Nou krijg je niet zomaar de gelegenheid om schijnbaar in je eentje op een baan als Assen los te gaan, maar als het dan zo uitkomt, is dit wel een ideaal scenario. Zelfs de weergoden werken mee, want hoewel het nog best fris is (rondje extra opwarmtijd dus), is het in elk geval droog. Dat was een dag eerder wel anders en inmiddels kunnen we achteraf ook zeggen dat het een dag later al evenmin oké was. Dus hoezo, mazzeltje?
Maar goed, hoe kom ik hier dan zo verzeild? Het is onderdeel van een idee van Honda, om te zorgen dat degenen die niet bij de introductie van één van deze modellen aanwezig heeft kunnen zijn (of op de een of andere manier pech had), toch nog eens 
De helft in cc's, maar echt niet de helft in funfactoraan de nieuwe modellen te kunnen ruiken. Dus eigenlijk…. Zijn we helemaal niet gekomen voor die Blade. Onder de noemer ‘Alle CBR’s op een kluitje’ krijgen we ook de kans te rijden met de CBR650R en CBR500R. En dat laatste, daar gaat het nog het meeste om. Hoe de SP rijdt kunnen we al vertellen, hoe de 650 rijdt eveneens, maar de 500, dat is nieuw. In deze jas tenminste.
Hoe ik dan toch op die Blade terecht kom, tja… simpel genoeg: er zijn meer kapers op de kust en maar zoveel exemplaren per model. Het is geen introductie, dus we hebben ook niet oneindig veel dezelfde motoren ter beschikking. En eerlijk gezegd… hoe kun je het ooit een straf vinden om met een SP1 rond te moeten rijden? Dacht ik ook…. Dus gás. Geen gelul.
Tekst: Vincent Burger
Fotografie: Honda
In perspectief
Wat dat alleen wel tot gevolg heeft, is dat je perspectief een beetje aan de haal gaat. Na een motor met quickshifter/autoblipper, Monoblocs en Öhlins, is het met een minder rijk bedeelde motor maar behelpen. Sterker, ik moet me ervoor behoeden de CBR50R als ‘hopeloos ouderwets’ te bestempelen, maar zo voelt het wel, na het bling-geweld van het TFT display en krap 200 pk. 
Begin maart in Assen is altijd een risico, maar van de andere kant: vorig jaar kwam het rond deze tijd van het jaar in Spanje met bakken uit de luchtNou is het ook echt lang geleden dat we nog iets deden met 600cc supersports, maar ik mag binnenkort nog een keer, dus is het eigenlijk wel een heel goede voorbereiding. Alleen is het even omschakelen als je vervolgens zelf zult moeten schakelen, eerder en voorzichtiger moet remmen, netjes terugschakelen en tegelijk de koppeling bedienen en uiteindelijk het blok echt uit zult moeten wringen voor het beste resultaat. Want tussen neus en lippen door is dat één van de veranderingen aan het 650cc blok: 1000 toeren méér tot aan de rode streep. En een 600-tje moet al zo janken.
Noem het maar een verstoord perspectief, want die 650 is helemaal zo slecht nog niet. Zoals je al hebt kunnen lezen is de motor net weer wat sportiever dan de vorige versie -waar ik nog wel mee gereden heb, maar niet op een circuit- maar niet zodanig dat er niet meer mee op straat gereden kan worden. Neem de geschiedenis van de CBR600 er bij en ik zou opperen dat de CBR van nu nog het best te vergelijken is met de F4i, in de tijd dat Honda het Supersportkampioenschap net belangrijk begon te vinden. Nog geen RR, maar net eentje daarvóór. En dus met nog een duidelijke focus op de openbare weg, waar de meeste motoren uiteindelijk gewoon gereden worden. Toch blijft het apart om net van een veel zwaardere motor af te stappen, die uiteindelijk sportiever zit en compacter aanvoelt. Maar het geeft maar aan dat Honda de toercapaciteiten van de 650 absoluut niet uit het oog is verloren. En hoeveel mensen zullen in de praktijk nou echt een 650 kiezen voor op het circuit?
