Test: Harley-Davidson FXDR

Tekst: Vincent Burger
Fotografie: Tom Haanstra (Target Press)
Met dank aan: Audi Centrum Rotterdam

Schijt aan Alles

Maar er is meer. De reputatie van de motorrijder vloeit ook voort uit deze film, net als andere details. Maar er is nog veel meer. Hadden we Jack Nicholson gekend als hij niet in deze film had meegespeeld? Peter Fonda? Dennis Hopper? Voor wat heel veel dingen betreft, de sfeer van de sixties, de hippietijd, Zonnebril op, wind door je haren, Steppenwolf uit de speakers, wat wil je nog meer?de strijd tussen groepen, de weerstand van de conservatieve gemeenschap, alles wordt geportretteerd. En nog steeds hoef je de film niet eens gezien te hebben.

Ik vond ‘m eigenlijk zelfs tegenvallen, toen ik ‘m uiteindelijk toch eens zag. Er was zoveel mythe omheen dat ik alleen maar kon denken ‘is dit het nou’? Genoeg vage beelden, een open einde, echt zo’n onbevredigd gevoel als de eindcredits al lang door het beeld lopen. Maar sommige dingen blijven altijd bij. De motoren. Hoeveel customs heeft ‘Captain America’ niet veroorzaakt? En dan is er nog de kwestie van ‘is het ‘m wel of niet’, want er zijn meer zogenaamd originele motoren dan de maatschappij toegeeft te hebben gemaakt. Het draagt alleen maar bij aan de legende. Maar er was er natuurlijk nóg een. De sidekick, de motor waar Dennis Hopper op reed. Cowboyhoed op, zonnebril daaronder, op z’n plek gehouden Natuurlijk is het een solomotor. Maar als dat niet mag thuis, kan er een zitje opdoor de dikke snor waar Dennis z’n soep mee filterde indertijd. En armen recht naar voren om de handvaten te pakken. De voeten ook. Kan niet comfortabel geweest zijn, zou je nu denken. Maar wat een uitstraling! Wat een onmetelijke lading ‘cool’ had die gast! Laag en breed, zo moest ’t gewoon. 

En dan is er nu de FXDR. Nou hebben jullie een voorsprong en dat is de openingsfoto bij dit verhaal. Maar neem de motor zelf, wat je er van gezien hebt, en ik kan me voorstellen dat je zegt ‘wat heeft dát nou met die film te maken’? Dat is niet zo moeilijk: het gevoel. Hoewel de FXDR een Harley is zoals je ‘m nooit gezien hebt, een totaal nieuw model en nog veel moderner dan alles wat er tot nu toe is geweest, hoef je maar op te stappen en je snapt het. De forward controls, de lage en brede stuurhelften, de klappen uit het 114CI blok, geven je samen zo’n gevoel van Schijt aan Alles dat je jezelf direct Dennis waant. En het mooiste: dat verdwijnt ook niet zomaar. 

Elke keer opnieuw, als je de motor naar buiten duwt, je helm opzet en de motor start, inschakelt en wegrijdt, heb je het weer. Steppenwolf to the max. Draai de snelweg op, bám. Je ziet jezelf als van boven. Voeg in, bám. Alsof je gefilmd wordt vanuit de auto voor je. Valt het jullie ook op dat het vanuit deze hoek net een elektrische motor zou kunnen zijn?Zeker als je met een beetje show (dat doe je vanzelf) met een mooie slinger een baan opschuift, het ziet er heel snel heel stoer uit. En dat is helemaal de bedoeling.

Die styling is best wel nieuw. En er zit logica achter: de doelgroep is niet de Harleyrijder, de doelgroep is iedereen die nog géén Harley rijdt. Zelfs m’n moeder vindt het een vet ding. En in de periode dat ik de motor in beheer had, ben ik nog nooit zo vaak aangesproken. Overal waar ik parkeerde, maar ook willekeurig onderweg. Sta op het licht te wachten, gaat het raampje naast me omlaag. De gebruikelijke tekst ‘gave motor’ enzovoort, heftig claxonnerende auto’s achter ons. Is het al lang groen…. wen er maar aan, dat gaat zomaar niet over. Kortom: missie best wel geslaagd. 

