Het echte werk
Natuurlijk is het een trend een GPS in het accessoirepakket te hebben, liefst (in de auto) zo opvallend mogelijk midden op het dashboard geplaatst en dermate fel dat, vooral na zonsondergang, achterliggers min of meer verblind worden van het licht wat het ding afgeeft. Ik heb het nooit begrepen; zó vergeetachtig kan niemand zijn, dat je 's avonds je weg naar huis van je werk niet meer zou weten. En dat er zóveel mensen zijn die voor hun werk overal en nergens moeten zijn, gaat er bij mij ook niet in. "Het is zo handig".nog zo'n fantastisch argument. Natuurlijk is het handig, maar waar je ook zijn moet in ons land; 80 procent van de route ken je uit je hoofd (kom kom, zo groot is ons land niet) en voor de rest bestaan er Stratenboeken en Informatieborden, geholpen door eventueel routeplanners en/of liefbedoelde schrijfbriefjes. (Zijspoortje: "de Beneluxtunnel door" is een van de meestgeziene stukken proza tijdens mijn bijbaantje bij de pomp...ware het niet dat de Beneluxtunnel, evenmin als elke andere brug of tunnel in Nederland, nóóit op de ANWB-borden staat) Mocht dit alles niet helpen, dan is de mobiele telefoon een welkome aanvulling aan het arsenaal. Mijn punt? Als je heel eerlijk bent heb je in eigen land maar bar weinig toegevoegde waarde aan zo'n ding, en zéker niet voor die prijs...
Totdat je de regels aanpast.
Het is goed
Of liever, totdat je eens echt volgens de regels gaat spelen. Oftewel, we nemen een Rider en trekken de wijde Eifel in. Nou zijn we weliswaar al eens eerder in de Eifel geweest, dat wil niet echt zeggen dat we de weg daar ook echt kennen. Ideale omstandigheden dus om de claims eens grondig aan de tand te voelen.
Voor vertrek diende wederom even wat tijd uitgetrokken te worden om de ideale positie en combinatie van Meccanodeeltjes te bepalen voordat het apparaat een net plaatsje op de motor had, maar eenmaal gemonteerd (en meestal is eenmaal voldoende, totdat je een andere motor aanschaft) was er verder geen wolkje aan de lucht. En dat het hele weekend...contact met het thuisfront leerde dat de weersomstandigheden aldaar toch ietsje minder florissant waren. Niks van gemerkt.
Om de ervaring nog een stuk echter te maken werd de papieren handleiding netjes en schoon in de cellofaanverpakking gelaten. De avond voor vertrek even snel rondgebladerd door de menu's en het moest maar...
Eenmaal onderweg eindelijk Tom eens ingeschakeld, tijd om te laten zien wat 'ie waard is. Om niet al te gek veel later weer uit te schakelen. Tot diep in Duitsland is de route bekend en bovendien niet bijzonder ingewikkeld, dus ook een handig apparaat als dit kan daar niet veel meer van maken dan "over tachtig kilometer van baan wisselen", met daarbij een afbeelding van de huidige positie en de werkelijke snelheid. Dat laatste is trouwens een welkom gegeven; het geeft eindelijk een indicatie van hoeveel de teller van de motor nou werkelijk afwijkt. Daarbij heeft deze versie de toevoeging van de maximumsnelheid op het wegdeel waar je je bevindt; je zou dus in theorie nooit meer onwetend te hard hoeven rijden.
Tijdens het proefritje daags ervoor was al gebleken dat de kaart echt héél gedetailleerd is; behalve enkele steegjes gaf het apparaat werkelijk elk paadje aan wat ik (op de fiets) probeerde. En werkt dat thuis, dan werkt dat in het verre buitenland evengoed...hopelijk. Eenmaal op het logeeradres aangekomen bleek dat zelfs méér dan waar te zijn: niet alleen het adres van het bungalowpark werd feilloos gevonden, zelfs de plattegrond ter plaatse klopte beter dan het foldertje wat de "lieve dames van de receptie" ter illustratie uitreikten. In ieder geval een veelbelovend vooruitzicht op wat komen zou.
Behalve een wegenkaart is het apparaat ook voorzien van lokaties van uiteenlopende zogeheten "nuttige plaatsen", zoals benzinepompen, banken , parkeerplaatsen en verkeersbureaus, maar ook van musea, restaurants, bioscopen en zelfs tot ambassades, bioscopen, golfbanen en flitspalen aan toe. Alhoewel laatstgenoemde regelmatig onderhevig is aan veranderingen en dus niet helemaal up to date meer is.