Enfin, daar kwamen we niet eens voor. Nog steeds niet. Dat is de A2 motor, de kleine, de CBR500R. En dan hebben we meteen de grootste uitdaging te pakken, want zomaar een paar pk erbij toveren… dat gaat dus niet. Het moet wel A2 blijven en dus mag er niet meer dan 35 kW uit komen. Dus wat doe je dan? Dan pak je de rest aan. Gewicht als het kan, maar van binnen wordt het dan souplesse en alles ónder dat piekvermogen. Als het je lukt om die 35 kW uit te smeren, dan heb je stiekem tóch meer. Zie het als een piramide ten opzichte van een vierkant: beide even hoog, dan heeft het vierkant meer oppervlakte en 
Doet nog 't meest denken aan de oude CBR F4. Je weet wel, de laatste voordat 't een RR werdheb je dus nog steeds ‘méér’. Hoppa. En dat is dus wat Honda gedaan heeft. Het blok is nóg soepeler geworden en waar ook mogelijk is er naar de rijder toe gewerkt. Zoals bijvoorbeeld een slip/assist koppeling die de bediening nu zo onwijs licht maakt, dat je je afvraagt of er nog wel een kabel aan zit. Maar het werkt wel en je hebt er voordeel bij.
Het uiterlijk hoeven we niet eens over te beginnen, Honda heeft voor de volledige CBR lijn gekozen voor het uiterlijk van de Fireblade, of iets wat daar dicht in de buurt komt. En dus kreeg ook de 500 de Blade-behandeling. En het moet gezegd worden: het werkt wel. Nou was het bij de eerste versie destijds al zo dat het blok van opzij bekeken een forse overeenkomst moest tonen met grotere en zwaardere blokken, dus is dit eigenlijk niet eens zo’n vreemde gedachte. En als je dan toch een paar sponsorstickers van je favoriete coureur op je motor zou willen plakken, dan kan die er maar beter een beetje overtuigend uitzien ook, toch?
Overtuigend
Om dat uiterlijk ook een beetje overtuigend te maken voor de rijder is ook geschoven met de positie van de rijder, met name door de stuurhelften wat te verplaatsen. Net als bij de 650 staan ook op de 500 de clipons nu ónder de bovenste kroonplaat, wat natuurlijk om te zien al verschil maakt, maar om te voelen dus ook. Niet dat het nu ineens een hardcore racer is geworden, 
Circuit kan, maar hier is de 650 veel meer in z'n habitatmaar volgens de cijfers zit je nu toch echt acht graden verder voorover. Alles scheelt, toch? En dan is het dus gewoon een kwestie van de baan op en rijden.
Zullen we maar eens doen dan. Direct na de Blade. Of dat zo’n goed idee is…gaan we meemaken. Het is niet anders, ik wil zo snel mogelijk die 500 knippen en scheren en de eerste kans die ik krijg is direct als ik van de Fireblade af kom. Wat eh… ‘opvalt’ is dat het blokje van de twin inderdaad waanzinnig soepel is. Het vermogen zal het niet aan liggen, dat is nog maar een kwart van dat van de Blade, maar het gewichtsverschil, het idee dat ik nu op Dunlop straatbanden rij in plaats van de Supercorsas waar ik net mee reed, de andere geometrie, ander remkarakter, vering, zithouding en noem het maar op, zorgen ervoor dat ik opnieuw de eerste ronden nogal zit te prutsen. Je wilt toch je rempunten en rijlijnen bepalen en die liggen nogal anders dan op een op- en top gefocuste superbike. Maar dan zie ik een bekend beeld in de spiegels. Een LED-koplamp die met een knap tempo groter wordt. Dat kan er maar één zijn en dat klopt dan ook, het is de ex/oud-ONK coureur annex collega, die na de Blade opnieuw op hetzelfde materiaal zit als ik. En direct gaat tussen mijn oren de knop ‘wat zijn motor kan, moet de mijne ook kunnen’ om. Goed idee, want direct kap ik met kutten en boek ik aardig winst. Het tempo waarmee hij van me weg rijdt is aanzienlijk lager dan waarmee hij net nog groter werd. Eigenlijk is het gewoon ‘geen smoesjes, gewon gás gee’bn’. En dat is ook gewoon zo. De CBR laat ’t makkelijk toe, misschien dat er met een paar leuke bandjes nog wat winst te halen valt, maar dan begin je stiekem al wat te tunen. Als zodanig is er met het ding ook niet veel mis en het voordeel is dat blok, bak en koppeling prima op elkaar ingespeeld 
