MotoGP meets All Our Yesterdays
Tekst: Alan Cathcart
Fotografie: Chris McEvoy, Oli Tennent
Grootste classic event ter wereld
Het is op de kop af 71 jaar geleden dat de Duke of Richmond het vliegveld dat in de 2e wereldoorlog op zijn Goodwood landgoed nabij Chichester was aangelegd en na de oorlog uit gebruik was genomen ombouwde tot een 2,37 mijl lang circuit, 3,81 km volgens ons metrische systeem. In 1966 viel het doek voor het circuit, maar aan het eind van de vorige eeuw ontstond het idee van een Goodwood Revival, een 3-daags evenement met klassieke auto’s en motoren uit de tijd dat er nog daadwerkelijk op Goodwood werd geracet. 
Klassieke Le Mans startIn 20 jaar tijd is Goodwood Revival uitgegroeid tot het grootste classic event ter wereld dat elk jaar een uitverkocht publiek van 150.000 man aantrekt, waarvan het merendeel in stijl in jaren ’60 kleding is gekleed. Het completeert het jaarlijkse midzomer Goodwood Festival of Speed dat door de huidige Duke in 1993 is opgericht, nadat hij het management van het Goodwood landgoed van zijn vader had overgenomen.
Tot op heden bestond het startveld van de jaarlijkse over twee races verreden Barry Sheene Trophy van de Revival het een mix van helden van voorheen, die werden gekoppeld aan huidige Superbike en Isle of Man TT coureurs, die van hun huidige teams groen licht hadden gekregen om mee te rijden. Bovendien waren de actuele coureurs tot op heden Engelstalig geweest: ofwel Brits (TT legende John McGuinness en Kawasaki fabrieksrijder Leon Haslam zijn de bekendste coureurs die er hebben geracet), ofwel Australiër (zoals meervoudig Goodwood winnaar en voormalig 500cc wereldkampioen Wayne Gardner, of 2018 Revival winnaar en 2-voudig wereldkampioen Troy Corser), 
Eregast dit jaar: Dani Pedrosaofwel Amerikaan – zoals 3-voudig wereldkampioen Freddie Spencer, die vaste starter is maar dit jaar het event moest laten schieten vanwege MotoGP verplichtingen in Misano.
Voor de 2019 race werden de 14 Isle of Man TT winnaars op de grid, samen goed voor 84 TT overwinningen, vergezeld door een andere 3-voudig wereldkampioen uit Spanje – de man die tot zijn pensioen eind vorig jaar samen met Valentino Rossi de meest ervaren coureur van de MotoGP paddock was: Dani Pedrosa. Na twee keer de 125cc wereldtitel en een keer de 250cc wereldtitel te hebben gewonnen finishte Pedrosa als Repsol Honda fabriekscoureur niet minder dan 11 keer in de top 6 in de periode 2006 – 2017 – inclusief een 2e en een 3e plaats in het WK. In 236 starts scoorde Pedrosa maar liefst 31 overwinningen en stond hij 112 keer op het podium – dat is bijna de helft van al zijn starts. Aan het eind van zijn illustere carrière ging Dani met KTM in zee als testrijder voor het MotoGP project, hoewel een oude blessure hem verhinderde niet eerder dan juni dit jaar voor de Oostenrijkers aan het werk te gaan.
Met toestemming van KTM en sponsor Red Bull kon Pedrosa dankbaar op het voorstel ingaan van het enige Spaanse team dat regelmatig op de startgrid van Goodwood Revival te zien is. Het team van de in Barcelona woonachtige Joaquin Folch, een voormalig historisch GP winnaar en tweevoudig FIA Historic Formula 1 kampioen die lange tijd de enige persoon was die de Revival met zowel auto’s als motoren reed. 
