Verslag motocross beginnerscursus Motorcursussen.nl

Tekst: Vincent Burger
Fotografie: Vincent Burger, Nikki van der Spek

Andere paden

Soms wordt het met de paplepel ingegoten, soms ook niet. Ik ben van huis uit opgegroeid met toerritjes, achterop bij m’n vader en toen ik zelf ook mocht beginnen was het rijden op de openbare weg en verder niet. Natuurlijk kwam daar wel eens een circuitdagje bij, maar hoe dan ook, náást een verharde weg kwam ik nooit. Omvallen, oprapen, door. SimpelAnderen, misschien uit andere windstreken, zetten hun eerste schreden op asfalt of klinkers pas op het moment dat er een rijbewijs in beeld komt. Met dan al enkele tientallen jaren motorbeheersing achter de kiezen… dat haal je nooit meer in.

En dus was het niet aan mij als er eens een pad onverhard op de route lag, op een enkel uitstapje over een gravelpad na. Met een BMW GS. Heb ooit de V-Strom Adventure gereden en scheet direct peuken. Kortom, crossen is niks voor mij. Tot nu toe. Gaan we eerst even terug naar een ruim half jaar geleden, de Red Bull Knockout. Als verslaggever heen en weer lopend word ik aangesproken. ‘Moet jij niet rijden!?’ “Nou nee. Werk en een chronisch gebrek aan vaardigheid. Jij dan!?” Daar gaat ie dan... het is net een skiklasje‘Volgens mij ga ik drie keer dood, maar wie weet volgend jaar. Maar hee, anders kom je een keer een cursusje volgen?' En die belofte wordt nu eindelijk ingewilligd. Spreker van deze tekst was Stephan Moerkerken, die samen met zijn wederhelft Nikki van der Spek al jarenlang de meest uiteenlopende motorcursussen en rijvaardigheidstrainingen verzorgt. Als trainer bij de politie en rijschoolhoudster zijn ze daar best wel een beetje geschikt voor en het gaat ze intussen prima af. Een cursus motocross is me nog onbekend (want onbewandeld gebied en bij voorbaat dus eng) dus het klinkt best interessant. Laten we dit maar eens doen.

Nou is motocross toch ook iets van ‘dat moet je gewoon doen’ en ‘wat nou, cursus?’ Voor velen is het in de praktijk vaak een kwestie van motor kopen, stuk onverhard zoeken en gas geven. ‘Wat dan ook precies de reden is waarvoor we dit hebben bedacht’, Aldus Dennis, degene die ons vandaag de basics gaat bijbrengen, ‘Je ziet hier dagelijks dingen gebeuren waarvan je denkt ‘als dat maar goed gaat’ en er gebeuren ook heel regelmatig ongelukken die makkelijk voorkomen hadden kunnen worden als men even de tijd had genomen een paar basics te leren, maar dat is in de praktijk dus zelden het geval. Iedereen kan een motor kopen en de baan op en dat is nou juist het gevaar, je mag best wel even een beetje weten wat je doet’. Vind ik ook, daarom ben ik hier. Kunnen we beginnen?

En tussendoor aanhoren wat de instructeurs te vertellen hebben... bij dertig graden

We beginnen bij absoluut nul. Een stilstaande motor en het benoemen van de verschillen met een wegmotor. En ook de reden waarom die verschillen er zijn. Crossmotoren zijn gemaakt met een doel voor ogen, daarom zien ze er ook allemaal nagenoeg hetzelfde uit. Het gereedschap voor vandaag is zonder uitzondering een 250cc endurofiets, hetzij blauw, hetzij oranje. "Luister, het is dus niet heng heng, maar BRAAAP'. Met gevoél'.‘Ik heb wel eens gemopper gehad over ‘dat is niet echt’, maar dat heeft ook een reden: dat kleine knopje op het stuur. Je moet sommige mensen de kost geven als ze uitgeput met hun laatste krachten de motor hebben opgeraapt en dan ook nog eens moeten trappen… daar schiet je vandaag niks mee op’. En dan gaat de bende van start. Eerst gewoon rondjes rijden op het startvlak, staan, zitten, positie op de motor bepalen en voelen hoe dat is, aanvoelen ‘wat er gebeurt als’ en vriendjes worden met de motor. Geen schokkende zaken, maar wel leerzaam. De manier waarop een crossmotor gript en glijdt is nogal anders dan een wegmotor, dus moet dat afgetast en aangevoeld worden.

Stapje verder: remmen. “Tachtig, negentig procent achter jongens”, aldus Dennis. Compleet wat je niet geleerd hebt bij rijles dus, maar met reden: de motor remt nou eenmaal beter met de achterrem en we gaan ‘m nog eens nodig hebben later. Eigenlijk is alles anders op een losse ondergrond en dus letten we gewoon maar netjes op. Dat zal heus geen kwaad kunnen. Nou is de groep noodzakelijk in tweeën gesplitst zodat altijd een helft kan bijkomen en vocht kan aanvullen terwijl de andere helft druk aan het opletten is. Gevolg hiervan is dat we in sessies werken en die sessies worden telkens in- en uitgeleid door een rondje over de baan. Met opzet omdat dat op dit tempo niet veel meer is dan verder rijden dan de lengte van het startvlak, maar als we later op de dag wél toe zijn aan de uitdagingen die de baan biedt, kennen we alvast de loop van het circuit al en dat voorkomt verrassingen. Best slim.