Het wordt beter
Een ommetje door de omgeving die avond zou een voorbode zijn van de échte toegevoegde waarde van het apparaat...zodanig zelfs dat het twijfelachtig is of de makers er zelf ooit aan gedacht hebben. Maar dat later.
Een klein nadeeltje als je willekeurig een stukje aan het sturen gaat; de programmatuur is erop gericht je altijd de weg te wijzen naar een door jou te bepalen punt. Dit onthoudt het apparaat ook, dus als je niets invoert, zal je laatst ingevoerde bestemming gehandhaafd blijven en dus zijn de aanwijzingen en routes ook continu gericht om je naar dat punt terug te brengen. Een eenvoudige volgfunctie zou op zo'n moment wel zo rustig zijn.
Nog niet lang daarna gaf een geel lampje op het dashboard aan dat het tijd was om te tanken...en dus ook tijd voor Tom om zijn kunsten te laten zien. Even taptap door het menu, zoek dichtstbijzijnde pomp, navigeer en gaan. Inderdaad gaan, maar het zegt er niet bij welke pomp nog open is op het tijdstip waar we ons bevonden...enig vruchteloos toeren later dus toch maar bij een lokaal Lokaal gestopt om navraag te doen… en wederom bewijst het apparaat zijn diensten: ook in een totaal onbekende stad is een opgegeven adres met een druk op de "knop" feilloos te vinden.
Na de tankperikelen besloten weer terug naar de thuisbasis te rijden...die ik die middag niet geheel toevallig als "thuis" had gemarkeerd, dus een simpel "navigeer naar, thuis, snelste weg" is genoeg voor weer een nieuwe route, rechtstreeks terug naar de rest. En dan komt het: door de invallende duisternis is de weg aanzienlijk minder zichtbaar als overdag; zeker als die weg zoals gebruikelijk in streken als deze niet verlicht is en daarbovenop nog eens volstrekt onbekend. Behalve voor het handige apparaatje, welke uiteraard onverstoorbaar zijn werk doet en gewoon aangeeft waar we zijn en waar we naartoe gaan. Dankzij de "birdseye view" van de plattegrond wordt de weg van enkele tientallen meters tot enkele kilometers vóór de huidige positie aangegeven, en dát betekent...inzicht. Een blik op het scherm geeft voldoende informatie over ligging en loop van de volgende twee, drie bochten/knikken om er vol vertrouwen in te duiken, alsof je al jaren in de streek woont. Een beetje vreemd allereerst, maar daarna vreemd vertrouwd.
Tekst en foto"s: Vincent Burger
...en spelen maar
Deze zelfde ervaring deed zich nogmaals voor toen ik de volgende dag voor de test die tegelijkertijd plaatsvond een stukje weg enkele malen af reed met verschillende motoren; allemaal voorzien van een montagebeugel, dus ging ook telkenmale de navigatie mee. De weg was snel gevonden en redelijk ideaal voor een serieuze beoordeling: niet te druk, niet te breed, langs een berg en door een bos, via open delen, een spoorwegovergang halverwege, verschillende soorten asfalt en een leuke serie serieuze bochten. En juist dat laatste was dus geen enkel probleem meer…werkelijk een verademing om vol op stoom een stuk weg af te kunnen jagen in de wetenschap dat die gemene hairpin niet déze, maar pas drie bochten verderop is. En op het moment dat je daar aankomt kun je dus ruim op tijd en en in alle rust aanremmen en inleggen en weer uitaccelereren. Je mist haast een stopwatchfunctie.