Van de 4 MV's zouden er de eerste dag 3 kapot gaan. Die 4e bleef echter wel een armada aan Britse machines voor...In eerste instantie had het team de 1967 Paton 500cc Bicilindrica ingeschreven waarmee Billie Nelson 4e was geworden in het 1969 WK, met Pedrosa naast Joaquin Folch junior, een ervaren Goodwood deelnemer die afgelopen jaar op de 10e plaats finishte op een Norton Manx. De snelle maar wel fragiele Paton kreeg echter motorproblemen tijdens een test in Spanje, waardoor het team moest terugvallen op de 1962 Norton Manx eencilinder voor het twee-rijder event dat dit jaar onder een stralende hemel werd verreden het weekend van 13-15 september en waarbij alle 30 teams rijders wisselen in elk van de twee 25-minuten races op zaterdag en zondag gedurende de Revival meeting.
De grid van de 2019 editie van Goodwood Revival was gevuld met pre-1967 classics aangevoerd door een kwartet snelle en muzikale driecilinder MV Agusta’s, 16 teams reden met Manx Nortons, slechts 4 teams reden met Matchless G50’s. En dan was er nog een enkele Aermacchi, AJS en BSA Gold Star, een Hansen Honda twin en een trio BMW’s op de startgrid te ontdekken. Een van die BMW’s was een zeer historische machine, de 1962 BMW RS500 OL Special gebouwd door zijn vader Oskar die daarvoor gebruik had gemaakt van de RS500 fabrieksmachine waarmee de in New Jersey woonachtige Kurt Liebmann meermaals het Canadese 500GP kampioenschap wist te winnen, evenals club racing Europese stijl in het New England gebied. Liebmann versloeg ook de KR750 Harley Flatheads tijdens de allereerste Daytona Classic races in 1983, waarna de racer in de garage van de familie werd geparkeerd. 
Nog zo'n Isle of Man TT coryfee, TT ronderecordhouder Peter HickmanDe Californische dokter Scott Williams kocht ‘m 35 jaar later van de Liebmann familie en verscheepte ‘m rechtstreeks naar Duitsland, waar hij voor BMW expert Sebastian Gütsch en de snelle dame Maria Costello werd geprepareerd om de Goodwood Revival te racen.
De kwalificatie van Goodwood Revival zorgde voor opschudding. Kersvers Brits Superstock 1000 kampioen Richard Cooper was van zijn GSX-R1000 racer voor Goodwood op een 1962 Manx Norton racer overgestapt samen met jaren ’70 ace Steve Parrish en kwalificeerde zich met een gemiddelde snelheid van 96,42 mijl per uur op de pole position in wat zijn eerste bezoek aan Goodwood was. “Ik hou van snelle circuits, omdat het feit dat ik klein ben daar in mijn voordeel werkt,” zegt de aerodynamische Cooper, die slechts 1,61 mtr meet. Ééntiende seconde daarachter stonden regelmatig Revival starters Ian Bain / Steve Brogan op een andere Norton, met 2019 Supersport TT winnaar Lee Johnston en partner Jon-Boy Lee op de eerste MV Agusta daar weer achter. Voormalig clubracer Lee reed zijn eerste race in 8 jaar en had voor de kwalificatie nog nooit op de door Kay Engineering gebouwde Agostini replica gereden. “Het is iets anders dan de Yamaha R6 die ik gewend ben,” zei hij. “Je moet echt je kop erbij houden met remmen, 
Aan close racing geen gebrekomdat ze om te beginnen niet veel doen en daarnaast sponzig worden als ze warm worden. Het is echter een briljant circuit en al die mensen te zien in jaren ’60 kleding is echt fantastisch.
Klein en groot was het thema van Dani Pedrosa’s team, met Dani’s 1,58 mtr en 51 kilo in schril contrast met de 1,88 mtr lengte van Joaquin Folch jr. Zijn kleine postuur bleek echter het geheime wapen om de performance van een 50 pk machine te maximaliseren, een vijfde van wat hij gewend was te racen in de MotoGP.
