Volgens Motorsport.com maakt het voorstel momenteel deel uit van de onderhandelingen tussen Dorna, de fabrikanten en de teams over de nieuwe overeenkomst voor de periode 2027 tot en met 2031.
Het initiatief zou opvallend genoeg vanuit de fabrikanten zelf zijn gekomen. De belangrijkste reden: kostenbesparing.
Minder personeel, lagere kosten
Mocht het voorstel daadwerkelijk worden goedgekeurd, dan kunnen teams hun personeelsbestand waarschijnlijk flink verkleinen. Vooral het aantal monteurs en technici in de garage zou omlaag kunnen.
Hoeveel geld daarmee exact bespaard wordt, is voorlopig nog onduidelijk. Toch lijkt de wens om de operationele kosten te drukken binnen de MotoGP steeds groter te worden richting het nieuwe 850cc-reglement van 2027.
Omdat het om een reglementswijziging gaat, moet het voorstel uiteindelijk wel nog goedgekeurd worden door de Grand Prix Commission.
Grote impact op strategie
De gevolgen zouden ondertussen enorm kunnen zijn.
Momenteel beschikt iedere MotoGP-coureur over twee volledig inzetbare machines. Daardoor kunnen teams tijdens trainingen tegelijkertijd verschillende afstellingen, aerodynamische configuraties of elektronische settings testen.
Met slechts één motor zou die werkwijze grotendeels verdwijnen.
Dat kan vooral tijdens raceweekenden een enorme impact hebben op de snelheid waarmee teams nieuwe oplossingen evalueren. Bovendien wordt de druk op monteurs en coureurs automatisch groter zodra een machine zwaar beschadigd raakt bij een crash.
Mogelijk vergelijkbaar met WorldSBK
Het meest waarschijnlijke scenario lijkt voorlopig sterk op de huidige werkwijze in het WorldSBK. Daar beschikt iedere rijder officieel ook slechts over één motor.
Teams hebben echter vaak nog een tweede machine achter in de box of in de truck staan. Pas wanneer de oorspronkelijke machine na een zware crash niet meer bruikbaar is, mogen technische officials toestemming geven om de reservemotor alsnog in te zetten.
Een vergelijkbaar systeem bestaat al langer in de Formule 1. Daar werden de bekende T-cars of reservemachines al in 2008 verboden als onderdeel van een kostenbesparingsprogramma.
Einde van flag-to-flag zoals we dat kennen?
Misschien nog ingrijpender zijn de gevolgen voor zogeheten flag-to-flag races.
Momenteel kunnen MotoGP-coureurs tijdens wisselende weersomstandigheden simpelweg de pitstraat in rijden en overstappen op hun tweede machine met regen- of slickbanden. Dat systeem bestaat inmiddels bijna twintig jaar en werd voor het eerst gebruikt tijdens de Australische Grand Prix van 2006.
Met slechts één motor zou die aanpak onmogelijk worden.
In het WorldSBK lossen teams dat momenteel op met verplichte pitstops waarbij monteurs banden wisselen. Daarbij geldt bovendien een minimale tijd in de pitstraat om gevaarlijke situaties bij de bandenwissels te voorkomen.
Mocht MotoGP daadwerkelijk dezelfde richting kiezen, dan zal dat de dynamiek van regenraces compleet veranderen.
Nog lang niet definitief
Voorlopig is echter nog niets beslist. De onderhandelingen over het nieuwe MotoGP-tijdperk vanaf 2027 lopen nog volop en veel details blijven onduidelijk.
Toch laat het voorstel zien dat de sport zich steeds nadrukkelijker voorbereidt op een nieuwe toekomst, waarin kostencontrole minstens zo belangrijk lijkt te worden als pure performance.
Foto: @ Rob Gray (Polarity Photo)