Op een iets serieuzer niveau liggen de plannen van de volgende dag; de Núrburgring ligt een ruime tachtig kilometer van de thuisbasis vandaan en in zo’n geval is het haast een doodzonde om daar niet naartoe te sturen. Behalve dat is een goede dagtocht door de omgeving nooit verkeerd, zeker niet als zowel motoren als een navigatiesysteem aan de tand gevoeld moeten worden. In dit geval is Nürburg een welkome bestemming, en tevens een die in te voeren is. Zoals gezegd is stomweg een stuk rijden geen optie, om goed te werken heeft Tom een bestemming nodig. Tenzij je van te voren een route downloadt, wat we ook uitgeprobeerd hebben, maar daarover later nog iets meer. Het menu biedt een paar keuzemogelijkheden, waarvan snelste en kortste route het bekendst zijn. Ik wil echter op een leuke manier op mijn bestemming geraken, dus ik kies voor de optie “vermijd snelwegen”. Het is ook mogelijk om te kiezen voor beperkte snelheid, fietsroute of zelfs wandelroute, maar dat leek me voor nu iets overdreven. De gekozen optie maakt een snelle keuze uit secundaire wegen die redelijk to the point richting reisdoel wijzen. Het maakt echter daarbuiten geen enkel onderscheid, waardoor je evengoed – en daar gaat het toch een beetje om – regelmatig voor verrassingen komt te staan. Weggetjes die je normaal nooit zou weten te liggen als je vertrouwt op je “bekendheid” met de streek (je zou er echt jaren moeten wonen wil je sommige weggetjes terug kunnen vinden), dan weer een doorgaande weg door open velden, dan weer een kruip door- sluip door paadje dat met talloze hairpins zich een weg tegen de heuvel op kronkelt, kriskras door de krapste dorpjes, werkelijk een verademing. En alles in de wetenschap dat je nooit echt verdwaalt – je bent immers onderweg en mocht het je niet meer aanstaan, is een paar keer het scherm aanraken voldoende om je weer zo snel mogelijk terug naar huis of willekeurig welke andere bestemming te krijgen.
Opletten
Zonder exact adres is er ook de mogelijkheid te navigeren naar het centrum van een plaats, een postcode of een kruispunt van wegen. Dat, of een eerder bezochte ‘recente bestemming’, nuttige plaats of een punt uit je – zelf op te bouwen – favorietenlijst. Leuk allemaal dus, maar in het geval dat je nog nooit ergens geweest bent vallen een hoop opties alweer af en dus restte mij niet meer dan als bestemming “Nurburg” in te voeren. Nou is dat geen enkel probleem aangezien ter plaatse de bewegwijzering uitstekend is geregeld voor de honderden Ringfanaten die dagelijks een bezoek plegen, dus ook wij komen netjes op plaats van bestemming. Daar gearriveerd direct de huidige lokatie (de parkeerplaats bij de kaartjesautomaat) als nieuw punt ingevoerd en behalve als het geheugen van het apparaat gewist zou worden kan vooraan iedereen feilloos de weg hierheen vinden.
“Zufahrt Nordschleife” staat in het display…..hmm…als de toegang er in staat, misschien staat dan ook…..dat zou wel fraai zijn natuurlijk. En jawel, eenmaal het poortje door rijden we niet alleen daarwerkelijk, maar ook volgens Tom netjes op de Nordschleife. En dáár heb je wat aan: gezien de lengte van ongeveer 22 kilometer, een ontelbare hoeveelheid bochten waarvan het overgrote deel nog eens blind of achter een heuvel, is het bekendste probleem voor Ringridders het leren kennen van de weg, om liefst zo snel mogelijk een ronde te volbrengen. Ziedaar de toegevoegde waarde van krap een halve kilo elektronisch vernuft: precies zoals een dag eerder geeft het scherm heel netjes aan hoe de route erbij ligt, en aangezien je in dit geval al helemaal geen rekening meer hoeft te houden met tegenliggers komt dit voordeel ten volste tot zijn recht: een vlotte blik op het scherm levert meer dan voldoende informatie voor de komende reeks bochten, totaan het volgende punt waar de mogelijkheid zicht voordoet. Uiteraard is de eerste prioriteit het letten op de weg, maar daarbuiten zijn er meer dan voldoende delen waar even niet zo heftig gestuurd hoeft te worden (dat zie je) en je dus snel een blik op het scherm kunt laten vallen. Ideaal!
Alleen….
De software van de routeplanner is gebaseerd op het nemen van de juiste afslag, het navigeren in de juiste richting. De Nordschleife is één stuk weg, met slechts één afslag; de uitrit. Meer dan dat zal het apparaat dan ook niet aangeven en derhalve niet vastleggen. Een ‘volgfunctie’ is vooralsnog ook niet beschikbaar, dus meer dan een leuke - nee een reteleuke - toevoeging is het op het moment nog niet.
Eenmaal uitgelachen van het onverwachte succes vervolgen we onze weg en verzinnen we een leuke route terug. Tap “plan route”, “naar huis”, “vermijd snelwegen”….maar wacht even, hoogstwaarschijnlijk wordt dat exact dezelfde route als de heenreis en daar voelen we weinig voor. “zoek alternatief”, twee tellen wachten en klaar. Gas!
