Verslag: Honda Track Experience Mettet

Tekst: Ed Smits
Fotografie: Jonathan Godin

Snuffelstage

Eind vorige eeuw kon je met goed fatsoen nog wel met je eigen motor aantreden bij een doorsnee circuitdag, maar wie tegenwoordig door de paddock van menig circuit-event slentert zal het opvallen dat er amper nog straatlegale motoren te ontdekken zijn. Het overgrote deel heeft z’n motor speciaal voor circuitdagen geprepareerd: alle overbodige spullen voor op straat gedemonteerd, de originele kuip netjes verpakt in bubbelplastic op zolder gelegd en een racekuip gemonteerd, terwijl bandenwarmers ervoor moeten zorgen dat elke trainingssessie meteen vanaf de eerste ronde er voluit kan worden geknald. Zouden ze bij ons in de uiterwaarden moeten aanleggen, zo'n circuit. Die Belgen hebben het maar mooi voor mekaar zoHeel normaal wanneer je in deze ‘Racing for Fun’ circuitrijden scene zit, maar voor wie nog nooit of slechts een enkele keer op een circuit heeft gereden is dat best wel intimiderend. Te intimiderend zelfs voor sommigen, die daardoor afhaken. Omdat ze het idee hebben een sta-in-de-weg op de baan te zijn en huiverig voor de gedachte links en rechts voorbij te worden geblaft, of omdat ze er niet de juiste motor voor denken te hebben. 

Precies om die reden werden bij ons in Nederland de laatste jaren nieuwe Track Experience initiatieven ontplooid, bedoeld voor iedereen voor wie een gewone circuitdag te extreem of intimiderend is. Om onder het toeziend oog van en begeleid door ervaren instructeurs op een afgesloten circuit te (leren) rijden. Honda was daar als de kippen bij en organiseerde op de Drentse heide de Honda Track Experience, waarbij ’s ochtends op het Junior circuit en ’s middags op het heilige asfalt van het TT
Vroeg uit de veren, maar niemand vandaag met een ochtendhumeur. Sfeer is superrelaxt, maar dat is Belgen wel toevertrouwd

Wij hadden het nog niet eerder gezien, maar waarom ook niet? Zolang er maar gas wordt gegeven 

Circuitrijden voor het hele gezin, dat idee. Hoewel, met de Monkey lijkt ons een beetje té... circuit werd gereden. Door gasten met een Fireblade, maar ook gasten met een Africa Twin, Gold Wing of Fury. 

Na de succesvolle Nederlandse edities was afgelopen week het Belgische circuit van Mettet toneel voor de eerste Belgische editie van de Honda Track Experience, waarbij Honda Benelux nog een stap verder was gegaan ten opzichte van de Nederlandse editie: naast motoren in alle soorten en maten waren ook auto’s van harte welkom. Wel de sportievere Honda’s natuurlijk, zoals bijvoorbeeld een NSX of de Type R modellen, met een Honda Jazz hoefde je echt niet te proberen om de baan op te gaan. 

Als ik om iets na achten in de ochtend op de paddock van Mettet arriveer is de paddock al gevuld door een gemêleerd gezelschap, waarbij opmerkelijk genoeg Honda’s supersport familie de ondertoon voert. Buiten een verdwaalde CBR600RR zijn het voornamelijk de niet sportieve modellen die in de paddock staan opgesteld, veel Africa Twins, maar ook Naakte CB’s en zelfs twee Gold Wings, voor wie dit dé ultieme manier is om eens te ervaren wat de motor zoal kan. 

Precies dat is ook de doelstelling van de Honda Track Day, zo begint Frank Slabbynck van de Belgische circuit-event organisatie EYBIS, de organisator van de Honda Track Day. “Je moet het gewoon zien als een dagje rijden in de Ardennen, maar dan zonder tegenliggers, verkeersdrempels, flitspalen, voetgangers die oversteken, enz. Je kunt hier op een veilige manier aftasten waar de grenzen van je motor liggen, maar tegelijkertijd is het ook een snuffelstage voor motorrijders voor wie circuitrijden wel iets lijkt, Jongens, jullie moeten maar denken: 'de meeste regen valt gelukkig naast je...' Altijd lachen met die voorrijdersmaar daar op een relaxte manier mee willen kennismaken. Vergeet niet, er valt hier niets te winnen, dus inhalen op het scherpst van de snede is dan ook not-done. Voor de groepen waar inhalen is toegestaan, doe dat op het rechte stuk waar er de ruimte is.” 

Om het niet moeilijker te maken dan strikt noodzakelijk is wordt alleen de betekenis van de belangrijkste vlaggen uitgelegd: geel betekent gevaar en dus snelheid minderen en niet inhalen, groen betekent dat de situatie weer veilig is en rood is net als geel, maar met dat verschil dat de sessie is stilgelegd en je terug naar de pits moet gaan. Ook wordt nog even benadrukt dat mocht zich onverhoopt een incident op de baan voordoen, dat je dan vooral niet moet stoppen om te kijken hoe het met hem of haar gaat, maar dat aan de aanwezige Marshalls moet overlaten. 

