"We hebben de Sport terug naar de Sportster gebracht", zegt Harley-Davidson tijdens de presentatie van de nieuwe Sportster S in Zeche Zollverein, de voormalige steenkoolmijn in Essen die nu als gigantisch museum is ingericht en is opgenomen in de Unesco erfgoedlijst. De Sportster S wordt zelfs in een adem met de Diavel genoemd, waar de fiets zich ondanks 'slechts' 121 pk mee zou moeten kunnen meten in de kwartmijl sprint.
Ten opzichte van de 159 pk van die Diavel is dat een behoorlijke aderlating, maar volgens Harley moeten we ons vooral niet blindstaren op topvermogen. Koppel, daar draait 't allemaal om en precies dat is het uitgangspunt van het ontwikkelingsteam van het nieuwe Revolution Max 1250T motorblok geweest. Volgens Harley levert de T versie van de Revolution Max 1250, die z'n debuut dit jaar in de 150 pk sterke Pan America heeft gemaakt, in het gebied tussen de 3 en 6 duizend toeren 10% meer koppel. Bovendien, zo zegt Harley, had onderzoek onder klanten ze geleerd dat 120 paardenkrachten meer dan genoeg zou zijn.
Ten opzichte van z'n voorganger, de Sportster 1200, heeft Harley echter een enorme sprong naar voren gezet, want minder dan "A giant leap" (om Neil Armstrong maar even te citeren) valt de stap 68 pk bij 5.750 tpm en 96 Nm bij 3.500 tpm naar 121 pk bij 7.500 tpm en 127 Nm bij 6.000 tpm niet te bestempelen. Tel daar de enorme gewichtsreductie bij op van 260 kilo voor de Sportster 1200 naar 228 kilo rijklaar voor de Sportster S en je hebt 't over een vermogen/gewicht ratio die van 0,26 pk/kg naar 0,53 pk/kg is gegaan, meer dan een verdubbeling!
Alleen in dat opzicht al heeft Harley z'n claim de Sport terug naar de Sportster te hebben gebracht waargemaakt, maar of dat genoeg is om de Diavel op de kwartmijl een poepie te laten ruiken? Afgaand op onze eerste indruk denken we van niet, maar in alle eerlijkheid zijn de omstandigheden niet van dien aard geweest dat om daar een zinnig woord over te kunnen zeggen. Zeche Zollverein mag een supervette locatie zijn, maar je zit wel midden in het Ruhrgebied, waardoor 'van-dik-hout' knallen geen sprake is geweest.
Wat dat aangaat was Mannheim een betere keuze geweest. Niet alleen hadden we dan midden in een supervet stuurgebied gezeten, maar hadden we meteen de dragstrip op het circuit van Hockenheim die kwartmijl kunnen doen.
Dat neemt niet weg dat gedurende de 150 kilometer route die Harley voor ons had uitgezet de Sportster S een goede indruk op ons heeft gemaakt. Afgezet tegen de oude Sportster een zeer goede indruk zelfs. Sterker, het is dat Harley 'm Sportster S heeft genoemd, maar wat rijden en beleving betreft doet niets, maar dan ook niets de fiets aan z'n voorganger herinneren. Wat dat aangaat staat de motor veel dichter bij de V-Rod (maar dan veel lichter), of als ietwat kleinere versie van de Diavel (hoeveel kleiner zal een vergelijk uit moeten wijzen).
De Sportster S heeft vanwege de ronde voorband een eigenzinnig stuurgedrag en vraagt om een beetje dwang om de bocht in te worden gestuurd, maar eenmaal daaraan gewend zul je genoeg sportieve motorrijders op sportiever spul een slechte dag kunnen bezorgen. Waarbij we moeten aantekenen dat die neiging tot onderstuur op de versie met 'mid-control' voetsteunen (in plaats van de standaard forward-controls) amper tot niet aanwezig was. Opmerkelijk hoeveel invloed een zithouding op zoiets heeft.
Voor zover we 't hebben kunnen testen voelt het blok ontzettend soepel aan, mits je de V-twin boven de 2.500 tpm houdt, in zesde versnelling door een drukke stad tokkelen vindt 'ie niet zo leuk en ook buiten de stad reden we voornamelijk in 4e of 5e versnelling. Vanaf 3.000 toeren sleurt 'ie er heerlijk vandoor, zelfs wanneer je de Rain rijmodus met beperkt vermogen hebt geselecteerd.
De enkele 320 mm schijf lijkt aan de iele kant, maar is wel met een Brembo Monobloc remklauw uitgerust en in alle eerlijkheid hebben we dat 'slechts een schijf' niet als een beperking gevoeld. Ook hier geldt echter: we hebben 'm niet echt 'van-dik-hout' op z'n flikker kunnen geven, maar voor normaal tot redelijk sportief rijgedrag is het zeker meer dan genoeg.
Het enige minpunt dat we hebben ervaren is het gebrek aan veerweg en dan met name aan de achterkant, waar 51 mm echt veel te weinig is. De kleinste oneffenheid voelt dan al als een gigantische krater aan, waardoor je niet vreemd moet opkijken wanneer aan het eind van de dag je met rugpijn wordt geconfronteerd. Iets zegt ons dat Midalgan dan wel eens je beste vriend zou kunnen worden. Maar goed, da's meer een probleem voor de Belgen onder ons, gelukkig zijn bij ons in Nederland de wegen over het algemeen van goede kwaliteit.
Tot zover onze eerste bevindingen, een uitgebreide test van Harley's nieuwe Sportster S zal binnenkort op dit kanaal te lezen zijn.
