McGuinness meteen aan de leiding
Onder perfecte omstandigheden nam McGuinness op de Winfield Paton vanaf de openingsronde het initiatief. Bij Glen Helen had hij 3,6 seconden voorsprong op Shaun Anderson, met Mike Browne daar nog eens een seconde achter.
Bij Ballaugh was de marge al gegroeid naar 7,6 seconden en bij Ramsey Hairpin naar twaalf seconden. Achter hem bleef de strijd om de tweede plaats wel spannend.
Dean Harrison en Michael Dunlop vochten aanvankelijk om de vierde plek, maar Dunlop kwam na de eerste ronde naar binnen om op te geven. Ook Conor Cummins, Paul Jordan en Joe Yeardsley haalden de finish niet.
McGuinness trok zich daar weinig van aan. Met een openingsronde van 113,028 mph (181,90 km/u) reed hij meteen de snelste ronde van de race en bouwde hij zijn voorsprong op Anderson uit tot 20,2 seconden.
Browne mengt zich in strijd om tweede
In de tweede ronde bleef McGuinness foutloos vooraan rijden. Zijn voorsprong groeide verder, terwijl Mike Browne steeds dichter bij Anderson kwam.
Bij Ramsey Hairpin zat Browne nog maar een halve seconde achter Anderson en bij de Bungalow nam hij zelfs de tweede plaats over, met slechts 0,124 seconde verschil.
Na twee ronden bedroeg McGuinness’ voorsprong ongeveer een halve minuut. Browne begon de slotronde als tweede, 2,6 seconden voor Anderson.
Anderson pakt tweede plaats terug
McGuinness bleef ook in de derde ronde het tempo bepalen en zette in het eerste deel opnieuw de beste sectortijd neer. In de tweede helft nam hij iets gas terug.
Met een slotronde van 112,283 mph kwam hij uiteindelijk 26,8 seconden voor de rest over de finish.
Achter hem kantelde de strijd om de tweede plaats opnieuw. Browne verloor tijd op het laatste gedeelte over de Mountain en Anderson profiteerde. Met een slotronde van 112,839 mph pakte hij alsnog de tweede plaats.
Browne bereikte de finish wel en completeerde op de Peter Lodge Racing Norton ES2 het podium.
Zeven jaar na zijn laatste zege
Barry Furber eindigde als vierde, voor Will Loder. Harley Rushton werd zesde.
Ben Birchall zette opnieuw een opvallende prestatie neer. De veertienvoudig Sidecar TT-winnaar eindigde als zevende en was daarmee de eerste 350cc-rijder aan de finish.
Voor McGuinness betekende de overwinning zijn vierde zege in de Historic Senior Classic TT. Bovendien kwam de winst precies dertig jaar nadat hij in 1996 zijn debuut maakte op de Mountain Course.
Zijn vorige overwinning tijdens de Classic TT dateerde uit 2019. Zeven jaar later stond McGuinness dus opnieuw bovenaan, en opnieuw op een Paton. Een passend nieuw hoofdstuk in een carrière die inmiddels onlosmakelijk met de Mountain Course verbonden is.