Dat ene schijfje voor is 't enige dat verraad dat 't de 500 is. Qua looks een tien met een griffel dus, die CBRzijn en een hoop mogelijke problemen absorberen. Precies wat je zou verwachten van een ‘instapmotor’, maar dat is natuurlijk maar bijzaak: het is voor iedereen een pluspunt. Dus ook voor mij. En zoals een stuk eerder gezegd, rijdt de 650 nog een stuk rauwer. Of althans, zo komt het over…
Geef me de CBR500 voor een paar sessies meer en ik heb ‘m door. Zo snel thuis als op de 1000 is de motor natuurlijk niet op het circuit, dat voel je aan alles. De zithouding is aardser,, de remmen, vering en banden eveneens. Maar probeer eens met al deze motoren in het verkeer mee te komen en je merkt dat er ook een andere kant aan die medaille zit. Wat we dan ook doen, later op de middag. En dat geldt al net zo goed voor de 650, die op z’n Honda’s ruim voldoende Street Cred heeft meegekregen om het voor iedereen leuk te houden. Bovendien: het is geen RR. Het is een 650F die wat opgeleukt is. En dat was op zijn beurt destijds weer een Hornet. Dus eh… niks te zeuren, het is een uiterst tof ding. En al zit je voor je gevoel ineens bijna rechtop en raken de voetsteunen het asfalt al voordat je ook maar dénkt een beetje hard te gaan, dat 
Als je dan toch in Assen bent...maakt allemaal niks uit. Ik heb destijds op een KTM Cupracer gezeten en die had óók een ding met de grondspeling, ook al was ie volledig voorzoen van Powerparts en cup-kit. Het antwoord? ‘Gewoon beter je best doen’ en dat doen we nu dus ook. En dat werkt, getuige het positieve effect dat een veel verder uitgestoken bovenlijf heeft. Bijkomend voordeel? Zo doet Marquez het ook.
En toch is het juist de 500 twin die zich nog met even wat mooier laat leiden. Niet vanwege z’n power, maar misschien juist vanwege het gebrek er aan. Maar ook het gebrek aan gewicht, fysieke massa en daardoor de veel hogere Gooi- en smijtfactor. Nou ja, drie kilo minder gewicht en een betere aerodynamica maken ‘m ook wel wat vlotter dan z’n voorganger natuurlijk. Maak daarnaast nog een beetje gebruik van z’n “natuurlijke quickshifter” (ook wel bekend als toerenbegrenzer, maar hey… als ’t werkt dan werkt het), wat best wel oké gaat omdat bij de twin het toerenbereik niet helemaal eindeloos ver doorgaat en je maakt al snel een leuk tempo en hebt daarbij ook nog eens plezier onderweg. Want dat is soms ook best belangrijk. Je bent sowieso nooit de snelste op de baan, dus dan kun je maar beter een beetje genieten van je dag als je zo op een circuit rijdt. Een beetje minder fanatiek mag soms best.
Dilemma
Als we na de noodzakelijke rondes en fotoverplichtingen nog een sessie over hebben, sta ik voor een klein dilemma.. welke motor zal ik nu eens nemen? Zelden zo’n snelle beslissing genomen, want als ‘ie er toch staat…. En warempel, hetzelfde idee heeft mijn voormalig ex/oud-ONK racende collega. Er staan nog een SP en een gewone Fireblade. En je wilt het tóch een keer weten…. “Drie rondjes en dan in de pits omruilen”? Wat dacht je…