Steppenwolf to the Max

Het stoere bochtenwerk is ook logisch: met deze bandenmaten moet je wérken voor je poen. Dus wil je de bocht om, dan ziet het er al snel heel heftig uit. Maar het bijzondere is: het werkt nog ook. De grondspeling is enórm en je moet echt je best doen wil je de stepjes op het asfalt zetten. Dat lukt natuurlijk wel, maar dan ben je al wel heel goed bezig. De Breakout die we een jaar geleden reden is Wat zeg je? Wennen? Nou, waar wacht je nog op... de FXDR blijft nog wel evennog een stapje erger, maar dat was ook gelijk één van de leukste motoren om mee te worstelen. De FXDR is iets minder extreem in z’n stuurgedrag, maar je krijgt het nog steeds niet cadeau. En dat is een bonus, het voegt alleen maar toe aan de beleving. 

Zoek je een praktische motor, dan zoek je zeker geen FXDR. Dit ding moet het hebben van z’n looks, van z’n begeerlijkheid en van z’n dikke klappen. Komt goed uit, want die drie punten zijn dan ook ruimschoots aanwezig. Hoe vaak ik niet ‘Diavel’ heb gehoord als het hier over ging... sterker, één van de mensen die me de oren van m’n hoofd vroeg reed er zelf één. Gekocht na z’n V-Rod en na het zien van dit apparaat staat er binnenkort weer eentje te koop. Beetje geslaagde styling? Zou het wel denken. Maar het heeft ook een vleugje flat tracker, als je door je wimpers kijkt. Een flinke scheut ‘je ne sais quoi’ en je bent er. Maar ook de gebruikte onderdelen zijn niet te versmaden. Kijk naar die massieve achterbrug of de gefreesde stuurhelften en ga zo maar door.
Over details niks te klagen, dat zit altijd wel goed. Display is heerlijk eenvoudig maar geeft toch

voldoende informatie. En kijk nog even naar dat spatbord, als je toch bezig bent

Er moet lucht in, anders doet ie het niet. Tja

Blijft leuk, die 'Harley spec' banden. Hebben ze toch leuk voor elkaar Mooi detail: het subframe is heel racy opgetrokken uit lichtgewicht aluminium buis. Alsof dat wat uitmaakt…. Maar het is wél tof. Aan de andere kant zijn er ook onderdelen die waarschijnlijk direct ongebruikt op een plank in de schuur belanden en met reden. Hoewel niet iedereen het echt storend vindt en de ontwerpers bij Harley er zelfs nog wat speelse sleuven in aangebracht hebben, blijft natuurlijk niemand met die grote spatlap rondrijden. Een motor als deze rij je sowieso niet met slecht weer, dus last van opspattend water en vuil heb je daardoor ook niet. Ding eraf, mooi open achterwiel laten zien, klaar. 

Suske en Wiske

Hetzelfde lot is de airbox toebedeeld. Wie heeft dit in hemelsnaam bedacht? Hoewel het nog best grappig oogt, is er met het apparaat op deze plek met geen mogelijkheid normaal op de motor te zitten. Nou is het altijd wel een geruststellend gevoel de ronde pillendoos lichtjes je rechterknie te voelen kussen, maar deze banaan drukt die knie zo ver naar buiten, dat je nog nauwelijks je voet op het stepje krijgt. Dus zit je als gevolg óf met een krampende knie (albumnummer 114), óf zit je zelf uit het midden omdat je voor je gevoel je beide voeten gelijk op de steuntjes zet. Het zitten zelf is dan wel weer redelijk, Over die knie... je kunt de forward controls ook nog gebruiken als highway steps en je voeten rustig naar voren uit laten steken, maar op snelheid, op de snelweg is dat ook niet echt lang lekker. Beetje behelpen dus, óf je klapt de catalogus nog maar weer eens open.

Misschien wil je dan meteen een set knipperlichten uitzoeken. Want hoewel ’t niet misstaat is het wel opvallend. Uitgerekend het merk dat haar Sportsters zo slim met dubbel uitgevoerde lichtjes uitrust om de achterkant zo clean te houden, komt nu ineens met deze flink uit de kluiten gewassen units. Bijzonder. 