Doet het zelf ook nog helemaal niet gek, die Dennis

Makkelijk als je weet hoe

Als we ook dit onderdeel grotendeels met goed gevolg hebben afgelegd ligt het tempo op de baan al op een niveau waarbij de rijwind soms verkoelend werkt. Tijd voor wat ingewikkelder zaken: inremmen en omdriften. Omdat een bocht op twee manieren genomen kan worden, zullen we hier een paar keer op moeten oefenen. Nog los van ‘gewoon’ een bocht door rijden dan, maar dat kan altijd wel en geeft maar even aan dat het nog makkelijk harder kan en dus zou moeten. Pff... het is zo warm, het lijkt wel werkEen crossmotor is makkelijk op een postzegel te keren, als je maar weet hoe. Hier komen bij mij flashbacks boven van stuntrijden en ook gymkhana, het is de bedoeling om in een met pilonnen afgezette ‘garage’ de motor dwars te slippen (makkelijk) en op vermogen door te laten driften (iets lastiger) om zo weer te vertrekken in dezelfde richting als we zojuist vandaan kwamen. Eindelijk, een beetje bruut geweld gebruiken, ik vind het leuk! Het werkt ook echt goed, zij het voor deze oefening alleen linksom vanwege het uitgestoken linkerpoot. Rechtsom zou op dezelfde manier moeten kunnen. Zou moeten. Komen we nog wel een keertje achter.

Als volgende wordt het toch een beetje tijd om de daadwerkelijke baan op te zoeken: we gaan kombochten rijden. Hè ja, kombochten! Behalve degenen die nog op het oude Assen hebben gereden of heel misschien de Tarzanbocht ook meetellen een in ons land totaal onbekend fenomeen, ténzij je op onverhard gaat rijden. Aangezien we bijna allemaal wel een mountainbike in de schuur hebben staan, ooit gefietscrosst of –en daar gaat het om- wekelijks op noppenbanden rijdt is het weliswaar bekend, maar toch een kleine kunst om een kombocht netjes te nemen. Het voordeel van oefenen is dat je je er op kunt concentreren zonder afleidingen en speciaal daarvoor is zo’n dag als vandaag ideaal. Het baantje eigenlijk ook wel, want in het parcours bevinden zich achtereenvolgens twee perfecte 180 graden kombochten, linksom en rechtsom, om dan via een hazenpaadje weer rond te rijden en nog eens te proberen. 'En dan rij je daar linksaf en bij de derde stoplichten is dan de Mac'.Dit is tof, want nu komen al meerdere dingen bij elkaar: houding op de motor, kijktechniek en wat we net al geleerd hebben: het uitaccelereren. Als je het goed doet wil de achterkant van de motor net een beetje naar buiten en omdat we daar net op gefocust hebben is dat voor niemand nog reden tot paniek. Handig!

Zo met alles bij elkaar komen we inmiddels al aardig rond en het idee totaal niet te weten wat we aan het doen zijn, of zelfs maar in hemelsnaam waaróm, schittert inmiddels in afwezigheid. Met enkele hobbels op het achterste ‘rechte’ stuk wil de motor bij sommigen ook al een beetje loskomen, dus wordt het tijd voor het pièce de résistance, datgene wat de mooiste foto’s oplevert, het springen. Uiteraard het leukste van crossen, maar zoals gezegd ook datgene waar het het meest vaak misgaat. “Zeker als iemand schrikt of zich een beetje heeft vergist in zijn snelheid kan dat echt serieus mis gaan. Is dit ook goed voor m'n Flying Blue miles?Doen ze halverwege het gas dicht, dan gaat ‘ie duiken he… en dan kun je dus lelijk op je bek gaan”, aldus Dennis nogmaals ten overvloede. Aan de andere kant… als je het goéd doet wordt het eigenlijk alleen maar leuker. En het is zo eenvoudig: met meer gas draait de motor achterover, met minder gas voorover en daar kun je mee spelen. Nou zou ik zweren dat ik uiteindelijk méters ver door de lucht vloog, eenmaal de foto’s teruggezien viel dat effe vies tegen. Maar vliegen was een feit en oefenen met het net geleerde levert ook verrassende, heldere resultaten.  En gas is inderdaad alles; bij twijfel gewoon die kraan open is een stuk veiliger dan ineens dichtdraaien en daarmee het risico lopen op een neuslanding.

Met dat eenmaal een soort onder de knie hebben we vandaag geleerd wat er te leren valt. Rome is niet in één dag gebouwd en wij zijn ook geen wereldkampioen, maar we willen intussen wel met plezier een paar ronden rijden en kijken of we nog mooier door een bocht kunnen komen, nog hoger of verder kunnen springen en iemand voor je is geen obstakel, maar potentiële prooi. Zo moet ‘t, crossen is léuk en zo gaan we na afloop allemaal tevreden naar huis. Als ik nu nog eens ergens terechtkom waar het om noppenbanden gaat zal ik verre van de beste zijn, maar zal het niet afslaan. Doel bereikt, ik wil méér!  Die Red Bull Knockout laat ik lekker voor wat het is, maar heel stiekem vraag ik me nu wel af hoe dat zou moeten zijn. Eerst nog maar eens een paar keer oefenen.

Oefenen baart

Met de beginnerscursus voorziet motorcursussen.nl blijkbaar in een behoefte, want zodra ze een nieuwe cursusdatum op de kalender zetten, zit deze al bijna direct vol. En terecht, want het is een prachtige introductie in de sport. Voor een schappelijk bedrag kun je kennis maken met motocross, inclusief motor, rijkleding en lunch. Dat scheelt een hoop gedoe en je kunt als je al twijfelt zo voordat je een eigen motor en outfit koopt goed kennis maken en bepalen of het iets voor je is. Dat moet toch schelen.