Na de Le Mans start waarbij de coureurs rennend de baan moeten oversteken om op de machine te stappen ontstond er een gevecht met vijf coureurs aan kop, waarbij continue stuivertje werd gewisseld totdat Cooper wegliep met Lee Johnston in zijn achterwiel. Het publiek werd vervolgens met een close racing gevecht tussen de twee vermaakt, totdat de Italiaanse machine zich los wist te rijden en na de rijderswissel Jon-Boy Lee de MV Agusta met een voorsprong van 7,484 seconden voor een andere Goodwood debutant, 
Uw Motorfreaks medewerker de slipstream van Dani Pedrosa. Nadat ik net op een ronde ben gezet, dan dan weer wel...Isle of Man ronderecordhouder en meervoudig TT winnaar Peter Hickman over finish bracht, die een Manx Norton met de veel kleinere British Classic kampioen Sam Clews had gedeeld. Het Matchless G50 duo Glen English / Richard Molnar – eveneens debutant – finishte op de derde plaats met minder dan motorlengte voorsprong op mede G50 rijders Peter Bardell & James Haydon. Parrish viel tegen het eind terug naar de zesde plaats maar finishte wel, in tegenstelling tot drie van de vier MV’s. Potentiële winnaars Mick Grant / Gary Johnson bliezen het blok al in de training op en stonden dus niet aan de start, terwijl het duo Ian Simpson / Jamie Whitham 1 ronde in de race met een kapotte motor stil kwamen te staan. Frankrijks tweevoudig Superstock 1000 winnaar Sylvain Barrier en teameigenaar Barrie Baxter moesten met hun compleet nieuwe MV opgeven, maar dat was slechts een koppelingsprobleem dat de tweede dag die opnieuw onder stralend mooi weer werd verreden was gefikst.
De tweede race maakte Clews een briljante start en sloeg meteen een gat van twee seconden op zijn Norton eencilinder, totdat Jon-Boy Lee de MV op snelheid kreeg. De herboren racer hengelde de Manx coureur in, nam in de vierde ronde de leiding in de race en gaf zijn MV met een goede voorsprong over aan Lee Johnston. Drie ronden daarna kwam voor het eerst in de geschiedenis van de Goodwood Revival de pacecar op de baan, nadat Jeremy Williams’ teamgenoot Duncan Ficheert in Magic, de snelle dubbele-apex bocht 1 die in 4e versnelling wordt genomen, onderuit was gegaan. Buiten een gebutst ego 
Hoezo met die banden van vroeger kun je geen hellingshoeken rijden?was hij echter ongedeerd. Nadat de pacecar weer naar binnen was zette Lee Johnston de naverbrander van de MV aan en probeerde een gat op zijn eencilinder achtervolgers te slaan, maar dat was gerekend buiten Richard Cooper die in het achterwiel van de MV Agusta kroop en dankbaar gebruik maakte van zijn kleine postuur om in de slipstream van de snellere Italiaan te blijven, met daarachter Brogan/Bain, Hickman/Clews en – op de vijfde plaats Dani Pedrosa.
De 31-voudig GP winnaar had de Norton van co-rijder Joaquin Folch jr. op de 16e plaats overgenomen, om zich vervolgens in enkele ronden tijd naar de 6e plaats in het veld op te rijden. Hij won een opwindend gevecht met WK Superbike vicewereldkampioen Eugene Laverty, die samen met Tony Perkin op een Norton reed, James Haydon / Peter Bardell op de Matchless G50 en Davey Todd / George Thomas op de Norton Manx. De Spaanse coureur hield die vijfde plaats tot de race twee ronden voor het eind uit veiligheidsoverweging vroegtijdig moest worden afgevlagd nadat TT Supersport winnaar James Hillier bij het uitkomen van Lavant met een enorme highsider van zijn machine was geworpen en enige tijd roerloos naast te baan lag. In het gecombineerde resultaat van dag 1 en 2 eindigde het MV Agusta duo bovenaan, met Hickman / Clews op bijna 10 seconden op de tweede plaats en Bardell / Haydon derde.
Dani Pedrosa over Goodwood
AC: Dani, heb je genoten van je Goodwood Revival debuut?