Zo moeizaam als sommige menuopties (bij veel schermen is geen ‘terug’ of ‘escape’ functie aanwezig, dus ben je verplicht het menu door te werken, of je dat nu wilt of niet. Soms best frustrerend, als dat betekent dat je je vorige reisplan daardoor weer opnieuw in moet voeren), zo eenvoudig is het navigeren terug en zelfs via verschillende alternatieve routes. Hét instrument voor een leuke motorrit dus. Zoals eerder gezegd zijn de keuzes nog uitgebreider en is de Rider zelfs geschikt voor gebruik op de fiets of te voet. Maar vooralsnog rijden we via een wederom fantastische weg terug richting thuisbasis. De verrassingen onderweg zijn zelfs nog groter dan op de heenweg; zo blijkt volgens de borden een passage ineens een niet te kinderachtige afdaling van 25 % te bevatten, zijn de kronkels en vergezichten wederom van ongekende schoonheid en….alsof het een toetje betreft, breekt plots het bos open en bevinden we ons aan de bovenste rand van de oever van de Moezel. Een ieder die de buurt daar kent, weet dat de oevers van de Moezel enkele kerktorentjes hoog zijn en volledig bebouwd met wijn. Bovenaan zo’n oever is het uitzicht dan ook adembenemend en….de enige manier om van hier af te dalen is via enkele (dankzij de wijnranken die eenvoudigweg niet hoog komen) zeer overzichtelijke haarspeldbochten die, alsof het lot ermee speelt bovendien vers geasfalteerd zijn. Wát een straf…
Nog een schattig paadje langs het water en een kruip door-sluip door route door een dorpje (de kortste route is soms best origineel….) belanden we ongeschonden weer thuis na een enerverend en vooral originele dag rijden. Wat dat betreft kan het al haast niet meer stuk.
Voor de terugreis naar Nederland proberen we een andere functie; het plannen van een route van punt naar punt. Achtereenvolgens voeren we de namen in van steden die we onderweg tegen zullen komen en laten de software vervolgens de rest doen. Hier valt echter weer een ander puntje op; kies je voor “stadscentrum”, dan zal de route hiernaartoe berekend worden en derhalve pas afgevinkt worden als die exacte lokatie bereikt is. Met een doorgaande route is dat niet handig, aangezien je dan hetzij telkens van de snelweg af zou moeten, hetzij met de hand steeds een punt als “bezocht” zult moeten markeren, voordat de route naar het volgende punt uitgestippeld wordt.
Conclusie
Na een paar dagen rijden met het apparaat wil je haast niet meer zonder. Ondanks de afwezigheid van noodzaak tenzij bij een bezoek aan het buitenland blijft er voldoende entertainmentwaarde over om van de Tomtom een serieus hebbeding te maken. Vooral de werkelijke snelheid is daar een perfect voorbeeld van; zou het apparaat daarnaast ook uitgerust kunnen worden met een tripmeter (of liever gelijk ook een odometer erbij), dan zou het een serieus alternatief zijn voor je standaard snelheidsmeter. Moet kunnen, is slechts software, nietwaar? Stel je toch voor…
Daarnaast is de bluetoothoptie in de praktijk ook zeer aangenaam, zeker in combinatie met een telefoon. Geen heisa meer met graaien in je zak, gewoon alles via het touchscreen laten verlopen en je zou (het is sterk af te raden, maar het kan) onderweg kunnen bellen, SMSen en wat al niet meer. Behalve dat het je aandacht van de weg af houdt, dus.
Ondanks de paar kantekeningen die een menuopbouw als deze met zich meebrengt is het apparaat kinderlijk eenvoudig te bedienen en biedt, met extra’s als de ‘nuttige punten’ (nooit meer zoeken naar een pomp of restaurant) veel waar voor je geld.
Aanmerkingen:
- geen ‘memofunctie’
- toetsenbord moeilijk bedienbaar door kleine toetsen
- extra opties per abonnement (extra kosten)
- de keuzes zijn verplicht, er is geen mogelijkheid zowel "snelste"(of kortste) als "vermijd snelweg" te kiezen, waardoor je dus soms onvrijwillig een heel smal paadje over gestuurd wordt. Een optie "B-wegen" zou hiervoor welkom zijn.
Garmin Streetpilot 2820
Na Tomtom is enige tijd later Garmin aan de beurt gekomen. Met exact dezelfde voorbereiding (geen) was een direct en dus hoeplijk objectief vergelijk onvermijdelijk.
Een ritje richting Intermot, toevallig wederom Duitsland, een bepaald adres in voledig onbekende stad Keulen. De gegevens zijn er, de apparauur is er, we gaan. Direct bij monteren van het aparaat een verschil: Garmin heeft geen eigen stroomvoorziening, dus zal er onder het zadel gedoken moeten worden. Aan de andere kant; er hoeft dus ook geen batterijniveau bijgehouden te worden, maar soms is een route plannen eenvoudiger vanuit je stoel.
