geeft dat de GSX-8S dus alsnog een actieradius van meer dan 325 kilometer, wat helemaal geen verkeerde waarde is. 

De tweede trip die op de agenda staat is meteen een monstertrip: vanaf de redactie in de Betuwe naar het circuit van Mettet, waarbij we besluiten om alleen het stuk tot Eindhoven over de snelweg te doen en het resterende deel helemaal binnendoor, gevolgd door 4-5 sessies Mettet, om vervolgens weer helemaal binnendoor terug naar de thuisbasis te gaan. Aangekomen in Mettet hebben we 10,58 liter brandstof verbruikt op exact 235, waarmee de Soes met 1 op 22,2 (4,5 liter) nu een fractie meer heeft verbruikt, maar dat valt in het niet bij de 11,45 liter die aan het eind van de middag na 113 circuitkilometers moet worden getankt, waardoor volgens de verbruiksindicator ons gemiddeld verbruik naar 1 op 17 is gezakt. De route terug naar huis wordt een waarde van 1 op 20,9 genoteerd, waarbij wel moet worden aangetekend dat op de vrije A2 het tempo continue boven de 140 km/u lag. Daar staat tegenover dat er de daaropvolgende tankbeurt bij een tripmeterstand van 300,4 kilometer slechts 11,52 liter benzine in ging, ofwel 1 op 26,1 (3,8 liter)! Terwijl er ook nu best vlot is doorgereden. 

Conclusie

Na een zeer positieve eerste indruk in Zuid-Frankrijk heeft Suzuki’s compleet nieuwe GSX-8S ons ook in eigen land niet teleurgesteld. De GSX stuurt als een malle, maar zonder dat ’t nerveus aanvoelt en is om die reden niet alleen ideaal voor beginnende motorrijders, maar ook voor ervaren rotten die zich er helemaal op uit kunnen leven. Hadden we in Zuid-Frankrijk nog onze bedenkingen voor wat de voorkant betreft, die aan de zachte kant leek te zijn, blijkt dat in eigen land onder iets normalere Geen straf om dit de hele dag te moeten doen. Zeker niet op deze Soes in Zuid-Limburgrijomstandigheden totaal geen issue meer te zijn geweest. Terwijl de achtershock, waar in Zuid-Frankrijk niets op aan te merken was, nu de zwakkere schakel bleek te zijn, doordat de bobbels iets té hard worden doorgegeven. 

De tweede troef van de GSX-8S is de nieuwe 776cc 270° paralleltwin die niet alleen een toonbeeld van souplesse is, over de hele linie ontzettend sterk is en z’n vermogen perfect opbouwt, waardoor ‘ie op geen enkel moment intimideert. Met dank ook aan de gasrespons, die we niet anders dan als perfect kunnen omschrijven. Ideaal voor beginners én ervaren rotten, die daardoor met het volste vertrouwen de 8S tot de laatste paardenkracht zullen durven uit te melken. Het enige wat je als minpunt zou kunnen aanhalen is echter grappig genoeg meteen ook een pluspunt: het blok had best iets meer geluid mogen produceren, maar tegelijkertijd ben je juist omdat ‘ie redelijk stil is nu in staat om die heerlijke stuurweg af te blaffen, zonder dat je de omwonenden tot last bent. 

Wat ons echter nog het meest heeft verrast, is het verbruik dat veel, heel veel zuiniger is dan andere fietsen in dit segment. Gemiddeld staat de teller momenteel op 1:20,4, maar dat is inclusief de 113 kilometer op ’t circuit van Mettet (waar we in deel 2 van dit dossier op in zullen gaan). Zonder die circuitkilometers ligt het gemiddeld verbruik op 1:23,1 (met 1:26,1 als gunstigste waarde) en dat is absoluut een zeer nette waarde voor wat Suzuki een middenklasse Streetfighter noemt. En dat voor het prijskaartje van nét geen tienduizend euro, inclusief 6 jaar garantie.

Technische gegevens