DP: In alle eerlijkheid, het is veel beter dan ik ooit had gedacht! Ik denk dat het een geweldige ervaring is waar iedereen die van motoren houdt op af moet komen en deel van moet zijn, als coureur of toeschouwer. Ik moet je zeggen dat ik enorm verrast was hoe het event is georganiseerd. Aan elk detail is gedacht en het wordt ook allemaal zo aardig gepresenteerd – het is erg Brits! Ik weet niet hoe ze het voor elkaar krijgen om alles er als vroeger uit te laten zien, maar het is een ongelofelijke ervaring, ik hou er echt van. Ik vind het ook leuk om mijn 60’er jaren outfit te dragen. Als je mensen spreekt realiseer je dat iedereen plezier heeft, iedereen is relaxt, mensen zijn zo aardig en de locatie is prachtig, vooral met dit perfecte weer. Het is ontsnappen aan het moderne alledaagse leven voor een weekend!
AC: En het racen – was dat wat je ervan verwachtte? Was het leuk?
DP: Dat was het zeker ja. Om te beginnen, in de eerste race reed ik niet zo goed, maar wist daarna wel enkele plaatsen goed te maken en daarna raakte ik na zo’n drie-vier ronden in gevecht met Eugene Laverty met de groene streep op z’n helm en nog een andere gast en we hadden alle drie min of meer hetzelfde tempo – plus we waren alle drie coureurs en wisten dus, hij komt van links, hij komt van rechts en elke ronde waren we aan het slipstreamen en van positie aan het wisselen. Zelfs het wisselen van rijder was super fun – ik denk dat we het erg goed hebben gedaan!
AC: Vind je het leuk genoeg om terug te willen komen?
DP: Ik wil zeker terugkomen ja, als ze me vragen! Het is jammer dat ik hier alleen naar toe ben gegaan zonder mijn vrienden, maar de volgende keer neem ik mensen mee, en misschien ook nog wel wat Spaanse coureurs. Omdat je hier moet zijn om de emotie van Goodwood te voelen, te leven en het hele weekend te ervaren. Je hebt geen idee wat het is om hier op dit festival te zijn totdat je er bent en ik raad het echt iedereen aan om hier te komen.
AC: Hoe kwam je eerste bezoek tot stand?
DP: Heel simpel. Ik werd gebeld door Joaquin Folch die me vertelde dat de Duke of Richmond Goodwood in bezit heeft en wilde dat ik hier deze Revival zou racen. Dus nodigde Joaquin me uit om deel uit te maken van zijn familieteam en samen met zijn zoon te racen en ik heb dat dankbaar geaccepteerd.
AC: Had je nog problemen om goedkeuring te krijgen van KTM en Red Bull?
DP: Ik heb ze toestemming gevraagd om hier te rijden, maar ze kenden het natuurlijk al en waren blij om mij hier naar toe te laten gaan.
AC: Hoe is het op een Manx Norton te rijden?
DP: Nou, wat was een hele nieuwe ervaring voor mij – je hebt genoeg bottompower en koppel voorhanden, dus kun je gemakkelijk de bocht uitkomen, maar vergeleken met een moderne machine is er niet zoveel acceleratie. Ik voelde me meteen thuis, want het sturen gaat niet te zwaar en dus is de motor best licht te sturen. Het is overduidelijk dat de hellingshoek die je met deze banden kunt realiseren iets is waar je rekening mee moet houden, maar ik denk dat het grootste verschil met een moderne racer in de trommelremmen zit.
Oh, en het rechts schakelen, wat voor mij ook compleet nieuw was. Je moet dus erg gefocust zijn om geen fout te maken – ik besloot om de achterrem helemaal niet te gebruiken, om het risico te vermijden dat ik per ongeluk met het schakelpedaal zou remmen. Dat ging goed – ik heb geen problemen gehad. Het is echter ook interessant om op deze manier terug in de tijd te gaan en te zien hoe ze vroeger dingen deden en daarna voor wat voor reden dan ook naar het huidige hebben aangepast.