Ook heeft Garmin geen bl;uetoothmodule bijgeleverd; het wordt dus even knoeien met kabeltjes en speakers inde helm, maar eenmaal gemonteerd werkt het goed, zelfs met oordoppen in hoeft het geluidsniveau niet boven 50% ingesteld te worden. Darbij komt dat het gerommel met alle losse delen van Tomtom mij juist deed besluiten meer op beeld te rijden dan met de gesproken info. De instructies lijken in eerste instantie duidelijk en de reis wordt vol goede moed aanvaard. Aanwijzingen zijn duidelijk en komen op tijd, het display is redelijk afleesbaar en de snelheidsaanduiding heeft geen moraalridderfunctie. Sterker nog, de aankomst-schatting is zodanig scherp dat het nog flink doorrijden is om ook daadwerkelijk op de allereerst aangegeven tijd te verschijnen.
Het kaartje is wel minder flitsend dan bij tomtom, eenmaal bij een serieuze bocht aangekomen valt op hoe zuinig Garmin is met het verstrekken van beeldinformatie. Blind varen op de kaart zit er niet in, dar is het veel te onbetrouwbaar voor, in tegenstelling tot Tomtom.
Informatie en bediening onderweg is redelijk goed geregeld; met de knoppen aan rechterzijde is redelijk snel in het juiste submenu te komen, er is altijd een 'terug'-knopje aanwezig en met één druk op 'Kaart' ben je weer terug in de actuele situatie. Ook opties en keuzemogelijkheden zijn erg netjes, maar dat zijn eerlijk gezegd allemaal thuisopties, om het zo maar eens te zeggen. Belangrijkste is de werking, snelheid en informatievoorziening onderweg, en dat is een heel ander verhaal, en ook heel wat ernstiger. Want wat blijkt; eenmaal in Keulen aangekomen viel noch van de kaart, noch van de aanwijzingen af te leiden welke richting exact gevolgd diende te worden en reed ik dus verkeerd, voor de eerste keer. geeft niks, moet kunnen. Zou je denken. Daar is namelijk een navigatiesysteem uitgerekend goed voor en in, dus geen reden tot paniek. Alhoewel...de aardige dame die me tot dan toe heel netjes de juiste richting in gestuurd had reageert nu plots met een bits "Ga alsjeblieft terug naar de aangegeven route". Pardon? Is dat alles? En nogal een toon die ze aanhaalt zeg...
Na kruising na kruising doorereden te zijn (kon niet anders) en keer op keer als enige 'oplossing' een U-bocht geïntrueerd te hebben gekregen, begon het mij zacht gezegd te irriteren en Garmin uiteindelijk te dagen dat er wellicht iets gedaan moest worden. Ein-de-lijk kwam de verlossende reactie "herberekenen"....om vervolgens niet snel meer op te houden. Hmm...was van Tomtom toch een snellere oplossing gewend. ik manoeuvreer de motor bij een stoplicht zodanig dat ik, afgaande op de komende instructie, nog alle kanten op zou kunen, maar het mag niet baten: het licht gaat op groen en ik móet wel gaan rijden of ik krijg half Keulen op mijn dak. wat weer tot gevolg heeft dat ik opnieuw "herberekenen" te horen krijg...dat moet beter kunnen.
Eenmaal gearriveerd en de dingen gedaan die moesten gebeuren is het ook weer tijd om huiswaarts te keren, het adres wordt ingevoerd, ik wacht netjes op deparkeerplaats totdat de berekening compleet is en de reis kan beginnen, let ontzettend goed op zol instructie als de aangegeven route en....rij alsnog verkeerd. Wat blijkt: sommige instructies gaan uit van andere informatie dan die op (leesbare) borden. Dat bleek nog eens te meer op bekend terrein; ik zou mijn eigen afslag nooit de beschrijving gegeven hebben waar Garmin mee aan kwam zetten.
Kortom; eenmaal gewend aan Tomtom is Garmin echt andere koek, en lang niet altijd in positieve zin. Traag, bits en onduidelijk, maar daartegenover staat wel dat het hoogstwaarschijnlijk met enige gewenning een stuk beter leefbaar is. Duidelijk merkbaar is dat Tomtom meer aan gebrukersomgang gewerkt heeft, waar Garmin het (vooralsnog) meer moet hebben van zakelijkheid en opties. In een ideale wereld heb je een Tomtom met Garmin menu's en opties. En wie weet wat Zumo te bieden heeft...