Veiligheid boven alles

Dat veiligheid hoog in het vaandel staat bij EYBIS blijkt ook uit de procedure aan het eind van de sessie. Waar het bij de meeste circuitdagen gebruikelijk is om een sessie met de bekende zwart/wit geblokte vlag af te vlaggen doet EYBIS dat niet, in plaats daarvan wordt in de laatste sector de rode vlag gezwaaid en wordt je bij het opkomen van het rechte stuk richting paddock gedirigeerd. “Geloof het of niet, maar de meeste incidenten gebeuren bij circuitdagen juist in de uitloopronde, omdat dan de Ken niet zoveel baantjes waar je met een 500 net zoveel lol hebt als een 650. Of 1000...snelheidsverschillen enorm kunnen zijn,” zegt Frank. “Voor de een betekent de finishvlag einde sessie en gaat van het gas, terwijl voor een ander de finishvlag juist ‘nog een rondje’ betekent. Met alle ellende van dien. We hebben daarvan geleerd en dus worden de sessies niet meer met een finishvlag afgevlagd, maar word je aan bij de ingang van de pitstraat van de baan gehaald.  

Onder dreiging van regen begin ik de eerste sessie op een CBR500R, Honda’s 470cc instapmodel voor het A2 rijbewijs waarmee we exact vier dagen eerder nog een binnenkort te publiceren Wie van de Drie straattest hebben gedaan, maar dat even terzijde. Op het rechte stuk word ik door de zware jongens voorbij geblaft, maar wat de CBR500R op topsnelheid mist maakt het lichte fietsje in de bochten meer dan goed. Het enige wat de CBR opbreekt is de grondspeling die aan de krappe kant is, maar buiten dat heb ik het echt prima naar m’n zin. De tweede sessie switch ik naar z’n grotere broer, de CBR650R, waarvoor dit circuit van Mettet op maat lijkt te zijn gemaakt. Met 96 pk heeft de 650 twee keer zoveel vermogen als de 500, wat op het rechte stuk duidelijk te merken is; bij het opkomen van het rechte Omdat het kan. Volgend jaar weer als 't kan aubstuk knalt de 650 er vandoor en komt aardig in de buurt van de 200 per uur voordat voor de eerste bocht het anker moet worden uitgegooid. De fiets vraagt weliswaar meer kracht om van het ene op het andere oor te worden gegooid, maar de vering is daarentegen wel van veel hoger niveau, waardoor je meer feedback krijgt als je de bocht instuurt. 

Als tijdens de derde sessie op wederom de CBR650R de regen definitief doorzet kies ik na enkele momentjes aan de voor- en achterkant te hebben gehad eieren voor m’n geld en rijd de pitstraat in, en blijk niet de enige met die gedachte te zijn geweest. Even later rijdt ook de laatste der ‘snellen’ de pitstraat in en de stilte terugkeert in de paddock. Echter, waar in de snelle groep niemand echt genegen is om zonder regenbanden de inmiddels kletsnatte baan op te gaan, staat even later de ‘langzame’ groep te trappelen om dat wel te doen. “Als het op straat regent dan zet ik de motor ook niet aan de kant, dus waarom zou ik dat hier wel doen,” aldus de Gold Wing rijder. Of een 15 pk 125cc voor het A1 rijbewijs. Kan allemaal op Mettet en echt serieus: lol gegarandeerdIemand op een eerste model CBR600RR is minstens zo enthousiast: “Ik was de eerste en had een lege baan voor me. Waar maak je dat nog mee, dat je het circuit helemaal voor je alleen hebt. Of in ieder geval dat idee hebt.” 

Dat exclusieve gevoel heerst ook in de beginnersgroep. De Honda Track Experience was door Honda pas op het allerlaatste moment aangekondigd en de weersvoorspelling was niet bijster super geweest, waardoor er geen sprake van bomvolle groepen is en er dus veel meer persoonlijke begeleiding is. Drie rijders per instructeur, dat voelt haast als een-op-een begeleiding. Da’s nog eens wat anders dan met z’n tienen (of nog meer) achter een voorrijder aanhobbelen, zoals bij menig circuit-event gebruikelijk is. Naast begeleiding op de baan wordt elke rijsessie voorafgegaan door een briefing waarin het een en ander wordt uitgelegd over rijtechnieken, over rijlijnen, tips & tricks, na afloop van de sessie volgt een tweede briefing waarbij het rijden wordt geëvalueerd.

Big Smile

Als tegen het eind van de middag de regen écht hard doorzet en iedereen het de laatste sessie wel gezegend vindt, is de paddock alleen maar met vrolijke gezichten gevuld. Ondanks het slechte weer is echt iedereen laaiend enthousiast, over de ervaring die circuitrijden heet en de rijervaring die deze dag is opgedaan. En in alle eerlijkheid: het circuit van Mettet is hiervoor bij uitstek geschikt. De baan is relatief kort, waardoor je per sessie veel ronden rijdt en dus snel weet waar het linksom en waar rechtsom gaat, Alleen maar vrolijke gezichten. Hoe zei Honda het ooit al weer? You meet the nicest people on a Honda. Juistheeft de Belgische variant op de roemruchte Corkscrew van Laguna Seca, snelle bochten, langzame hairpins en een snelle links/rechts combinatie. En, niet onbelangrijk, de baan is breed en de uitloopzones zijn groot genoeg, waardoor het ook nog eens een ontzettend veilige baan is. 

Mocht Honda het volgend jaar besluiten hier mee door te gaan (in alle eerlijkheid, ze moeten het gewoon doen), dan is de Honda Track Experience zeker een aanrader. Voor iedereen die nog nooit op een circuit heeft gereden, maar ook voor meer ervaren rotten als uw redacteur die zich in de ‘vrij-rijden’ groep heerlijk kunnen uitleven op een van de leukste circuits in de omgeving, dat op slechts 3 uur rijden van Utrecht ligt.