Maar daar koop je ‘m toch ook wel een beetje voor, toch? Net als de overige onderdelen maakt het de motor tot wat ’t is. Overigens, je kunt er ook een duozitje en voetsteunen op kwijt, als je zou willen. Kan je aanstaande/huidige/vorige verovering ook eens mee. Maar laat dan het spatbord misschien toch maar zitten, om ‘roadburn’ te voorkomen. Want dat blok… da’s wel even wat anders! Wisten we natuurlijk ook al een beetje, dit is hetzelfde blok als de Fat Boy en Bob aandrijft en dat wil ook wel van z’n plek. Grote klappen, snel thuis, dat werk. Gek genoeg zelfs zijn die grote klappen waar de motor zich ’t fijnst bij voelt. Normaal rij ik met zo’n beetje elke andere motor netjes in eerste versnelling de straat in… met de FXDR toch liever niet. Het voelt gewoon niet lekker. In tweede daarentegen… en niet om de snelheid, juist niet. Maar de rust die de verbrandingsfases afzonderlijk geven staat ongeveer haaks tegenover het gerommel als je in eerste doortuft. Aan de andere kant heb je er natuurlijk wél wat aan als je jezelf terugvindt bij een vers groen verkeerslicht. Plenty gewicht, lange wielbasis, sloten koppel… niemand die het van je wint. Zelfs niet als je heel keurig met
Afwerking ja... maar zo'n remleiding kan dan toch ook wel anders? Die lichten, da's gewoon Livewire!

Upside down, dubbele schijf.. uitstraling genoeg! En nog eens de uitlaat van dichtbij

Dat is de achterbrug...met de verstelling voor de aandrijfriem. Mooi spul koppeling opschakelt (toch wel aan te raden, het is een Harley… geen Japanse superbike). Het zadel leent zich hier dan weer echt perfect voor, met opstaande rand voor je lendenen, precies waar je ’t hebben wilt. Nou zit ik met mijn lengte nog met wat centimeters speling, maar ook ik heb baat bij dat zadel. Kan me voorstellen dat iets langere mensen er helemaal naadloos op passen. 

Nou las ik in de teksten van de introductie dat de grondspeling zó eindeloos is, dat er niet eens voetsteunen aan de straat gereden werden. Dat zien we natuurlijk als een uitdaging die we heel graag aannemen. Met die wetenschap en een dergelijk plan is het natuurlijk niet moeilijk door te gaan totdat het uiteindelijk lukt, maar het moet gezegd worden: dan moet je echt best ver gaan. Normaliter zal je dat dus niet snel lukken. Ook door de geometrie en de brede slof achter, maar als je je best doet kán het wel. Maar ja…. Dan moet je ook je gas constant houden en dat is nou net iets wat je niét al te lang volhoudt. Dit ding is gemaakt om te accelereren, of dat nou is vanuit stilstand of een bocht uit, dit ding leeft nou eenmaal voor acceleratie. Altijd weer die 160 Nm aan het werk zetten en met het weer dat wij hadden, de zekerheid dat de lap rubber achter het ook makkelijk kan bolwerken. Maar ja, zoals ik al eerder zei, met minder weer ga je toch niet rijden, da’s zonde.

Conclusie

Met de FXDR heeft Harley twee dingen voor elkaar gekregen. Sowieso mag de motor het spits afbijten voor seizoen 2019 en ook modeljaar 2019, dit is de eerste van een stevige reeks nieuwe modellen, maar ook staat hier een totaal nieuwe look. Een kruising tussen modern en klassiek, met een paar vleugjes leentjebuur. Wat voor type motor is dit? Geef het maar een naam, maar wij zouden het niet zomaar één, twee, drie weten. Wat het wel is, lijkt ons duidelijk: het is de nieuwe FXDR.

Na het meesterstukje op celluloid zou Dennis Hopper nog een lange carrière hebben, met meerdere hoogtepunten, waarvan we Speed misschien nog wel als bekendste kennen. In 2008 zou hij nog een keer terugkeren op de motor in Hell Ride. Zijn eigen motor welteverstaan. Een ogenschijnlijk veel minder episch verhaal, totdat je beter kijkt. De overige castleden tonen veel overeenkomst met werken van Tarantino... wat op zich geen verrassing is als je leert dat het idee voor de film onder andere van deze man komt. En zeg je Tarantino, dan zeg je Dikke Knipoog naar andere films. Waaronder de openingsscene, die heel erg veel weg heeft van... 

Presentie, nieuwe stijl, lekker worstelen

rechterknie, onderrug, toch wel stevig prijskaartje

Het mooie is, of je nou aan het cruisen of aan het blazen bent, het ziet er altijd goed uit

Technische gegevens